apr 062014
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 141,9 km totaal
Hoogtemeters: 2.144 meter
Duur: 05:25:48
Gemiddeld: 26,2 km/uur (met autopause), maximaal 64,6 km/uur
Gemiddelde trapfrequentie: 79 omwentelingen per minuut
Weer: 10°C-22°C, soms flinke wind, letterlijk alleen een paar druppels in België
Omstandigheden: Heerlijk fietsweer. Lekker afzien!
Gereden met: de Ridley Fenix Classic

Het was de volgende ‘grote’ test vandaag. Na de clinic vorige week zondag waarbij ik de eerste echte hoogtemeters van dit wegseizoen maakte en de tocht naar Tilburg op en neer afgelopen woensdag waarbij ik wat extra kilometers maakte, was de Volta Limburg Classic nog weer een stapje omhoog. Officieel 150 kilometer, uiteindelijk 142 kilometer en 2.100 hoogtemeters. Maar natuurlijk was het niet alleen een ‘test’. Het was vooral ook een heerlijke tocht. Met een groep vanuit verschillende delen van het land, een aantal van ons team voor de Amstel Gold Race over twee weken en een aantal mensen die de Alpe d’HuZes gaan fietsen. Er waren de nodige verschillen in klimsnelheid én in valsnelheid, dus ook vandaag weer regelmatig wachten en voldoende mensen om veilig achter af te dalen (het is altijd prettig als je een lijn voor je ziet die je kunt volgen). Er waren veel slechte wegen in België, dat maakte afdalen daar niet altijd zo snel, maar al met al heb ik heel wat heerlijke afdalingen gehad vandaag. En dan is klimmen ook een stuk minder erg (vind ik dan). Je weet dat je naar boven fietst om daarna weer heerlijk naar beneden te kunnen ‘vallen’ (op een veilige manier uiteraard). Voor volgende week moet ik de batterij in de cadensmeter vervangen, want die had vandaag af en toe moeite om de Garmin te vinden.

Prettig was ook dat we voor de laatste 10 kilometer nog even hebben gekeken wat er nog in de benen zat. We fietsten toen op het vlakke richting Eijsden met z’n vieren (later drieën) kop over kop waardoor we met snelheden van rond en boven de 40 km/uur (met regelmatige stops om veilig kruispunten over te kunnen steken) die laatste 10 kilometer aflegden. En dat was niet verkeerd om te werken dat dat ging (én gewoon kicken was i.p.v. 10km dood gaan) want over twee weken zouden we er met deze afstand natuurlijk nog lang niet zijn…. 😉

Het wachten is nu natuurlijk nog op de foto’s van de vele fotografen die langs de kant zaten én de officiële video’s en tijdmetingen de gemaakt zijn voor een aantal van de klimmen.
De rest van mijn foto’s staan hier.
Volta Limburg Classic Volta Limburg Classic

Conclusie: Test geslaagd. Dag meer dan geslaagd. Heerlijk gefietst! 🙂

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 19:42
mrt 142014
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 22,25 km
Duur: 00:41:38
Gemiddeld: 32,1 km/uur, max. 43,1 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 82 omwentelingen per minuut
Weer: 14°C, droog, heerlijk voorjaarsweer, nauwelijks wind
Omstandigheden: De eerste wegtocht van dit jaar en voor het eerst ‘buiten’ na de Sportvastenkuur.
Gereden met: de  Ridley Fenix Classic

Eigenlijk zo vandaag nog een rustdag zijn na mijn Sportvastenkuur. En dan zou ik morgen rustig een rondje fietsen om te zien hoe mijn benen zich voelden. Maar vanmiddag had ik mijn jongste al lopend van school gehaald omdat het zonnetje zó heerlijk scheen dat ik er gewoon wel even van moest genieten. Dus toen ik tegen een uur of vier mijn fiets klaar gemaakt had voor morgen (banden oppompen, alles even nalopen, ketting beetje smeren, zadeltasje weer terug), de boodschappen toch al gedaan waren, tja toen kón ik gewoon niet anders dan toch alvast even kijken of hij dan ook wel weer lekker ‘liep’.

Dus een kort rondje gemaakt, op en neer naar de school van mijn partner in Asten. In tegenstelling tot de trainingen de afgelopen 10 dagen nu geen hartslagmeter om. Voor de Garmin heb ik een andere meter nodig en die moest ik nog even zoeken en eigenlijk had ik geen zin in een gecontroleerde training. Ik wilde gewoon even die fiets laten lopen en zien hoe het liep. En het liep! 🙂

Er stond nauwelijks wind, maar op sommige stukken moest ik de weg delen met ander verkeer en dan was het even goed opletten. Vrijdagmiddag tussen half 5 en half 6 betekent veel mensen die naar huis willen, honger hebben, een zware week gehad hebben. Dan is een fietser die zich met 30 km/uur of meer voortbeweegt niet iets waar ze altijd rekening mee houden. Maar vaak genoeg kon de gaskraan lekker open. Heerlijk.

Morgenmiddag als het allemaal lukt (met de zaterdagse klusjes en zo) een wat groter rondje en dan uiteraard met wat meer beleid. Morgenvroeg nog even kijken naar het plaatje van de trapfrequentie, die schommelde vandaag een beetje vreemd. Voor de rest blijft het een goede fiets.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 19:33
aug 102013
 


Grotere kaart weergeven
Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 212,88 / 215,1 km totaal
Duur: 8:08:17
Gemiddeld: 26,1 km/uur (met autopause)
Weer: 18,4 °C gemiddeld, het zag er lang dreigend uit, zelf kort even wat regen gehad maar voornamelijk droog.
Omstandigheden: Pittig op de weg terug tegen de wind in
Gereden met: de Ridley Fenix Classic

De toertocht Valkenswaard – Valkenburg – Valkenswaard is een tocht die tot mijn verbeelding sprak. Het was een tocht van (de naam zegt het al) Valkenswaard, door België en Limburg naar Valkenburg en dan weer terug. Maar helaas, dit jaar ging de tocht voor het eerst (sinds hoe lang?) niet door. Geen idee ook of hij volgend jaar wel weer door gaat. De website bestaat niet (meer), geen informatie dus hierover.

Combineer dat met het gegeven dat ik in juni maar 2x120km gefietst had en op 31 augustus Diekirch-Valkenswaard ga fietsen (ongeveer 250km 260km met ruim 2.500 hoogtemeters), dan snap je dat ik niet lang na hoefde te denken toen Patrick de Vos (die hem dit jaar ook weer fietst) via de mail vroeg wie er met hem vandaag Valkenswaard – Valkenburg – Valkenswaard op basis van een GPS-bestand uit 2011 wilde fietsen.

Uiteindelijk waren we maar met zijn tweeën, maar we hebben de tocht volbracht. En ik zal niet stoer doen: het was heel zwaar. Patrick had de hele vakantie gefietst (o.a. in de buurt van de Ventoux en er op en vanaf) en had het een stuk gemakkelijker. Heel fijn, en ik moet helaas bekennen dat ik zo’n 70 km lang veel in zijn wiel gezeten heb als we de wind tegen hadden.

Het rijden op basis van de GPS-track van een ander heeft een aantal nadelen, zeker als de track 2 jaar oud is. Je moet hoe dan ook goed opletten op het schermpje van je Garmin om geen afslagen te missen (dan is pijlen volgen prettiger én veiliger) al helemaal omdat de heen en terug lus van de route op een aantal plaatsen aan elkaar raakte of overlapte. Daarnaast kunnen er de nodige dingen mis gaan op de route. In de buurt van Nuth was een weg opengebroken en moesten we op zoek naar een omleiding. In België, in de buurt van Dilsen-Stokkem had de persoon die de track gemaakt had zich blijkbaar verreden en was hij via een gravelpaatje van het talud van een brug af gelopen (wij er ook maar achteraan nadat duidelijk was dat er geen andere route was), eveneens in België, in de buurt van Solt was een brug waar we overheen moesten nog tot november dit jaar in onderhoud en nee, daar was het écht niet mogelijk om er toch stiekumpjes even overheen te gaan omdat de oprit naar de oude brug was afgegraven en de nieuwe brug alleen een oprit (en nog geen brug) had. Het gat tussen beiden was erg groot.

Maar…het was vooral ook een heel mooie rit. En dan vooral het stuk in Limburg. Lekker afdalen (o.a. door Groot Haasdal naar beneden, de Daalhemerweg die vandaag haast leeg was, de Slingerberg, Broekhoven), maar ook lekker klimmen (o.a. de Sibbergrubbe, de Cauberg, de Korte Raarberg, de Hekstraat, de Maasberg). Zelfs de Snijdersberg was lekker. Ik kende die namelijk niet (ja ja lach maar), we kwamen de Moorveldseberg af en ik zette nog eens lekker aan toen ik het het eerste stukje van de Snijdersberg zag. Ging goed, tót de scherpe bocht. Toen stond ik bijna stil. Ik dacht even dat ik zou moeten gaan lopen, maar ik deed het niet, bleef trappen en kwam gewoon boven. Yes!
En het is goed om nogmaals bevestigd te hebben gekregen dat ook als mijn benen er eigenlijk al een beetje genoeg van hebben, ik in ieder geval in een wiel kan blijven zitten. Verstand op nul, blik op oneindig (spreekwoordelijk dan, wel blijven opletten!) en blijven trappen.
Ook nieuw voor mij was het beperkte aantal stops. Op was snelle plaspauzes na hebben we op 105 km (40 minuten om een lekkere tosti te eten en wat te drinken) en op 145 km (20 minuten) een langere pauze gehouden. Normaal stop ik korter maar veel vaker. Vanuit Diekirch zullen de stopplekken ook regelmatiger (ongeveer elke 60-70 km) ingepland zijn.

Volgend weekend staat de Top Cauberg Challenge op het programma. Dat zijn 150km met 2.261 hoogtemeters. De week erna is dan de Berg en Daltocht vanuit Eindhoven. Dat zijn 170km maar waarschijnlijk fiets ik die vanuit Deurne, dus dan zijn het er 220km. En de week daarna vertrekken we dan op vrijdag met de bus naar Luxemburg om op zaterdag terug te fietsen naar Valkenswaard.

p.s De Garmin 800 verbruikt meer stroom als ik de track op de kleurenkaart volg dan anders. Daarom stopte hij er na 212 km mee. De i-gotU GPS-tracker die ik in mijn shirt had zitten kwam tot 215 km. Vanuit Luxemburg hoef ik gelukkig geen GPS track te volgen maar wordt de route uitgepijlt.

p.p.s. En wat is nou de kans dat ik mijn zusje, die in Zuid Limburg woont en traint voor een marathon, tijdens onze rit onderweg tegen kom als ze aan het trainen is?

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 22:06

Rondje Deurne-Kevelaer-Malden

 GPS, Racefiets  Reacties uitgeschakeld voor Rondje Deurne-Kevelaer-Malden
jul 202013
 

Ronde_Deurne_Kevelaer_Malden_no_GPS
Totaal: 120,7 km totaal
Duur: 4 uur en 13 minuten
Gemiddeld: 28,5 km/uur (met autopause)
Weer: 15°C-18°C, het was droog al leek er hier en daar een beetje vocht uit de lucht te komen
Omstandigheden: Lekker fris bij de start nog, ondanks de geringe temperatuurstijging best warm op het einde.
Gereden met: de Ridley Fenix Classic

Soms doe je iets waar je achteraf ontzettend spijt van hebt. Dat had ik vandaag ook. Vanochtend stond ik namelijk al zo ongeveer met één been buiten toen ik me bedacht dat ik mijn backup GPS-logger nog op de vensterbank in de keuken had liggen. “Och, die heb ik toch niet nodig” dacht ik. De Garmin had het immers al weer heel erg lang goed en probleemloos gedaan. En natuurlijk (ik geloof niet in het noodlot overigens) ging het vandaag wél mis met de Garmin en had ik Endomondo niet draaien op de iPhone omdat een deel van de tocht door Duitsland ging en ik daar geen dataverbinding heb.

Wat er nou precies mis gegaan is weet ik niet. Er leek niets aan de hand tot het moment dat ik de Garmin aan de computer aansloot. En natuurlijk had ik vandaag niet (zoals ik meestal wél doe) eerst de track gereset (dan weet je namelijk zéker dat hij weggeschreven is/wordt). Kortom, geen GPS-data op Garmin Connect, Strava en Endomondo. Gelukkig had ik voordat ik hem aansloot nog even naar de data gekeken. Het gemiddelde van vandaag lag hoger dan vorige week zaterdag (28,5 km/uur in plaats van 27,8 km/uur) . En dat terwijl ik het eerste stuk (via Duitsland) voor mijn gevoel niet echt sneller gefietst had. Ik had de route op een paar plekken iets aangepast. Ik was vorige week 2x een verkeerde straat ingefietst en bij Weeze had ik gezien dat ik toch langs het station door kon op de fiets. Ik had er ook een stukje aan toe gevoegd. In plaats van over het grind van de Bunthorstse weg richting De Rips was ik rechtsaf geslagen en omgereden over de Elsendorpse weg naar Elsendorp en van daaruit naar De Rips.

Het was ook vandaag weer een solo-tocht al ben ik tussen Elsendorp en De Rips “lui” geweest. Ik fietste met een snelheid van ongeveer 30 km/uur en dat was net wat langzaam voor de twee heren die van achteren kwamen. Ze gingen me voorbij, maar ik pikte aan. Ze zeiden het niet, maar volgens mij hadden ze dat eigenlijk liever niet (ze hadden me immers net ingehaald) en dus ging de snelheid omhoog. Het stukje tussen Elsendorp en De Rips hebben we afgelegd met ongeveer 34 km/uur. Ik had eigenlijk verwacht dat ze in De Rips rechtdoor zouden gaan, maar ze gingen ook naar rechts richting Deurne. Toen heb ik maar even in de remmen geknepen. Met nog 10 km te gaan had ik geen kopwerk met 34 km/uur meer in mijn benen zitten en om nu nog 10 km aanhangwagen te spelen, dat vond ik ook niks. Het was immers een trainingstocht (voor mij dan). Wel zorgde het er voor dat ik ook dat laatste stuk wat harder door bleef fietsen dan daarvoor. Ik ben dan ook niet ontevreden of de versnelling ten opzichte van vorige week.
Lees verder »

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 13:29

Solorit: Deurne – Zeeland

 Endomondo, Garmin, GPS, Racefiets  Reacties uitgeschakeld voor Solorit: Deurne – Zeeland
jun 222013
 

Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 183 km totaal
Duur: 07:26:49 (10:40:24 onderweg)
Gemiddeld: 24,6 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 81 omwentelingen per minuut
Weer: 14,0°C-23,0°C, regelmatig kwam er een stevig bui naar beneden
Omstandigheden: tot voorbij Breda prima fietsweer. Zeelandbrug met wind pal tegen = hel!
Gereden met: de Ridley Fenix Classic

Er zijn mensen die zeggen dat ik erg streng voor mezelf ben. Dat klopt inderdaad. Er zijn momenten waarbij de inspanning die ik geleverd heb me niets zeg als het resultaat niet ook aan mijn eigen doel voldeed. En dat was gisteren ook zo. We zijn met familie een kort weekend naar Zoutelande (in Zeeland) geweest. We zouden elkaar om 16:00 uur in Zoutelande treffen, een nachtje daar blijven en op zondag (vandaag) weer terug.  Het was daarom niet erg praktisch om op zondagochtend een toertocht te rijden (of in Zeeland een rondje te fietsen), maar gezien het doel van volgende week én het gegeven dat mijn fiets net terug was van reparatie wilde ik toch wel graag wat kilometers maken dit weekend. Op vrijdag zat ik daarom wat te spelen met Google maps op zoek naar mogelijke tochtjes voor de zaterdagochtend toen het idee ontstond. Waarom niet gewoon wat verder fietsen en niet in een rondje? En zo ontstond het plan/doel: een solotocht van Deurne naar Zoutelande.

Route plannen
Uitdaging was natuurlijk eerst om een route te vinden van Deurne naar Zoutelande. Google maps gaf als optie de zuidelijke variant, maar in Google had ik wat minder vertrouwen als het om fietsplanningen gaat. Ik zag dat “Map My Ride” ook een webversie had waarmee je routes kon plannen die als GPX te exporteren waren naar de Garmin. Dat moest toch wel een goede planner zijn als je je toelegt op het tracken en plannen van fietsroutes?

Belangrijkste verschil tussen beide tracks zag ik meteen al was dat deze route meer noordelijk liep. Dus niet via Roosendaal, Goes, Middelburg, maar via  Willemstad, Zierikzee en dan de richting van Domburg op. Hij was ook 10 km langer dan die van Google, maar 199 km of 189 km maakte mij ook niet uit. En de route leek me ook wel interessant. Ik ken het stuk weg via Goes, dat is plat en soms best saai en deze route ging langs het Grevelingemeer en over de Zeelandbrug, dat leek me eigenlijk wel zo interessant. Dat bleek uiteindelijk ook zo te zijn, maar niet op een manier zoals ik die gehoopt had.
Lees verder »

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 16:19
dec 152012
 


Grotere kaart weergeven
Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 29 km totaal
Duur: 01:45
Gemiddelde hartslag: 175 slagen per minuut
Weer: 5,0°C-7,0°C, Af en toe een bui, vooral tegen het einde van de rit
Omstandigheden: Heerlijk! Maar wel warm ten opzichte van vorige week.
Gereden met: de Ridley Blast 29er

Dit had gemakkelijk een verhaal kunnen worden over wat er allemaal niet liep zoals zou moeten/ik zou willen. Mijn achterrem liep aan en in het donker krijg je dat niet zomaar gerepareerd. De Garmin heeft maar een klein stukje van de route de trapfrequentie bijgehouden en op het laatst stopte hij (geen idee waarom) helemaal met het registreren van de snelheid waardoor de track niet 100% is. En ik (nou ja, wij, want ik ben dan met een groepje verkeerd gefietst) heb ergens een afslag gemist waardoor ik 4km minder gefietst heb én de pauzeplaats gemist heb. En natuurlijk bleef het niet droog.

Maar daar gaat dit bericht niet over. Dit bericht gaat over hoe ontzettend kicken het was om in het donker te fietsen. Ik had het één keer eerder gedaan in het Verenigd Koninkrijk, maar toen was het in verhouding een veel korter en gemakkelijker stuk dan deze tocht. Die had alles in zich: asfalt, bos, zand, modder, modder en een heleboel zaken die ik niet eens echt heb kunnen zien. Ik had een lamp voor op mijn stuur die 1400 Lumen aan licht zou moeten geven en een klein lampje op mijn helm en als achterlichtje. Bij de start kwam ik een paar ervaren ‘in het donker’ fietsers tegen die een veelvoud hiervan op hun fiets hadden zitten. En ik moet bekennen dat ik inmiddels weet waarom deze toch niet slordige hoeveelheid licht zeker geen overbodige luxe is. Ik kreeg van Appie Verschoor via Twitter nog de tip om een andere lens te monteren zodat de lichtbundel meer in de breedte dan in de rondte schijnt. Dat ga ik voor een volgende keer regelen, want dat die volgende keer er komt is wel zeker wat mij betreft.

Want jemig wat was het ruim anderhalf uur lekker intensief crossen. Zodra het bijna helemaal donker om je heen is en alles wat je ziet de man voor je is, of als je voorop fietst de bundel van je eigen lamp, dan ben je super gefocust op wat er komen gaat. En zoals gezegd, de route was lekker gevarieerd. Bij de start hadden een paar van de ervaren deelnemers aangegeven dat het wel eens een loodzware rit kon worden met vooral modder, maar eigenlijk viel dat reuze mee. Er was één stuk op het einde waarbij je ‘wist’ dat links van ons de Dommel stroomde (een zwarte strook) waarbij het wel een beetje heftig was, maar ook daar ben ik zonder nat pak of gedwongen lopen doorheen gekomen.

Helaas is niet iedereen er zonder kleerscheuren vanaf gekomen, gezien dit bericht. Ik was alleen drijfnat toen ik weer terug kwam in Eindhoven. En het was natuurlijk warm. Bijna 18 graden warmer dan een week eerder. En ik had dezelfde hoeveelheid laagjes aan, het was een beetje moeilijk inschatten vooraf wat de temperatuur zou doen en ook de dreiging van regen maakte dat ik mijn windstopper aangedaan had. Dat had niet gehoeven.
Lees verder »

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 23:00
dec 022012
 


Grotere kaart weergeven
Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 42,73 km totaal
Duur: 2:26:23
Gemiddeld: 17,5 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 74 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 172 slagen per minuut
Weer: 0,0°C-3,0°C, Van boven was het bijna de hele rit droog
Omstandigheden: Blubber en modder. Lekker, maar zwaar en daarom langzaam fietsen.
Gereden met: de Ridley Blast 29er

Er zijn zo van die dagen waarop je na 500 meter al weet hoe laat het is. Als dan de eerste modder tussen je tanden knarst dan belooft het een lekkere rit te worden. Zo was het ook vandaag bij de ATB Wintertocht in Veldhoven, georganiseerd door TWC-ATB Brabantia. Niet dat dat niet al vooraf te veronderstellen was. Het had de afgelopen nacht genoeg geregend om elk droog parkoers te laten veranderen in een een traject met de nodige modder. Dat was vandaag ook zo. Ik schaam me enerzijds wel een beetje voor dat schandalig lage gemiddelde van 17,5 km/uur maar meer zat er gewoon echt niet in. En dan lag het echt niet alleen aan de Sinterklaas fondue van de avond ervoor. Het was gewoon een loodzwaar parkoers.

De pauzeplek lag op 29km (van de bijna 43km totaal) en was vandaag meer dan welkom. Door al die koude modder had ik best koude voeten gekregen (ondanks de overschoenen) en dan gaat een kopje erwtensoep er goed in.

Ik had vandaag weer de GoPro op mijn stuur zitten. Nu géén mist in de kast (wat ik daar tegen gedaan heb leg ik in een andere post nog wel uit als de video er is), maar wel de nodige modderspetters voor de lens. Niet zo heel vreemd, maar ook daar zou een oplossing voor moeten zijn, is in bestelling, maar die deed wat langer over het verzenden.
MTB-tocht Veldhoven MTB-tocht Veldhoven MTB-tocht Veldhoven
Vandaag ook voor het eerst gebruik gemaakt van de Cycling Caddy voor het vervoer terug van een aantal van de wat meer modderige attributen. Ik moet zeggen, het werkt op zich wel, maar gezien het aantal erg modderige attributen had hij wel een paar slagen groter mogen zijn. Dus helemaal een vervanging voor een paar stevige plastic zakken in de auto is het ook nog niet. Alle beetjes helpen zullen we maar zeggen.
Cycling Caddy

De fiets is inmiddels weer schoon, mijn kleren zijn schoon, ik ben schoon, de video is aan het renderen in Dashware, dat duurt (incl. uploaden) nog een paar dagen.
Volgende week ga ik naar Malden, deels op uitnodiging van Hans Steeman van TC de Pedaleurs. Het is een tocht met een interessant hoogteprofiel (ik heb heen hekel aan afdalen met de MTB),ik ben benieuwd.

[update] Er staat nu ook een korte video-impressie online.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 16:23
nov 112012
 

Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 47,98 km totaal
Duur: 2:20:22
Gemiddeld: 20,5 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 79 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 178 slagen per minuut
Weer: 4,0°C-9,0°C, Droog, heerlijk fietsweer
Omstandigheden: Eerste helft van het parkoers was eenvoudig en snel, in laatste helft wat meer hobbels.
Gereden met: de Ridley Blast 29er

Het was heerlijk weer vanochtend. De windvanger bleef dan ook uit, ondanks dat het maar 4°C was bij vertrek. Ik ging lekker snel van start en verbaasde me er over dat ik de eerst 9,5 km nog niet ingehaald was (daarna kwam ook dat wel) maar alleen maar mensen ingehaald had die een stuk langzamer van start gingen. Het was hoe dan ook wel goed voor het zelfvertrouwen. 🙂
Mooi was ook de quad met erop een man en vrouw en er voor een span van 6 of 8 huskies.  De quad was gewoon gemotoriseerd, het was dus niet zo alsof de huskies echt moesten trekken, maar ik neem aan dat het wel een goede training voor ze was. En ook daar kon ik aan voorbij.

Met een gemiddelde snelheid van 21,3 km/uur kwam ik uiteindelijke bij de pauzeplek aan op 27,5 km (van de 48 km in totaal). Na een bakje erwtensoep en een kop thee (er was geen koude drank) ging het weer verder. Na de pauzeplek kwamen er ook wat technisch moeilijkere stukjes waarbij hard doorfietsen gewoon niet ging en je soms bijna stilstaand door de bochten heen moest. Wel lekker was dat ik daar tot drie keer toe achter een groepje heb gezeten waarbij ik dacht “fiets nou eens door!” (maar ik kon er niet omheen omdat het daar te smal was). Niet ideaal voor je gemiddelde snelheid, maar ook hier: goed voor je gevoel. 🙂

Het was maar goed dát ik me zo goed voelde want uiteindelijk overkwam me nog het ergste wat je kan overkomen tijdens een tocht. Op een kilometer of vijf voor het einde stond de clubfotograaf van WSC Zeeland. Die stond boven aan een stevige zandheuvel. Ik had het vermogen van de twee MTB-ers voor me om die heuvel op te komen helaas verkeerd ingeschat. En dus blokkeerden zij samen bijna boven aan de helling de doorgang nét op het moment dat ik er aan kwam. Ik moest daarom ook stoppen. Ik sta dus niet fietsend, maar lopend op een helling op de foto!!!
Ik heb er serieus over gedacht om een stukje af te snijden en het rondje over de helling nóg een keer te doen. Ik kan nu eigenlijk ook alleen maar hopen dat er geen foto gemaakt is op dat moment (al leek hij wel gewoon vrolijk door te gaan met fotograferen) want dit vond ik toch wel té erg. De hellingen die erna kwamen (er zaten een paar pittige tussen met ook nu weer veel zand) gingen wél zonder problemen, bij de hoogste had ik beneden even in de remmen geknepen (natuurlijk zonder helemaal stil te gaan staan of te stoppen) zodat ik zeker genoeg vrije ruimte voor me had. Maar ja, die foto….

Hoe dan ook. Het was weer een heerlijke ochtend fietsen. Ik vond het wel grappig om op de kaart te zien hoe klein het gebied eigenlijk was waarop de route uitgezet is. Hoewel het wel een paar keer duidelijk was dat we dicht in de buurt kwamen van stukken die we eerder doorkruist hadden, voelde het niet alsof we op een dubbeltje aan het rijden waren. En dat is het mooie van een MTB-tocht.
Ik vraag me wel af hoe de NTFU bepaald of een tocht een ster krijgt of niet. Goed, je zou kunnen stellen dat de eerste helft van de tocht te gemakkelijk was en dat ze daarom geen ster krijgen. Of dat ze ook sportdrank bij de pauzeplek zouden moeten hebben. Maar voor het overige kan ik me niet voorstellen wat ze zouden moeten verbeteren. We zijn een groot aantal poortjes door gegaan tijdens de tocht (dat zijn ongetwijfeld de stukken waar hun website van aangeeft dat je daar normaal gesproken niet mag komen). Bij elk van die poortjes stond een lid van de club. Ik neem aan om er voor te zorgen dat er geen honden of zo naar binnen glipten of ander wild naar buiten. Bij kruisingen met voetpaden stonden bordjes om ons te wijzen op het mogelijk gevaar én er stonden bordjes voor de voetgangers om hen te wijzen op overstekende fietsers. En hoewel ik een hekel heb aan tochten die met linten uitgezet zijn (gebruik gewoon een pijl dan hoef ik niet te onthouden welke kleur voor links en welke voor rechts is), was de tocht gewoon goed uitgezet. Bij de pauzeplek was gezorgd voor een mecanicien (die ik gelukkig niet nodig had), er waren douches en de mogelijkheid om je fiets af te spuiten bij de start (ook daar heb ik geen gebruik van gemaakt, dat doe ik thuis altijd wel). Kortom, prima verzorgd.

Volgende week zondag ben ik waarschijnlijk in Stiphout.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 13:27
sep 022012
 


Grotere kaart weergeven
Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 166,5 km totaal
Duur: 5:49:23
Gemiddeld: 28,6 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 91 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 162 slagen per minuut
Weer: 9-24°C, Droog, frisse start, ’s middags warm
Omstandigheden: Heerlijk fietsweer
Gereden met: de Gazelle Vuelta

Hoewel ik eigenlijk vandaag heel graag bij de finish van de Tour for Life in Valkenburg had willen zijn, besloot ik toch maar gewoon een lange tocht op vlak terrein te maken, het is immers nog maar 20 dagen voordat de Zuiderzee Klassieker (je kunt nog sponsoren!!) verreden wordt en een paar extra kilometers op vlak terrein in de benen zijn nooit weg. Er was geen tocht van boven de 100km te vinden, maar de Kempen-tocht, georganiseerd door Toerclub Aalst-Waalre was 100km. Van Deurne naar Aalst is het 30km fietsen, dus door met de fiets er naar toe te gaan (en weer terug), kwam ik toch tot een mooie 166,5km in totaal.

Laat ik beginnen met te zeggen dat het een mooie tocht was, maar vooral ook een gezellige tocht.

Het was fris vanochtend en lang donker. Ik had om half 7 de deur uit willen gaan om om half 8 in Aalst te kunnen zijn, maar dat werd 7 uur zodat ik geen licht hoefde te voeren. Het eerste stuk naar Aalst ging goed, totdat ik in Eindhoven me door de Garmin liet verleiden om een ‘kortere’ route te nemen dan via de hoofdweg.  Door het zoeken, draaien en verkeerd fietsen kwam ik uiteindelijk op een gemiddelde van 29,3km/uur voor die eerste 30km uit. Maar goed, toch niet slecht voor een warming-up.

Na vertrek uit Aalst voor de tocht ging ik er weer lekker vandoor. Ik haalde na een tijdje een andere fietser in die niet langzaam fietste, maar wel langzamer dan ik fietste, dus ging ik er voorbij. In Veldhoven miste ik een pijltje, zag dat gelukkig al snel omdat de weg dood liep en toen ik omgedraaid had (scheelde me een minuut of zo) zag ik dat diezelfde fietser nu opeens een stuk voor me reed. Ik er weer achteraan, maar het was al snel duidelijk dat hij een stuk rapper ging dan eerst. Toen ik er bij kwam had ik ook niet echt de behoefte meer om er voorbij te gaan. Het bleek Peter uit Eindhoven te zijn (dat wist ik toen uiteraard nog niet, we hadden elkaar namelijk nog niet eerder ontmoet), hij bleek nog naar me geroepen te hebben toen ik fout fietste, maar dat had ik niet gehoord.
Lees verder »

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 14:54
aug 182012
 


Bekijk een uitgebreid overzicht op de Garmin website
Totaal: 159,85 km totaal
Duur: 05:40:13
Gemiddeld: 28,2 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 90 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 162 slagen per minuut
Hoogtewinst: 416 meter
Weer: 16-35°C, de Garmin geeft 45°C als max aan, maar ik neem aan dat dat was omdat hij even in de zon heeft gestaan bij het eindpunt in Ysselsteyn
Omstandigheden: Droog, erg warm, soms pittige wind.
Gereden met: de Gazelle Vuelta

Jemig het was warm. Zo, heb ik dat even gezegd. Vandaag stond de Peter Winnen Classic op het programma. Niet op een zondag, maar een zaterdag. Ik begrijp dat ze maar (ongeveer) 345 aanmeldingen hadden. Of dat door de zaterdag kwam of door het voorspelde warme weer weet ik niet. Wel balen voor ze.
Hoe dan ook, ik had via Twitter aangegeven dat ik de tocht wilde gaan rijden en Jaap Walhout had daar spontaan op gereageerd met de opmerking dat hij hem wel met me mee wilde fietsen. Ook Koene Rem wilde wel mee maar omdat het voor Jaap niet praktisch haalbaar was om voor half 9 te vertrekken en Koene al met twee anderen om 8 uur had afgesproken, gingen we uiteindelijk om half 9 met zijn tweeën van start. Ik had de net iets meer dan 8km naar Ysselsteyn met de fiets afgelegd, Jaap kwam met de auto vanuit Maastricht.

Het weer was prima, er stond een stevig windje tegen en de temperatuur was in het begin nog heel prettig. We begonnen wat rustiger maar naar een tijdje zat de gang er best lekker in met een snelheid van steeds zo rond de 30km/uur. Via Wanssum gingen we de Maas over en van daaruit via vliegveld Weeze verder Duitsland in. In de buurt van Keppeln begon het landschap wat heuvelachtiger te worden. Maar meer dan een paar procent stijging was het niet. De afdalingen waren veel interessanter, want met een procent of 4-5 en een uitstekende (verkeersvrije) rechte weg, durf zelf ik door te trappen. Helaas haalde ik de 50km/uur als max. snelheid vandaag net niet. Geloof me ik heb mijn best gedaan maar de Garmin vertikte het om verder dan 49,6km/uur te gaan.

Lees verder »

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 17:03