jan 062018
 

Duik nr: 155
Locatie: TODI (Beringen)
Tijd in / uit: 15:05 – 16:02
Flesdruk in / uit: 200 – 90 bar (fles: 12 liter, staal)
Diepte Max: 7,0 meter Gem: 4,0 meter
Gewicht lood: 8 kg
Zicht: smilie2 smilie2 smilie2
Computer: Zoop
Temperatuur (lucht): 24°C
Temperatuur (bodem): 22°C
Omstandigheden: Zoet | Binnen
Buddy: Marit + Niek + Josine

Na iets meer dan een jaar sinds onze eerste duik bij Todi waren we er weer. De omstandigheden waren vergelijkbaar: buiten was het grijs en grauw, binnen was het op papier behaaglijk, maar ook nu vonden we onze 5mm pakken zeker niet overbodig. Het wat was wat groener, er zitten meer vissen en die wat er vorig jaar al zaten zijn groter gegroeid.
Anders dan vorig jaar voor mij was dat ik voor het eerst een 360-graden camera bij me had, een Ricoh Theta V met een TW-1 duikbehuizing. Zo’n camera brengt een aantal extra uitdagingen met zich mee. Zo is het gebruik van een lamp wat ingewikkeld, aangezien die dan alle kanten op zou moeten schijnen en haast onmogelijk onzichtbaar bevestigd kan worden.

Duiken bij Todi in België. – Spherical Image – RICOH THETA


Daarnaast hebben 360-graden camera’s 2 lenzen die elk een deel van het beeld opnemen dat dan daarna samengevoegd wordt. De andere breking van het licht onderwater zorgt er voor dat de “naad” die er altijd wel is (maar steeds minder zichtbaar naarmate de camera’s beter worden) onderwater een stuk beter zichtbaar is. Je ziet ook op de foto hierboven dat de behuizing niet helemaal buiten beeld blijft, ook bovenwater niet.

Het bewerken van de video vergt ongeveer het maximale van wat mijn desktopsysteem aan kan, maar het resultaat ziet er gelukkig niet heel slecht uit:

Lees verder »

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 09:16
okt 072017
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 28,8 km
Duur: 1:13:11
Gemiddeld: 23,6 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 77 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 165 slagen per minuut
Weer: 16°C-8°C, Motregen, windkracht 3
Omstandigheden: Lekker maar nat heen, pittig terug.
Gereden met: de Giant Fastcity RS2 (2017)
Kleding: ondershirt, thermoshirt (lange mouw), lange broek, handschoenen open vinger, overshirt lange mouw, regenjas (alleen terug)

Omdat morgenvroeg de GP van Japan is en we morgenmiddag naar Eindhoven naar het Science Festival wist ik dat vandaag de beste mogelijkheid was om nog wat fietskilometers te maken. Alleen het weer was niet echt heel erg uitnodigend: motregen, grijs, fris, stevige wind (kracht 4). Maar goed, elk nadeel heeft zijn voordeel. De heenweg naar Venray verliep vlotjes. Zelfs op mijn Giant Fastcity met toch relatief brede banden haalde ik ruim 28 km/uur gemiddeld. Natuurlijk wist ik toen ook al dat ik de wind dus tegen flink tegen zou hebben.

Eerst de wedstrijd kijken. Ik had heen geen regenjas aangehad en was dus vochtig en warm toen ik in Venray aan kwam. Daarom daar maar wél mijn regenjas aangedaan zodat ik wat gecontroleerder zou afkoelen tijdens het kijken naar de wedstrijd. Want ruim een uur langs het veld staan in diezelfde wind zorgt er natuurlijk wel voor dat alles flink afkoelt. Gelukkig hielpen een kop warme chocolademelk tijdens de rust, een halve kop warme chocolademelk na afloop en de regenjas bij het op temperatuur blijven.

Terug was qua warmte met de regenjas geen probleem. Ik had het weliswaar warm maar niet zo warm dat ik er last van had. Tja en de wind die was hard. Maar daarvan wist ik ook dat er niets anders op zat dan steeds een versnelling te kiezen waarbij ik mijn beentempo redelijk aan kon houden en door blijven trappen.

Als je kijkt naar het overzicht hierboven dan zie je duidelijk het verschil tussen heenweg en terugweg. Heen zie je de rotonde bij Ysselsteyn heel goed terug, toen moest ik er stoppen, terug kon ik er vlotjes overheen. Het verschil in snelheid is duidelijk zichtbaar maar ook dat de cadans heen en terug zo rond de 80 omwentelingen per minuut ligt. Ik heb geen vermogensmeter op mijn fiets zitten maar ik denk dat ik een redelijk constant vermogen getrapt heb.

Lekker dus en beter dan de hele middag binnen zitten.

 

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 17:20
sep 252017
 

In de nacht van zaterdag op zondag 28 & 29 oktober kan je bij Fitness & Zo Born terecht voor een Special Spinning Ride. Ze zijn open vanaf 01.00 uur en de Wintertijd Challenge duurt van 02.00 tot 03.00 uur. Ik doe mee, jij ook?!

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 06:54
sep 242017
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 37,0 km
Duur: 1:48:27
Gemiddeld: 20,5 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 74 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 158 slagen per minuut
Weer: 9°C-14°C, droog, zonnetje
Omstandigheden: Druk in het bos, af en toe file fietsen
Gereden met: de Ridley Blast 29er
Kleding: ondershirt, thermoshirt lange mouw, bibshort kort, overshirt lange mouw, handschoenen (open vinger), beenstukken (eerste deel), overschoenen

Het was lekker weer vandaag, dus de Ridley Blast gepakt en er weer op uit. De kleren van gisteren waren nog niet in de wasmachine geweest, dus even een ander setje samengesteld. Beenstukken heb ik meerdere sets van, heb ik alleen het eerste rondje door het Zandbos gebruikt, daarna vond ik het ruimschoots warm genoeg. Thermoshirt korte mouw heb ik er maar eentje, dus die met lange mouw gepakt. Hiervan vond ik het het eerste half uur niet erg, maar daarna had ik best zonder gekund. De overschoenen draag ik niet zozeer voor de temperatuur, maar dat houdt de zooi een beetje van je schoenen af.

Was het vorige keer weer even wennen door het Zandbos, nu voelde het alweer veel vertrouwder. Omdat ik pas relatief laat vertrokken was (9:49 uur vertrek) was het al tamelijk druk in het bos. Ik moet zeggen dat in het algemeen eigenaren van honden super rekening houden met het mogelijk gedrag van hun hond als er een fietser voorbij komt. Alleen in het Bikkeltjesbos leerde ik “Ruud” kennen. Een tekkel. Hij was nog jong en luisterde nog niet zo goed, hij zou wel achter me aan rennen maar hij deed niets, zo verzekerde me zijn baasje toen ik in eerste instantie maar even stopte bij haar omdat Ruud nog een stukje verderop dwars op het stukje single-track stond. Ik wachtte totdat Ruud bij mij (en belangrijker: het baasje) was. Maar in plaats van dat het baasje Ruud even bij de halsband vast hield, hoorde ik hem veel te lang naar mijn zin achter me aanjagen. Kan die hond niks aan doen, die weet nog niet beter, het baasje had wél beter moeten weten.

In het Bikkeltjesbos was het sowieso druk. Toen ik er naar toe fietste vanuit het Zandbos zag ik dat ik een groepje van een MTB club uit Ysselsteyn voor me had zitten en een groepje van een club uit Deurne achter me. In het Bikkeltjesbos zelf kwamen we in de file terecht omdat we achter de jeugdgroep van MTB Club Bikefun uit Liessel terecht kwamen. Waar alle clubleden hun best deden om er zo snel mogelijk voorbij te komen, ben ik er nog even achter blijven hangen om met de begeleider te kletsen. Het blijkt dat de club sinds juli dit jaar een eigen Bikefun-park heeft in Liessel waar de (jeugd-)leden hun techniek kunnen aanscherpen. Ik begrijp dat de aanwezige wip sommige leden nog wat angst inboezemt. 🙂
Uiteindelijk ben ik de groep voorbij gereden, ik kwam even later nog een tweede groep tegen van Bikefun en via het fietspad van de N270 ging het uiteindelijk weer richting thuis.

Lekker rondje weer.

 

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 13:39
sep 232017
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 48,6 km
Duur: 1:51:46
Gemiddeld: 26,1 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 74 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 165 slagen per minuut
Weer: 10°C-19°C, droog, nauwelijks wind
Omstandigheden: heerlijk fietsweer!
Gereden met: de Giant Fastcity RS2 (2017)
Kleding: ondershirt, thermoshirt (kort mouw), bibshort (kort), handschoenen open vinger, beenstukken (alleen heen), overshirt lange mouw (alleen heen)

Vandaag speelden de jongens JB1 van Deurne een uitwedstrijd in Boxmeer. Ik was is mei (toen waren ze nog JC1) ook al een keer op de fiets er naar toe gereden om te kijken. Ook toen was het op een zaterdag, maar nu zat de wedstrijd een stuk korter achter de Bodypump les van ’s ochtend aan. Het kwam er op neer dat ik thuis kwam om half 11, even snel wat gegeten heb, me weer omgekleed heb en op de fiets gestapt ben.

In mei was het heet, heel heet. Dat was het vanochtend zeker niet. Zeker niet onder de bomen, tijdens het stukje heen door het bos bij Stippelberg richting De Rips gaf de Garmin 10°C aan. Aangekomen in Boxmeer scheen de zon echter en was ik heel blij dat ik voor de beenstukken gekozen had en niet voor de lange broek. Terug heb ik namelijk zonder de beenstukken gefietst en zelfs het overshirt met lange mouwen bleef in mijn fietstas. Ondershirt + thermoshirt met kort mouw waren toen ruim voldoende.

Ja, je las het goed, fietstas. Ik had er deze keer namelijk voor gekozen om niet de racefiets te pakken maar mijn “gewone” Giant Fastcity RS2. Dat betekende dus 28 x 1.35 (35-622) bandjes met 3,5 bar in plaats van de 28 x 1.00 (25-622) bandjes met 8 bar van de Ridley. Ik vond het qua banden zeker geen slechte keuze want er lag heel wat zooi (eikels, takjes etc) op de fietspaden. Iets minder “blij” was ik met mijn Satori Crescent Moon FlatBar, mijn rechte stuur. Want voor dit soort stukken vlakke weg wil ik eigenlijk heel graag liggen. Bij de Ridley betekent dat gewoon de handen onder in de beugels en gaan. Dat gaat bij de Fastcity niet. Toch maar eens navragen als hij voor zijn controlebeurt terug naar de fietsmaker gaat. Ondanks dat toch wel tevreden over het vlakke tochtje.

Weinig verval in tempo, redelijk constant tempo en cadans op de paar oversteekmomenten na natuurlijk. Altijd fijn als de getallen het lekker gevoel op de fiets onderschrijven. 🙂

Oh, en de jongens hebben een 2-1 ruststand weten om te buigen in een 2-3 overwinning!

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 16:17
sep 172017
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 26,7 km
Duur: 01:21:45
Gemiddeld: 19,6 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 75 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 163 slagen per minuut
Weer: 7°C, Droog, lekker zonnetje, geen wind
Omstandigheden: Heerlijk fietsweer, bos was niet te nat ondanks regen van afgelopen tijd
Gereden met: de Ridley Blast 29er
Kleding: thermosshirt korte mouw, overshirt lange mouw, handschoenen met open vinger, korte broek, overschoenen.

Korte samenvatting: het was alweer te lang geleden, het weer was perfect, het eerste rondje was wennen, het tweede rondje was sneller. Lekker, eens kijken of er weer wat ritme op te bouwen is.

Ik had nog even terug gekeken naar vorig jaar november, toen ik voor het laatst met de MTB het rondje hier deed. Toen was het nog wat kouder en winderig. Toen had ik het fris gehad terwijl ik meer aan had dan vandaag. Achteraf gezien was een extra ondershirt zonder mouw fijn geweest, maar voor de rest heb ik het niet koud gehad. Waarschijnlijk maakte het ontbreken van wind en het voorzichtige zonnetje heel veel goed.

Het bos lag er heerlijk bij. De dikke laag (kleine) dennenappels op de grond maakte het af en toe glibberen, maar dat zal ook aan mijn onwennigheid in het bos gelegen hebben. Het bos lag er goed bij. Op een paar stukken zijn ze nog flink bezig met het kappen van bomen en daar moet je je weg vinden door de diepe sporen van de grote machines die ze daarvoor gebruiken. Is niet erg natuurlijk, beetje extra modder waar je fiets zich lekker in vast wil grijpen.

Het laatste stuk had ik net twee heren ingehaald die op de bochtige stukken sneller waren maar op de rechtere stukken achter bleven. Ze dienden als een mooie motivatie om net wat sneller te gaan ondanks dat mijn hartslag daar stevig de lucht in ging en mijn benen op ontploffen stonden. Kortom lekkere start van de dag.

 

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 11:10
sep 102017
 

Duiken is een potentieel dodelijke activiteit. Net als ademhalen en de weg oversteken. Meestal gaat het goed, soms gaat het fout. Maar we bij een vliegtuigramp de behoefte hebben om te weten wat er gebeurt is, dan kan er namelijk voorkomen worden dat het weer gebeurt, zo is dat ook bij duikongevallen.
Heel vaak krijg je daar echter niets over te horen, uit respect voor de nabestaanden. Alle begrip voor. Maar zoals ik vorig jaar al schreef, die informatie kan andere duikers ook helpen.

Het maakt dat ik extra blij ben met bovenstaand filmpje, van een duikongeval dat gelukkig niet fataal afgelopen is. Het is een waarschuwing, Jackie is een heel ervaren duiker (met 10x zo veel duiken als wij als gezin hebben), de duik waarbij het mis ging was geen extreme duik. Het was een totaal van omstandigheden.
Het is informatief. Want hoewel het iets is dat je zelf nooit mee hoopt te maken, niet als slachtoffer en niet als buddy / aanwezige duiker, helpt het om te zien hoe het verloop van zo’n ongeval is/kan zijn.

Beterschap Jackie!

p.s. op zijn YouTube-kanaal kun je nog veel meer mooie duikvideo’s vinden.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 14:42
aug 172017
 

Daar is hij dan, de afsluitende blogpost voor onze vakantie naar Bonaire en Curaçao. De “hoe is het bevallen” samenvatting, wat zou ik anders / zeker hetzelfde doen vragen…

Laat ik beginnen met dit: het waren drie intensieve weken. We hebben 31 duiken gemaakt verspreid over 15 dagen. Dat was best pittig omdat het zelfstandig kantduiken betekent dat je heel wat met duikflessen en duikspullen aan het sjouwen bent. Op Bonaire doken we met Nitrox (was een gratis upgrade) dus betekende het ophalen van flessen ook steeds het stuk voor stuk analyseren van de hoeveelheid zuurstof in de fles.
Het was ook intensief omdat zelfstandig kantduiken maken op plekken waar we nog nooit eerder geweest waren zonder dat er iemand bij was die er al ooit gedoken had en waar je dan blind achteraan kon zwemmen best spannend is. Nou lijkt me Bonaire zo ongeveer de beste plek om daar meer ervaring mee op te doen. Koop vooraf (of op het eiland de Duikgids Bonaire, die heeft niet *alle* duikstekken, maar meer dan genoeg om 2 weken zoet mee te zijn. Enige kritiekpunt met betrekking tot de gids is wellicht dat de beschrijven van wat je er mogelijk qua dieren tegen kunt komen echt gewoon verzonnen lijkt, maar zaken als layout van de duikstek, kans op stroming etc. zijn heel handig ter voorbereiding van een duik.
Neem ook een kompas mee. Ja, het zicht is prima, maar de kans dat je niet meer weet welke je kant je op aan het zwemmen bent op een zandvlakte is altijd aanwezig en het is ook daar een prima hulpmiddel.
En ja, een 5 mm natpak (full) is te warm voor Bonaire / Curaçao. Niet persé voor in het water, daar vond ik het best lekker, zeker als de duik 60-70 minuten duurde. Maar als je een trap af moet lopen naar je duikstek met je volledige setje op (dikker pak = meer lood) dan warm je snel op. Ik heb het kopen van een shorty overwogen, vind zelf bedekte armen/benen ook wel zo fijn, maar als we terug gaan, dan met een dunner pak.

De rest van dit bericht wil ik doen in de vorm van een aantal “of/versus” vragen:

Bonaire of Curaçao?
Ons oorspronkelijke plan was om op Bonaire te gaan duiken. Omdat we ook mensen kennen op Curaçao hebben we een week duiken op Curaçao aan onze vakantie geplakt. Dat was even omschakelen. Wil je veel kantduiken maken op mooie riffen, dan is Bonaire het eiland om naar toe te gaan en kun je Curaçao overslaan. Ga je een keer naar Curaçao neem dan zeker je duikcomputer, masker en duikbrevetten mee om er een duik te maken. Het is echt wel de moeite waard. Maar als eiland om nog eens terug te keren om te duiken staat alleen Bonaire op mijn lijstje.

Bontravel of zelf boeken?
We hebben geboekt via Bontravel. Was voor het eerst. Waarschijnlijk niet voor het laatst. Natuurlijk, je kunt alles ook los boeken: vliegtuigtickets (3 trajecten), verblijf (2x), duikschool (2x), autohuur (2x), maar niet alleen was me dat op zichzelf al veel gedoe waarbij alles met alles samenhangt. Communicatie was steeds snel, ook toen we al daar waren, al hebben ze ook lokale vertegenwoordigers die meer voor je kunnen doen als het echt nodig zou zijn.
En ik zal je de conclusie van de vervolgvragen alvast verklappen: de voorgestelde opties vielen niet tegen, dus ook daar hebben ze hun werk goed gedaan.

Djambo of Boca Gentil?

Op Bonaire verbleven we in een appartement van Djambo, op Curaçao in Boca Gentil. En de twee plekken waren bijna zo verschillend als dat de twee eilanden waren.
Room with a view
Djambo was functioneel, met 2 slaapkamers niet groot voor ons vieren (niet heel erg als je niet vaak thuis bent), met een (afsluitbaar) drooghok voor de duikspullen naast het appartement, kruiwagens bij de poort om je spullen eenvoudig te vervoeren, spoelbakken op de parkeerplaats. Helemaal ingesteld op duikers dus (handig!). Er was een zwembad en heel erg veel muggen.
Het appartement in Boca Gentil was (heel) luxe, ruim (3 slaapkamers, 2 badkamers, 2 wc’s, een inloopkast, een koelkast met ingebouwde ijsblokjesdispenser, een vaatwasmachine) en had een schitterend uitzicht vanaf het ruime terras (zie hierboven). Het zwembad was wat kleiner én duikers die hun spullen ergens moesten kunnen spoelen en/of ophangen, die hadden ze nog niet gehad, dat was een heel goede vraag die we daar stelden. Van muggen hebben we op Curaçao veel minder last gehad en dat was niet alleen omdat we er meer aan gewend waren.

Het ideale appartement zou waarschijnlijk een combinatie van beide zijn. maar laten we het er op houden dat beide gewoon goed waren, want ik zou werkelijk niet kunnen kiezen welke beter was.

AB Car Rental Bonaire of Budget Car Rental Bonaire
Of eigenlijk de GWM Wingle (links, Bonaire) versus de Toyota Hillux (rechts, Curaçao).

 versus  

Als er één ding duidelijk is, dan is het wel dat een stevige auto zowel op Bonaire als op Curaçao heel handig is. Veel wegen zijn best in orde, maar op Bonaire heb je in het Washington Slagbaai park dit soort wegen (en dit was een goede/droge weg):


Als je dan 4 personen, 8 duikflessen van 12 liter en voor 4 personen duikuitrusting mee wilt nemen, dan wil je iets stevigs dat hoog genoeg op zijn wielen staat. En daar voldeden beiden aan. Op advies van Bontravel hadden we in beide gevallen eigen risico etc. afgekocht wat ook als bijkomend voordeel had dat je op beide plekken 24/7 uur pechdienst ter beschikking had. Nou heb je in het Washington Slagbaai park geen ontvangst met je telefoon, dus daar hadden we toch hoe dan ook pech gehad, maar in beide gevallen hebben we ze simpelweg niet nodig gehad, dus geen idee hoe goed/snel dat werkte.

De Toyota Hillux was achterin ruimer en dus favoriet bij de kinderen. De GWM Wingle werd geleverd met houten rekwerk waarmee de flessen beter op hun plek bleven (tip for self: volgende keer spanband in koffer gooien zodat de flessen vast te zetten zijn). De GWM Wingle reed op normale benzine, niet duur op Bonaire (86 eurocent), de Toyota Hillux op diesel en ik durf niet eens te vertellen hoe goedkoop het volgooien van een tank op Curaçao was.
De service van beide bedrijven was prima, in Bonaire wordt je opgehaald op het vliegveld, het is 5 minuten rijden naar het bedrijf en je wordt bij inleveren ook weer terug gebracht naar het vliegveld. Op Curaçao zit Budget op het vliegveld, dus daar loop je naar toe.

Conclusie wat mij betreft is vooral: ga voor de Pick Up en bezuinig niet op de verzekering. Welke van de twee je dan kiest maak niet zo heel veel uit.

Dive Friends Bonaire of  Dive Center van de Ven
Ook hier is het eigenlijk grappig hoe de twee verschillen: Dive Friends Bonaire is een grote duikschool op Bonaire met 6 locaties (en er stonden er meer op de planning), Dive Center van de Ven is een familiebedrijf met 1 locatie op Curaçao.  Voordeel van de omvang van Dive Friends was dat je tussen 8 uur ’s ochtends en 5 uur ’s middags op elke van hun locaties nieuwe flessen kon ophalen (en inleveren). Op Bonaire was de Nitrox upgrade gratis, op Curaçao was de enige optie met gewone lucht te duiken omdat het anders te duur zou zijn.  Bij van de Ven had je maar 1 locatie, maar als we de flessen nodig hadden, stonden ze voor ons klaar en als we na sluitingstijd de flessen wilden inleveren, dan kon dat tot 8 uur ’s avonds bij de receptie van het resort.
Ook waren ze zo vriendelijk om ons de spullen bij hen op te laten slaan, bij gebrek aan droogplekken bij Boca Gentil. Super!

Overigens, op de website staat “De individuele aandacht voor elke klant is belangrijk en de rol van mij is ‘ Ik wil simpelweg je buddy zijn die niet gehaast is of op zijn klok moet kijken omdat de volgende groep er aan komt’. Wij werken niet met een vast duik schema, maar wij kijken graag naar jouw planning.” En als ik dat nu zo lees dan voelt dat niet als marketing, maar als iets wat ik daar echt merkte en voelde (ook al hadden wij dat niet nodig). Dus als je een introductieduik wilt maken op Curaçao of gewoon wilt leren duiken, dan zou ik zeker eens bij hen gaan kijken.

Kortom, groter / kleiner was hier zeker geen beter / slechter.

Samenvattend
Zouden we dingen anders aangepakt hebben als we vooraf geweten hadden wat we nu weten? Vast wel maar geen idee wat dan precies. We zouden met meer kantduikervaring op Bonaire aan zijn gekomen, een dunner duikpak.
Dit waren drie weken lang intensief, uitgebreid genieten van Bonaire en Curaçao, met de nadruk op alle moois onderwater al hebben we beide eilanden ook boven water tussen de duiken door bekeken. Twee heel verschillende eilanden, heel verschillende locaties, heel verschillende duikscholen. Kortom, een hele fijne vakantie!

De verslagen en foto’s van de individuele duiken kun je hier vinden. We maken veel foto’s als we in het water liggen, kwaliteitsniveau is nog voornamelijk “vakantiekiekje”. Dat kun je ook zien aan de hoeveelheid foto’s die door de selectie zijn gekomen. We leren nog steeds bij, zowel qua duiken als voor wat betreft het fotograferen. Bonaire en Curaçao waren een groot avontuur. Ook voor de kinderen die nog nooit zo ver van huis geweest waren maar die steeds meer volwassen aan het worden zijn. Zo lang ze nog mee willen doen we dit vast nog vaker met z’n vieren.

De volgende reis? Is nog niet geboekt. We gaan het zien. Tips mogen in de reacties hieronder! 🙂

p.s. het filmpje hierboven is met ruim 11 minuten natuurlijk veel te lang, maar het geeft in bewegende beelden een idee van de afgelopen drie weken, de clips zijn dan ook van alle duiken en beide eilanden door elkaar heen gemonteerd.

p.p.s. Flickr zegt bij alle foto’s dat ze door mij gemaakt zijn, dat klopt natuurlijk niet, Marit, Niek, Josine en ik hebben bij toerbeurten de Canon G16 of de Canon S120 gebruikt om foto’s en filmpjes te maken!

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 20:14
aug 112017
 

Duik nr: 154
Locatie: Tugboat (Curaçao)
Tijd in / uit: 9:33 – 10:53
Flesdruk in / uit: 210 – 100 bar (fles: 12 liter, Staal)
Diepte Max: 21,0 meter
Diepte Gem: 5,8 meter
Gewicht lood: 8 kg
Zicht: smilie2 smilie2
Computer: Zoop
Temperatuur (lucht): 32°C
Temperatuur (bodem): 28°C
Omstandigheden:  Zout | Kant
Buddy: Marit + Niek + Josine

Duik nr: 155
Locatie: Playa Kalki (Curaçao)
Tijd in / uit: 14:28 – 15:38
Flesdruk in / uit: 210 – 90 bar (fles: 12 liter, Staal)
Diepte Max: 20,7 meter
Diepte Gem: 10,7 meter
Gewicht lood: 8 kg
Zicht: smilie2 smilie2
Computer: Zoop
Temperatuur (lucht): 32°C
Temperatuur (bodem): 28°C
Omstandigheden:  Zout | Kant
Buddy: Marit + Niek + Josine

O Nee! De laatste duikdag van de vakantie alweer. Tenminste zo voelde het op de dag zelf. Nu ik de logs en foto’s zit te verwerken, voelde dat haast langer dan die 15 duikdagen.

Hoe dan ook, we wilde nog twee mooi duiken maken. Dus gingen we terug naar de Tugboat om te spelen met de macrolens voor op de camera en ’s middags naar Playa Kalki om daar nog een tweede duik te maken. We hadden eigenlijk nog een derde duik willen maken bij Daaibook Baai, een mooi strandje tussen de westpunt en Willemstad in, maar tegen de tijd dat we daar waren was het een beetje op. Zowel qua tijd (het was half 6 en we moesten daarna nog een stuk terug naar Boca Gentil) als qua puf. Dus die hebben overgeslagen.
Playa Kalki (Curacao) Playa Kalki (Curacao) Playa Kalki (Curacao) Playa Kalki (Curacao) Playa Kalki (Curacao) Tugboat (Curacao) Tugboat (Curacao) Tugboat (Curacao) Tugboat (Curacao) Tugboat (Curacao)
Belangrijkste conclusies: foto’s maken met een macrolens is nog een stap moeilijker en het vergt het nodige geduld van alle buddies.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 21:00
aug 102017
 

Duik nr: 152
Locatie: Tugboat (Curaçao)
Tijd in / uit: 9:43 – 10:55
Flesdruk in / uit: 210 – 110 bar (fles: 12 liter, Staal)
Diepte Max: 7,9 meter
Diepte Gem: 4,0 meter
Gewicht lood: 8 kg
Zicht: smilie2 smilie2
Computer: Zoop
Temperatuur (lucht): 32°C
Temperatuur (bodem): 28°C
Omstandigheden:  Zout | Kant
Buddy: Marit + Niek + Josine

Duik nr: 153
Locatie: Marie Pampoen (Curaçao)
Tijd in / uit: 12:46 – 13:45
Flesdruk in / uit: 210 – 100 bar (fles: 12 liter, Staal)
Diepte Max: 21,3 meter
Diepte Gem: 10,3 meter
Gewicht lood: 8 kg
Zicht: smilie2 smilie2
Computer: Zoop
Temperatuur (lucht): 32°C
Temperatuur (bodem): 28°C
Omstandigheden:  Zout | Kant | Regen
Buddy: Marit + Niek + Josine

De Tugboat was een beetje “rare” duikstek. Eigenlijk hadden we hem afgeschreven na het zien van het enorme schip dat voor de komende 2 jaar permanent in de Caracas baai voor anker ligt. Niet alleen is het schip enorm, er staat een enorme generator naast die nogal wat herrie maakt.
2017-08-11 08.57.28
Voor het weekend kwam er overigens een Brits marineschip bij liggen. Die had zijn eigen generator aan boord die 24 uur per dag lawaai maakte. Dat geluid was aan de overkant van de baai in ons appartement nog te horen.

Nou staat de Tugboat als locatie ook bekend als onveilig. D.w.z. de kans dat je auto open gebroken wordt is er nog hoger dan elders. Daarnaast ligt het ook gewoon ver achteraf. Je moet al gewend zijn om over een paar slechte wegen door te rijden wil je het vinden. Bij de duikstek zelf ligt een duikschooltje, staan er bankjes, is er een cafeetje, wc’s etc.
Dus besloten we er toch te gaan duiken. Zoals altijd hadden we het minimale bij ons voor het geval toch iemand de moeite zou nemen om de auto open te breken.

De duikstek is mooi en de moeite waard. Dit ondanks de kabels en kettingen van de grote boot die er liggen.

Tugboat (Curacao) Tugboat (Curacao) Tugboat (Curacao) Tugboat (Curacao) Tugboat (Curacao) Tugboat (Curacao) Tugboat (Curacao) Tugboat (Curacao) Tugboat (Curacao)

Wat dat betreft sluit Marie Pompoen eigenlijk wel goed aan bij de Tugboat. Ook dit was een duikplek waar ik niet meteen aan zou denken als ik hem van bovenwater of in het duikboek bekeek. Maar we volgende de tip van de duikschool op en hij was niet ten onrechte.
Marie Pampoen (Curacao) Marie Pampoen (Curacao) Marie Pampoen (Curacao) Marie Pampoen (Curacao)

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 18:00