Naar Venray op en neer

 Garmin, Racefiets  Reacties uitgeschakeld voor Naar Venray op en neer
mei 172017
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 25,1 km
Duur: 49:16
Gemiddeld: 30,3 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 78 omwentelingen per minuut
Weer: 25°C, Einde van een warme dag
Omstandigheden: Heerlijk
Gereden met: de Ridley Fenix Classic

Geen Spinningles vanavond, teveel energie over en schitterend weer. Tja, dan zat er toch echt maar één ding op: voorzichtig mijn excuses aanbieden aan mijn Ridley Fenix Classic, lucht in de banden, even alle belangrijke onderdelen langslopen met een doekje en waar nodig wat smeer, bidons vullen, de Garmin erbij, omkleden en naar buiten.

Het was serieus zo lang geleden (bij Spinning gebruik je andere SPD’s) dat het inklikken onwennig ging. Dus daarom eerst maar even een rondje door de buurt voordat het met wat meer snelheid langs de grote weg richting Venray ging. Dat is een “saaie” weg, maar ook lekker als je vooral wil kunnen fietsen zonder té veel op te hoeven letten. Bij de 2e ronde, die bij Venray dus, omgedraaid en terug. Deel twee kon het gas wat verder open. Ik moest één keer flink in de ankers omdat er een trekker uit een boerderij kwam. Onoverzichtelijke uitrit en hij draaide gewoon plompverloren het fietspad op. Gelukkig maar een klein stukje, tja, die was nog aan het werk, ik niet meer, en toen door.

Er moeten nog heel wat meer kilometers gemaakt worden voordat ik weer echt “buitenritme” heb, het blijft heel wat anders dan binnen op een stationaire Spinningfiets, maar het was wel weer eens even lekker. Nee Sien, geen 2 x 10 x de Cauberg op en af, dat zit er (voorlopig) niet in.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 20:58

Rondje Zandbos x2

 Garmin, MTB  Reacties uitgeschakeld voor Rondje Zandbos x2
nov 062016
 

Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 28,0 km
Duur: 1:25:01
Gemiddeld: 19,8 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 72 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 164 slagen per minuut
Weer: 4°C, Beetje druppels en winderig
Omstandigheden: Het was mooi in het bos maar koud.
Gereden met: de Ridley Blast 29er
Kleding: ondershirt zonder mouw, thermosshirt lange mouw, overshirt lange mouw, dunne handschoenen met dichte vinger, lange broek, te dunne sokken en geen overschoenen.

Het zou een heel kort bericht zijn, maar het zou ook een passende samenvatting zijn: mooi maar koud.
Nou weet ik dat dat laatste aan mij ligt (“er bestaat geen slecht weer alleen slechte kleding”) dus dat is inderdaad gewoon iets om volgende keer rekening mee te houden. Dan dus wel overschoenen en wintersokken aan. Het was ook niet echt een probleem tijdens het fietsen zelf, maar iets dat ik merkte toen ik weer de deur binnen stapte: ik voelde mijn tenen niet.

Genoeg over de temperatuur: het bos lag er schitterend bij. Overal verschillende herfstkleuren, veel bladeren op het pad, een hertje dat voorzichtig (schichtig) het pad over stak. Lekker.
Door de kapwerkzaamheden was de route was anders dan de vorige keren. Dat zorgde hier en daar voor wat verwarring omdat sommige stukken nu “de andere kant” op gefietst moesten worden. Was dus even opletten met mogelijke tegenliggers, maar super natuurlijk dat zelfs bij werkzaamheden er in het bos omleidingen gemaakt worden!

Ik was niet heel vroeg op pad gegaan, kwart over 9, dus tegen de tijd dat ik mijn twee rondjes er op had zitten was het bos al weer gevuld met gezinnen die de hond en de kinderen aan het uitlaten waren. Tijd voor een lekker warme douche en lunch met de rest van de familie.

Vandaag heb ik, naast de Garmin Edge 800 die ik op zo’n momenten altijd op mijn stuur heb zitten ook de Garmin Forerunner 35 gebruikt (nee, ik ga niet lopen/rennen!). Meer daarover op een ander moment.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 11:28
okt 092016
 

Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 34,5 km
Duur: 1:44:18
Gemiddeld: 19,9 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 72 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 171 slagen per minuut
Weer: 8°C, Nog steeds droog.
Omstandigheden: Fris op de weg en in de schaduw, warm in de zon. Lekker fietsweer!
Gereden met: de Ridley Blast 29er

Het was even een gokje hoe koud het nog zou zijn vanochtend. Het was al niet meer echt vroeg toen ik weg ging, uur of 11:00 (omdat ik inderdaad eerst de GP van Japan gekeken had), maar ik ging toch voor de lange broek. De rest was vergelijkbaar met vorige week: thermosshirt korte mouw, overshirt met lange mouw, handschoenen zonder vingers en ook nu nog geen overschoenen.
In het Zandbos was het drukker dan anders, de AT-Beasts MTB-tocht vanuit Gemert kwam namelijk ook door het Zandbos heen. Gelukkig wel de juiste rijrichting (heb ik bij andere tochten wel eens anders meegemaakt), maar ook hier en daar over de paden die eigenlijk voor voetgangers zijn. Ook dat is niet echt handig voor de onderlinge verstandhouding in het bos. Maar goed, veel snelle (vooral) heren dus weer in het bos. Het liet me zien waarom ik waarschijnlijk niet of nauwelijks aan toertochten mee zal doen deze winter: dan ben ik vooral heren aan het voorbij laten. In een bos met voornamelijk single-tracks is dat niet altijd even handig. Plus de realisatie dat anderen 25 km/uur fietsen waar ik met 20 km/uur door het bos ga, is niet motiverend. Terwijl het vandaag gewoon lekker liep (nou ja, niet veel lopen gelukkig, maar je snapt wat ik bedoel). Hoe dan ook, het overgrote deel van de tocht had ik het bos weer grotendeels voor me alleen (op de talrijke gezinnen met kinderen en/of hond die je nu eenmaal wat voorzichtiger voorbij moet). Het Zandbos was overigens hoe dan ook wat anders dan anders omdat ze bomen aan het vellen zijn. En ik mopper wel eens op ruiters die met hun paarden de single-tracks stuk rijden (en dan als dank nog een cadeautje achter laten), maar die machines die ze voor de boomkap gebruiken die kunnen van elk glad bospad een omgewoelde zandbak maken. 🙂

Op weg terug stond ik bij de oversteek naar het fietspad van de N270 te wachten toen er aan de overkant een fietser voorbij kwam. Ik denk op een cyclocross, zijn bandjes waren net wat dikker (niet veel) dan bij een gewone racefiets. Heel hard ging hij niet, en dus kon ik er met een gangetje van 26-27 km/uur naar toe rijden en bij hem in het wiel, uit de wind gaan hangen. Halverwege dat lange rechte stuk merkte hij me eindelijk op en dus nam ik over en ging voor hem fietsen. Het was weer even ouderwets doorstampen, maar dan wel op een fiets met heel brede banden en nauwelijks druk er in. Uiteindelijk ging de snelheid daardoor naar tegen de 30 km/uur en mijn hartslag naar max. Hieronder zie je het plaatje vanaf het verkeerslicht en de oversteek van de weg.

stampenMaar och, ik was bijna thuis, bij de afslag boven aan de weg ging de ander rechtdoor en heb ik het laatste stukje uitgefietst naar huis. Zoals eerder aangegeven: die hartslagmetingen zijn volgens mij nogal aan de hoge kant. Mijn omslagpunt ligt namelijk (ok, lag 3 jaar geleden) op 165, dan is een gemiddelde van 171 over 1 uur en 45 minuten erg onwaarschijnlijk.

Hoe dan ook, het was een lekker stukje fietsen op een zonnige zondag. In het bos en in de schaduw was het nog best fris en had ik zéker niet te veel aan, in de zon was het warmer. Maar ik kon de lange broek prima hebben vandaag.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 13:27

Zand, Asfalt en (nog) geen regen

 Garmin, MTB  Reacties uitgeschakeld voor Zand, Asfalt en (nog) geen regen
okt 022016
 

Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 40,4 km
Duur: 2:03:06
Gemiddeld: 19,7 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 68 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 159 slagen per minuut
Weer: 13°C, De regen wachtte netjes totdat ik thuis was
Omstandigheden: Stevige wind tegen op de weg, lekker fietsweer!
Gereden met: de Ridley Blast 29er
Kleding: Bibshort korte pijpen, thermosshirt korte mouw, overshirt lange mouw, vingerloze handschoenen, nog steeds geen overschoenen nodig (geen modder)

Eigenlijk had ik vanochtend niet thuis willen blijven om de GP Formule 1 van Maleisië te kijken, achteraf gezien ben ik wel blij dat ik het wél gedaan heb. Het was namelijk een sensationele race én ik had daarna toch nog gewoon lang genoeg droog weer om 2 uur met de fiets naar buiten te kunnen (terwijl ik dit zit te typen tikt de regen stevig tegen het raam van mijn studeerkamer).

Ik had vandaag mijn zinnen gezet op een stuk MTB-track waar ik nauwelijks kom: rondom Asten. Het is net wat verder er naar toe fietsen, ongeveer 10 km, maar dat deerde me niet. Wel merkte ik dat de wind een stuk sterker was vandaag, dan zit je in het bos toch veel en veel lekkerder op de fiets (dan is de wind alleen iets wat er voor zorgt dat de bomen zingen, niet iets wat je tegen houdt als je er tegenin gaat). Het was even zoeken naar het “begin” van de route, en toen ik hem gevonden had maakte ik op mijn gemak het eerste deel van het rondje af. Niet snel, gewoon lekker stukje door het bos. Na ongeveer een uur kwam ik een splitsing tegen waarbij ik moest kiezen tussen de rode MTB-pijlen of de zwarte pijlen die een aansluiting naar een andere route aangaven. Ik koos voor het eerste en zag na 2 bochten al dat ik daarmee voor de 2e keer hetzelfde rondje bij Oostappen aan het fietsen was. Geen probleem want voor mijn gevoel ging dat rondje veel sneller en beter. Ik zie dat niet helemaal op Strava terug, maar dat doet er niet toe. Wellicht dat segment 1 ook wel in totaaltijd wat trager ging omdat er opeens iets (wesp, bij, hele dikke vlieg) luidkeels zoemend in mijn helm vloog en er niet meteen uit kon. Nou, ik wist niet hoe snel ik moest stoppen om mijn helm voor de zekerheid even af te zetten. Een wespensteek in je hoofdhuid, dat wil je niet.

Na 2x het rondje volgde ik de aansluitingsroute naar de “Bakelse bossen”. Alleen kwam ik daarmee in Helmond uit en niet in Bakel (ik denk dat ik ergens op de weg gebleven ben i.p.v. terug het MTB-pad op). Nou ja, dan maar een stuk langs de grote weg terug in de richting van Deurne, oversteken en dan het 2e deel van de route door het Zandbos doen. Die blijk ik allemaal ooit al eens veel sneller gefietst te hebben, maar kon me niks schelen. Ik was 2 uur nadat ik vertrokken was weer thuis met 40 km op de teller waarvan de helft ongeveer door het bos en de andere helft op de weg. En ik had voor mijn gevoel lekker gefietst. 🙂

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 15:29

Woensdagavondrondje

 Garmin, MTB  Reacties uitgeschakeld voor Woensdagavondrondje
sep 282016
 

Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website

Totaal: 30,6 km
Duur: 1:20:43
Gemiddeld: 22,8 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 73 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 157 slagen per minuut
Weer: 17°C, Nog steeds droog, wat meer wind dan afgelopen tijd
Omstandigheden: Het werd sneller donker dan ik verwacht had, dus minder door het bos dan gepland
Gereden met: de Ridley Blast 29er

OK, ik geef het toe: ik was gewoon te langzaam na het avondeten. Ik had om half 7 de deur uit willen gaan en het werd 7 uur. Dan heb je op dit moment (eind september) gewoon nog maar een half uur licht (Zonsondergang.info geeft “zon onder” voor vandaag om 19:23 uur). En, hoewel ik een stevige lamp op mijn stuur heb, had ik er maar 1 bij me (ik heb een tweede, maar op mijn helm vind ik die nou eenmaal niet zo prettig). Conclusie was al snel dat in mijn uppie het niet zo handig was om die route helemaal af te rijden door het bos. Dus zocht ik het asfalt op, het bos uit en verder over verkeersluwe delen van de omgeving. Die zijn er genoeg, al moet je soms toch nog even goed opletten. Een aantal boeren (agrariërs) waren nog aan het werk. Dat ze met hun zware machines over het land reden, dat was het punt niet, maar de grote vrachtwagens die lading afvoerden hadden soms de hele weg nodig. Ging allemaal goed (anders zat ik hier nu niet te typen) en het was weer heerlijk fietsen. Meer wind dan de afgelopen tijd, maar nog lekker warm (thermosshirt met korte mouw, overshirt met korte mouw, bibshort met korte pijpen, handschoenen met open vinger) en dus werd het daarna een beetje zoeken naar “the longest way home” omdat ik wist dat als ik eenmaal thuis zou zijn, de pijp leeg zou zijn en al fietsend had ik daar ook nu helemaal geen last van.

Lekker. Vooral ook omdat het gevoel duidelijk weer helemaal terug is. Ik fiets weer voor mijn plezier. 🙂

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 21:09
sep 252016
 

Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 37,5 km
Duur: 01:58:51
Gemiddeld: 18,9 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 68 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 157 slagen per minuut
Weer: 21°C, nog steeds kurkdroog en stoffig in het bos
Omstandigheden: Snip verkouden, lopende neus en dus eigenlijk niet heel gemotiveerd om me in te gaan spannen. 🙂
Gereden met: de Ridley Blast 29er

zeven_vierkante_meterHet is nog steeds ongelofelijk mooi weer voor de tijd van het jaar. Goed, het nadeel is dat je met “stoffige benen” thuis komt als je een ritje met de MTB gaat maken, maar dat is het dan ook wel. Want, stoffig en droog, vooral eigenlijk “zanderig” is het hier in de omgeving op het moment wel. En dat voegt toch wel zo zijn eigen uitdagingen toe aan de, nog steeds perfect onderhouden, permanente routes hier door de omgeving. Heuveltjes worden soms nét wat pittiger (schakelen naar klein verzet dan nét nog wat belangrijker, grip op je achterwiel idem), afdalinkjes worden voor een angsthaas zoals ik ben nét nog weer wat spannender.

Maar een luxe is het natuurlijk wel dat ik op een gebied van nog geen 7 km op een MTB zomaar in staat ben om een (permanent) parkoers van 37,5 km lang te fietsen. Dat vind ik wel cool. Al voelde ik me vanochtend zeker niet zo. Ik ben snipverkouden, nies alles bij elkaar en dan voel je je niet top-fit. Ik heb geen griep, geen paracetamol nodig, ongetwijfeld ook geen verhoging (niet gemeten, maar het zou me heel erg verbazen), dus fietsen moest kunnen. En gelukkig was dat ook wel zo. Heel snel ging het allemaal niet. Het eerste stuk had ik de Garmin nog niet op “auto-pauze” staan (dan stopt hij de tijd automatisch als je stil staat), dat hielp ook niet echt. Maar het stuk door Bakel ging ook echt langzaam omdat dat een heel technisch stuk (single-track met heel veel bochten) is waar ik jaren geleden voor het laatst geweest was.
bruggetjeEn als je nou denkt dat mijn GPS er even geen zin in had: nee, die punt bovenin de track, die klopt gewoon. Dat is de fietsersbrug bij Dierdonk. Geen idee wie die ooit ontworpen heeft, hij gaat echt knal omhoog en dan weer naar beneden. Die kon ik natuurlijk niet links laten liggen. Dus daar ben ik van de ene kan overheen gereden, het weggetje gevolgd, omgedraaid en van de andere kant ook weer overheen. Mijn dikke banden konden qua tijd/snelheid niet op tegen mijn “gewone” Giant fiets, dus geen PR daar.

Het was best druk in het bos, veel wandelaars, hele gezinnen met kinderen, de hond, fietsjes. Ook een paar andere MTB-ers uiteraard. Ging allemaal heel gemoedelijk: even kijken, snelheid wat terug, zorgen dat je elkaar ziet en veilig kunt passeren. Wel zo prettig voor iedereen en fijn als die paar vierkante meters gedeeld kunnen worden.

Tevreden dus dat ik toch naar buiten gegaan ben. Was lekker rondje.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 14:58
sep 212016
 

Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 28,8 km
Duur: 1:19
Gemiddeld: 21,9 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 69 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 162 slagen per minuut
Weer: 12,9°C, Nog steeds kurkdroog en dus zanderig in het bos
Omstandigheden: Super weer, koelde af toen de zon weg was
Gereden met: de Ridley Blast 29er
Kleding: thermosshirt met korte mouw, shirt met korte mouw, bibshort met korte pijpen, handschoenen met open vingers, buff onder de helm.

Vandaag thuis gewerkt dus ook op tijd meegegeten omdat de jongste ’s avonds naar hockeytraining moest. Het weer is nog steeds super, dus ging ik tegen 7 uur er met de MTB op uit. Wel met achterlampje aan de zadelstang en de grote lamp voor op het stuur voor zodra de zon verdwenen zou zijn.
Eerst naar het Zandbos om daar ook het eerste deel van de route te doen, het deel dat ik zondag overgeslagen had. Daarna nog geen zin om naar huis te gaan, dus nog een stuk fietspad gepakt richting Helmond. Bij Berkendonk op de gok een route om het water heen gezocht. Eerst een afslag te vroeg genomen, daarna de wel heel ruime bocht er omheen genomen. Nou ja, maakte niet uit, was weliswaar superglad asfalt maar inmiddels was het toch al bijna helemaal donker, dus vond ik dat ook wel prima.
Lekker ritje.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 20:37

Rondje Bikkeltjesbos – Zandbos

 Fietstochten, Garmin  Reacties uitgeschakeld voor Rondje Bikkeltjesbos – Zandbos
sep 182016
 

Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 32,0 km
Duur: 1:31:19
Gemiddeld: 21,0 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 73 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 164 slagen per minuut
Weer: 14,0°C-17,0°C, Droog, najaarszonnetje
Omstandigheden: Bos was kurkdroog
Gereden met: de Ridley Blast 29er

Als mijn 29er had kunnen praten, dan had hij gisteren waarschijnlijk gevraagd “kennen wij elkaar?”. Het is namelijk al weer een hele tijd geleden dat ik er met hem het bos en de velden in geweest ben. Of vanochtend nou de eerste van een serie nieuwe ritten gaat worden? Ik weet het niet, we gaan het zien.
Het ging in ieder geval tamelijk onwennig van start. Niet dat het eerste stukje over de weg nou zo ingewikkeld was, maar toen ik op het zand en de zachte ondergrond terecht kwam realiseerde ik me dat ik beginnersfout #1 ook dit keer gemaakt had: banden veel te hard opgepompt. Ik weet nog dat ik dacht “oh 3 bar moet kunnen, wel heel weinig vergeleken met die 4,5 van mijn gewone fiets en de 8 bar van mijn racefiets”. Nou, daar mocht nog wel een bar vanaf. De banden die ik er op heb liggen (“Schwalbe Nobby Nic Performance”) moeten minimaal 1,8 bar hebben, dus daar was nog wel wat ruimte. Meteen had ik ook veel meer gevoel voor de fiets.

Dat betekent niet dat het echt heel erg hard ging. De meeste andere MTB-ers die ik vanochtend gezien heb stonden te pauzeren, de enige die mij inhaalde, een meneer met eveneens grijze haren die vriendelijke goedendag zei, liet zien dat als je het echt kunt, dat slingerende single-track paadje waar ik overheen stuiterde er opeens uit kan zien als een strakke spoorrails waar je zonder problemen, soepel en met veel hogere snelheid overheen kunt glijden. Nou ja, het was mooi om te zien, het was een lekker ritje, dus ik was tevreden.
Lees verder »

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 12:56

Dag 1 Fietsvierdaagse Deurne

 Fietstochten, Garmin, GPS  Reacties uitgeschakeld voor Dag 1 Fietsvierdaagse Deurne
jul 262016
 


Dag1_Fietsvierdaagse_DeurneBekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 45,6 km
Duur: 1:58:23
Gemiddeld: n.v.t. (Strava geeft een gemiddeld op basis van GPS-tracking)
Weer: 24°C, Lekker zonnetje
Omstandigheden: Heerlijk fietsweer!
Gereden met: mijn “gewone” Giant stadsfiets, dikke banden, dik zadel, geen SPD’s

Eigenlijk zou ik maar drie van de vier dagen van de Fietsvierdaagse Deurne fietsen. In plaats daarvan zou ik ’s ochtends de Bodypump en de Spinning-les bij OneLife doen. Maar omdat de Spinning-les onverwacht niet door ging, ben ik alleen (de anderen waren al een uur eerder van start gegaan) alsnog aan de route begonnen. Het was een lekkere route met veel bekende en een paar voor mij minder bekende trajecten.

Fietsen ging best lekker ook al zit je op zo’n stadsfiets natuurlijk heel anders dan op een racefiets of MTB. Sowieso al omdat ik hier geen SPD’s op heb en je dus minder kracht kunt zetten. De route was ruim genoeg opgezet om toch, waar handig, anderen in te halen zónder hen op te jagen of te laten schrikken. En wees gerust, ook ik heb genoeg tijd genomen om rond te kijken en te genieten van de natuur en omgeving.

 

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 16:09
apr 032016
 

Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 141,5 km totaal
Duur: 6:06:56
Hoogtemeters: 2.044 meter
Gemiddeld: 23,2 km/uur (met autopause) max 61,6 km/uur
Gemiddelde trapfrequentie: 70 omwentelingen per minuut
Weer: 16°C, Grijs begin, uiteindelijk toch warm.
Omstandigheden: Pittige tocht, wel lekker.
Gereden met: de  Ridley Fenix Classic

Ik had 182 buitenkilometers en 115 hoogtemeters in mijn benen dit jaar. Maar de weersvoorspellingen afgelopen week waren zó lekker voor vandaag en dus dacht ik “what the heck”en schreef me in voor de Volta Limburg Classic 2016. Ik had twee jaar geleden de 150 km (effectief ook toen 141 km) gefietst. Toen gemiddeld heel wat sneller dan nu, maar ook met een hele winter MTB-en in mijn benen. Ondanks dat wilde ik vandaag niet voor een van de kortere afstanden gaan maar “gewoon” de 150 km doen. De AgrXp rijders zouden gaan en met de afspraak “als het te snel gaat zoek je gewoon je eigen tempo op” kon ik prima leven.

Toch was het vanochtend om 6 uur wel even slikken toen de wekker ging. Het voelde vroeg en de kriebels over hoe het zou gaan namen toe. Stipt om 9 uur vertrokken we vanuit Eijsden. De eerste klimmetjes waren gemakkelijk. Dus dat was er lekker in komen. Ik was uiteindelijk zelfs zot genoeg om achter de club aan te gaan voor het traditionele sprintje naar de eerste stop (de wind stond goed!). Toch nog wat PR’s gescoord vandaag. 🙂

Net voor de tweede stop ging het mis met de versnellingskabel van Manon. Helaas kon de fietsenmaker bij de tweede stop het probleem niet oplossen en dus zat de tocht er voor haar op. Gelukkig zou ze vanaf dat punt ook met die versnelling waarin de fiets vast stond Eijsden moeten kunnen halen. Ronald ging met haar mee en dus was de groep wat kleiner. Zo tegen een km of 80 begonnen mijn benen tocht te protesteren. We hadden toen ook al ruim 1.000 hoogtemeters gehad en bergaf ging het ook hard en omdat ik niet zo’n daler ben is dat voor mij ook regelmatig hard werken. Zoals afgesproken heb ik de rest toen laten gaan. Nog 10 km verder vonden mijn benen het eigenlijk wel goed. De extra energie die je normaal hebt en nodig hebt om te klimmen was er gewoon niet meer. Dat betekende dat ik ongeveer 2 standen over had: bergaf met het grote blad voor en gassen, bergop was alles boven een procent of 2 stijging al reden om voor en achter zo licht mogelijk te schakelen en dan met 10-11 km/uur naar boven te kruipen. Ik had onderweg nog een optie om af te korten via de route voor de kortere afstanden, maar ik wilde hem nu ook gewoon uitrijden. En ik had mezelf 1 doel gesteld: niet afstappen tijdens een klim!  Dat doel heb ik gehaald, het ging niet snel, maar zelfs bij de pittige klim bij Les Waides hoefde ik er niet af. Daar had ik beneden en bijna boven zelf tijd genoeg om even shirtje dicht te ritsen en een brede glimlach op te zetten voor de fotografen (foto’s komen nog).

20160403_151856_2_HDR

Beetje vervelend was dat bij de laatste stop op 125 km geen water meer beschikbaar was. De post had een grote tank en geen vaste aansluiting op de kraan. Onhandig want ik had geen trek om op een zondagmiddag in België nog op zoek te gaan naar een winkel die eventueel open zou zijn, dus zuinig aan met het water. Hoewel ik op basis van vorige keer had kunnen weten dat de officiële afstand niet 150 km maar 141 km is, kwam dat ook nu als een verrassing. Dus toen ik dacht “nog 10km” reed ik Eijsden al weer binnen.

Het was heerlijk weer vandaag. De dag begon grijs, dus beenstukken en armstukken. De armstukken gingen eerst, de beenstukken pas bij de laatste stop, maar dat was toen ook wel heel fijn voor dat laatste stuk. Het deed pijn, dat ook. Maar de voldoening is er ook naar. En och er zijn ergere manieren om een kleur op je armen en gezicht te krijgen op zo’n heerlijk zonnige dag. 🙂

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 19:51

Op deze website wordt gebruik gemaakt van tools die kleine bestanden (cookies) op je computer opslaan. Cookies zijn veilig en worden gebruikt de site goed te laten werken en om (anonieme) gebruiksrapportages te maken (technische cookies). Andere cookies, zoals van YouTube of Addthis kun je naar wens uitschakelen, maar dan werkt die functionaliteit (uiteraard) ook niet. Je kunt via dit voorkeurvenster schakelen tussen je keuze. Lees meer over het privacybeleid van dit weblog