mei 212018
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 68,41 km
Duur: 02:19:46
Gemiddeld: 29,4 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 85 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 153 slagen per minuut
Weer: 15°C-20°C, Er was regen voorspeld maar die bui verdween als sneeuw voor de zon
Omstandigheden: Pittig tegen de wind in.
Gereden met: de Ridley Fenix Classic

Het was vandaag kiezen: een beamerles BodyPump omdat de sportschool vanavond dicht is of een rondje fietsen. Het werd dat laatste. Ik wilde niet eenzelfde afstand als gisteren fietsen, maar iets meer op tempo fietsen. Dus daarom een afstand die ik zonder pauze zou moeten kunnen afronden maar die toch wat omvang had. Het werd nu het rechte fietspad langs de N270 richting Venray en daarna via een boog naar de brug bij Wanssum. Net ervoor kun je naar rechts, naar het zuiden. De wind kwam uit het oosten dus ik had eigenlijk verwacht dat, net als gisteren, dat stuk al best prettig zou lopen. Maar het bleef tegen verwachting in toch best hard trappen. Ook hier een paar best leuke dorpjes doorkruist voordat het ter hoogte van Velden richting het westen ging. Via Californië (zo kom je nog eens ergens) en Het Erft ging het daarna noordelijker via Ulfterhoek en America. Van daaruit was het bekend terrein via Griendtsveen (even doorbijten op de hobbels van de kanaalweg), door het dorp heen, over het gladde rechte asfalt van de Griendtsveenseweg terug naar Deurne.

De geplande 30 km/uur heb ik niet gehaald, maar het was lekker om te voelen hoe mijn benen vandaag gewoon weer ruim 2 uur konden vlammen.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 10:48
mei 202018
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 119 km
Duur: 04:05:26
Gemiddeld: 29,0 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 81 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 159 slagen per minuut
Weer: 11°C-23°C, Droog, windje kracht 2-3 uit oosten
Omstandigheden: Heerlijk fietsweer, vooral de eerste anderhalf uur toen het nog rustig op de weg was.
Gereden met: de Ridley Fenix Classic
Kleding: korte broek, armstukken, windvanger. De armstukken gingen af bij Gennep, de windvanger uit in Arcen.

Toen ik vorige week zei dat het rondje dat ik toen door de regen en met wind fietste iets was om nog een keer te doen bij beter weer, had ik niet persé vandaag in gedachten, maar toen ik het weerbericht zag, zonnig met wind kracht 2-3 uit het oosten, wist ik het wel. Ik had gisterenavond de track van vorige keer al een beetje aangepast, het grindpad was vervangen door een stukje omrijden via de weg. En deze keer wilde ik wat zuidelijker doorfietsen zodat ik ook in Arcen zou komen. Nou had Strava eigenlijk bedacht dat meteen linksaf bij de eerste rotonde van Arcen ook goed was, maar daar deed ik natuurlijk niet aan mee.

De Kasteeltuinen zagen er aantrekkelijk uit, maar daar was het niet de bedoeling dat je je fiets meenam tot aan het terras, dus even doorgefietst tot in het centrum voor cola en aardbeienvlaai. Toen had ik al bijna 80 km opzitten, dus dat had ik wel verdiend. Die 80 kilometer waren lekker. Natuurlijk, regelmatig wind tegen, maar met een kilometer of 28 per uur gemiddeld, een zonnetje was de omgeving echt stukken meer genieten dan de vorige keer. De fietspaden op het laatste stuk van de Dorperheideweg zijn niet meer van deze tijd (veel te smal, slecht onderhouden, gevaarlijk dus op zo’n zonnige dag), maar voor het overige is het een mooi stukje natuurlijk dat ik extra mee kreeg.

Fijn is natuurlijk ook wel dat voor die laatste 40 km de wind van opzij of van achteren kwam. Ik had mijn zinnen op die 29 km/uur gemiddeld gezet. Gewoon als subdoel van de dag. Bij Arcen zat ik op zo’n 28,3 km/uur en die teller ging stilletjes, langzaam maar zeker omhoog. Op het stuk Griendtsveenseweg, ideaal om door de fietsen (vlak, recht) zat ik op 28,9 km/uur toen ik ingehaald werd door een grote groep uit Liessel. Had ik de overige kilometers solo gefietst, nu dacht ik “aanhaken!”. Hun snelheid zat net boven de 40 km/uur en het was net genoeg om het gemiddelde naar de 30 km/uur te brengen. Lang kon ik niet van ze profiteren, bij de spoorwegovergang van Deurne gingen zij linksaf en ik het dorp in. Nog even voorzichtig aanzetten en tempo houden voor die laatste kilometer en een heerlijk rondje zat er alweer op.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 13:19
mei 162018
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 33,54 km
Duur: 01:07:41
Gemiddeld: 29,7 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 79 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 155 slagen per minuut
Weer: 16°C, Droog, stevige wind uit het noorden
Omstandigheden: Lekker stampen!
Gereden met: de Ridley Fenix Classic

Normaal gesproken ga ik, als ik op tijd thuis ben op woensdagavond naar de Spinningles. Maar vanavond trok het buiten fietsen toch net wat harder. Dus snel wat gegeten, omkleden en de weg op. De wind kwam redelijk stevig uit het noorden, dus eerst richting Bakel en van daaruit door naar De Mortel. Dat eerste stuk was lekker maar pittig als de wind aantrok. Dan ging de snelheid flink omlaag. Tussen De Mortel en Elsendorp was het meer tegenhangen omdat de wind daar vaak van rechts kwam, maar vanaf Elsendorp was het knallen. Eerst richting De Rips en daarna door terug naar huis. Lekker!

Op het laatste stuk ging het met max. 41 km/uur op het vlakke. Dat is lekker doortrappen. 🙂

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 20:30
mei 132018
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 103 km
Duur: 03:49:58
Gemiddeld: 26,8 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 75 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 154 slagen per minuut
Weer: 13°C, Soms was het droog, stevige wind uit het westen
Omstandigheden: Niet ideaal fietsweer, meer iets voor zotten. 😉
Gereden met: de Ridley Fenix Classic

Na het rondje Deurne-Deurne vorige week met Ronald, Manon, Karin en Albert had ik me voor dit weekend voorgenomen solo ook weer eens meer dan 100km te fietsen. Nou was het gisteren daar best mooi weer voor. Maar omdat ik ’s ochtends al Bodypump (krachttraining) wilde doen, was dat niet handig. Voor vandaag trok ik me niet heel veel aan van de code geel van het KNMI, als ik naar het oosten zou gaan dan was de kans aanwezig dat ik droog rond zou kunnen rijden.

Nou…niet helemaal, na een minuut of 10 druppelde het al zo hard dat ik toch maar besloot mijn jasje aan te doen, en die heb ik de rest van de rit niet meer uit gehad. Niet dat het nooit droog werd, in tegendeel, vooral op het oostelijke stuk was het best regelmatig droog. Maar het had niet veel zin om steeds jasje aan en uit te doen. Los daarvan, tegen de wind in was het jasje best prettig want warm was het vandaag ook zeker niet. In Well een korte detour voor wat thee en appelgebak en daarna nog een uurtje pal tegen de wind en regen in naar huis. Leuke route om nog eens een keer te doen als het beter weer is. Op dat stukje grind bij Bleijenbeek na, daar kies ik de volgende keer voor omrijden over de ‘grote weg’.

Oh, een tip: als je je SPD’s vervangt, draai ze voor vertrek nog even een slagje aan. Ik hoorde na 28km bij het uitklikken opeens ‘klingeldeklingel’ op de weg achter me. Was 1 bout losgegaan en op de weg terecht gekomen, samen met het borgplaatje. Gelukkig een rustige weg, maar wel eentje met grind naast de weg. Het heeft me een minuut of 5-10 (voelde als een half uur) gekost om plaatje en bout terug te vinden. Gelukkig heb ik wel klein gereedschapssetje bij me met inbussleutel van juiste formaat, dus kon ik hem weer vastzetten (en den anderen een extra slag geven). Had anders een vroegtijdig einde van mijn tocht geweest.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 13:29
mei 102018
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 33,98 km
Duur: 01:07:07
Gemiddeld: 30,4 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 78 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 160 slagen per minuut
Weer: 19°C, Droog, stevige wind uit noord-westen
Omstandigheden: Wind tegen was het pittig, wind mee was het gaan met die banaan!
Gereden met: de Ridley Fenix Classic

Ik had de route in Strave uitgestippeld nadat ik naar de windrichting gekeken had. Weer maar een rondje van een uur, vanochtend hadden we lekker lui gedaan met de hele familie en de regen op het dak laten tikken. Eenmaal op weg was het ploeteren. De wind was stevig en duwde de snelheid regelmatig omlaag naar 25-26 km/uur. Zou ik zo’n slechte benen hebben na een paar dagen achter elkaar fietsen? Nee, gelukkig niet. Het was de wind die vandaag best wel een grote rol speelde.

De Strava-segmenten hiernaast laten het duidelijk zien. Tot Beek en Donk had ik de wind tegen, daarna kon de gaskraan open. Lekker! 🙂

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 16:21
mei 092018
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 28,3 km
Duur: 55:22
Gemiddeld: 30,7 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 87 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 159 slagen per minuut
Weer: 16°C, Droog, voor de warmte uit.
Omstandigheden: Even rondje voordat ik aan het werk ga.
Gereden met: de Ridley Fenix Classic

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 09:00
jun 182017
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 185,1 km
Duur: 6:25:08
Gemiddeld: 28,8 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 73 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 151 slagen per minuut
Weer: 15°C-27°C, Droog, lichte wind
Omstandigheden: Lekker fietsweer, vooral in de ochtend
Gereden met: de Ridley Fenix Classic

De laatste keer dat ik “De Ronde” gefietst had was toen hij nog door een krant gesponsord werd. Tot mijn schrik was dat alweer 5 jaar geleden! Maar ja, dat was ook wel een tocht om te onthouden. Maar goed, vandaag zou de tocht letterlijk door mijn achtertuin voorbij komen en qua opbouw paste hij ideaal. Na de 150 km van vorige week kon een tocht van 160 km er prima bij. Alleen wilde ik niet met de auto naar Eindhoven, maar de tocht onderweg oppikken. Heen deed ik dat via de “groene” route, de afkorting die voor de 80 km bestond, tot aan Liessel waar ik de gezamenlijke route oppikte tot in Eindhoven. Betekende dat ik met 50 km op de teller aankwam bij de registratiebalie (scan and go, ik had al online ingeschreven en betaald).

Na Eindhoven ging het dus weer terug naar het oosten, maar nu ook naar het noorden. Via Nuenen en Gerwen ging het naar het kanaal bij Lieshout en Aarle-Rixtel, linksaf, in gedachten naar Suus zwaaien in Beek en Donk en  via de Biezen in de richting van Bakel en Milheeze (hier sloegen de 80 km fietsers af). Toen weer verder naar het noorden via Jodenpeel, Vedepeel en Overloon waar de eerste stop was en de splitsing met de 120 km. Voor de 160 km ging het verder richting Holthees, Maashees en langs de maas een stukje naar het zuiden. Bij Wanssum de brug over en er meteen onderdoor naar de Geysselberg om aan de andere kant van de maas verder naar het zuiden te fietsen. Via Wellerlooi, Tuindorp, Brandemolen en Arcen ging het via het pondje over naar Broekhuizen waar de tweede stop lag. Daar heb ik even ruim tijd genomen voor een lunch (uitsmijter met 3 eieren, brood, kaas, ham, tomaten, komkommer + 2 cola). Want daar was ik wel aan toe. Want ik had natuurlijk wel gegeten sinds ik om 7 uur op de fiets gestapt was, maar van banaan, reep en krentenbol wordt je ook niet heel gelukkig. Ik heb 30 minuten op mijn uitsmijter gewacht (incl.bestellen) en hij was in 10 minuten weg. Heerlijk was hij, niet eens aan gedacht er een foto van te maken.

Daarna ging het verder naar het zuiden. We bleven lang in de buurt van de maas. In Venlo liep de route deels over het Venlo GreenPark en de vreemde (hobbelige) fietsbrug over de A67. Ik moet bekennen dat ik de plaatsjes die ik daarna tegen kwam: Lange Heide, Korte Heide, Koningslust niet kende. Het enige bekende gehucht was Grashoek, vlak bij Helenaveen. Vanaf Helenaveen was het nog even gassen tot in Liessel. Daar was ik ’s ochtends ook al geweest, maar nu was de post er wel. Toch nog maar even stoppen, banaan, krentenbol en wat drinken en toen de kortste route van Liessel naar Deurne terug.

Bij thuiskomst stonden 185 km op de teller. Al met al ben ik tevreden. Ik het het merendeel van de tocht solo gereden. Vanochtend werd ik ingehaald door een groep van 11 wielrenners. Die reden niet hard genoeg om ze weg te laten rijden en niet zo langzaam dat ik ze kon inhalen. In zo’n groep fietsen kost minder energie, maar je moet veel harder opletten op wat de man voor en naast je doen. Zij sloegen af voor de 80 km route, dus dat dilemma loste zichzelf snel op. Daarna werd ik, ook nog voor de eerste post ingehaald door een wielrenner alleen. Ook hier was het snelheidsverschil klein, maar ik ging er wel harder door fietsen, voordelen heeft het samen fietsen, als de groep niet te groot is dus zeker. Na de eerste stop ging hij naar de 120 km en ik door naar de 160 km dus ook dit was tijdelijk van aard. Ik merkte bij Broekhuizen dat ik erg honger had, dat was na 134 km. Betekent dat ik het energieverbruik onderweg nog niet helemaal goed krijg aangevuld. Die uitsmijter hielp heel erg goed, dus een goede lunch is belangrijk bij zo’n tocht. Ik had overigen niks speciaals gedaan qua koolhydraten stapelen en zo de afgelopen dag. Daar heb ik geen tijd voor.

Ik hoop dat het weer nog even zo vriendelijk blijft. Qua opbouw mag ik niet klagen over die vijf weken die ik de fiets nu weer wat vaker aan het pakken ben.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 16:41
jun 132017
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 32,5 km
Duur: 1:02:21
Gemiddeld: 31,6 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 81 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 164 slagen per minuut
Weer: 21°C-17°C, Droog
Omstandigheden: Heerlijk weer, super benen!
Gereden met: de Ridley Fenix Classic

Het was vandaag geen uitzonderlijk zware dag geweest, vooral overleggen, telefonisch, met mensen aan een tafel, geen uitzonderlijke dingen. Toch was is moe na het avondeten. Avondje rust inplannen dan maar? Ik wist dat als ik op de bank zou gaan zitten, ik voor de tv in slaap zou vallen. En morgenavond moet ik werken, dus dan zou ik ook al geen beweging krijgen. Dus toch maar even omgekleed. Ik zou wel zien. Wind uit het westen, niet te hard, dus toch nog maar een keer het rondje Rijpelberg gekozen.

Het duurde niet lang, ik was Deurne nog niet uit, of ik wist het al: niks mis met mijn benen vanavond. Ik had gisterenavond bij de Bodypump al gemerkt dat ik prima hersteld was van zondag, en dat werd nu bevestigd. Dus…dacht ik: 3x is scheepsrecht. De eerste keer had ik het rondje in 30 km/uur gemiddeld gedaan, de tweede keer in 29,1 km/uur deels omdat ik nogal behoudend gefietst had op het stuk tegen de wind in. Dat moest sneller kunnen. Dus de remmen los, natuurlijk netjes blijven stoppen voor verkeerslichten, uitkijken bij het oversteken, andere verkeersdeelnemers etc. maar voor de rest was het gaan met die banaan. Ik kende het rondje inmiddels, wist waar de pittige stukjes zaten en waar ik iets zou kunnen herstellen. Anders dan de eerste keer wkam de wind niet echt helemaal uit het westen, dus de snelheid daar bleef wat meer in de buurt van het gemiddelde.

Strava zegt dat het 31,3 km/uur was, de Garmin gaf toch echt aan 31,6 km/uur gemiddeld. Hoewel het raar zal klinken zal het me eigenlijk worst wezen: het ging namelijk gewoon lekker hard, ik heb een uur kunnen vlammen, mijn benen vonden het allemaal prima, het was vooral een kwestie van ademhaling onder controle houden én goed op de rest van het verkeer blijven letten. Lekker.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 21:06
jun 112017
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 152,3 km
Duur: 5:17:02
Gemiddeld: 28,8 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 74 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 156 slagen per minuut
Weer: 20°C-34°C, Droog, wind kracht 3 uit Z / ZW
Omstandigheden: Terugrit pittig door temperatuur.
Gereden met: de Ridley Fenix Classic

Na de ritjes van de afgelopen weken wilde ik er vandaag weer wat kilometers bij doen. En tja, op een zondag, met de wind vanuit het zuiden, wat was er dan logischer om bij mam langs te gaan. Dan zou ik heen de wind tegen hebben en terug de wind mee. Via Strava had ik een route gepland die er voor zou zorgen dat ik op de heenweg een andere route zou volgen dan terug. Heen ging het over België. Daarbij vond ik het eerste stuk vanuit Ittervoort tot Maaseik niet echt super: een fietsstrookje langs de drukke weg. Maar na Maaseik ging het over een autovrije route door de velden, langs water, mooi.

Opvallendste verschijning tijdens die heenreis was ongetwijfeld de man uit Visé die met zijn fiets in de hand liep en vrolijk naar iedereen zwaaide. Ik dacht dat hij hulp nodig had en stopte even. Nee, niets aan de hand, hij liep soms liever even. Hij was uit Visé (“Je suis de Visé”), of ik Nederlander was, ja, dat kon je inderdaad zien. Na een vriendelijk “goede reis” gingen we weer elk onze kant op. Ik moest achteraf aan die Mentos reclame denken:

Some contents or functionalities here are not available due to your cookie preferences!

This happens because the functionality/content marked as “Google Youtube” uses cookies that you choosed to keep disabled. In order to view this content or use this functionality, please enable cookies: click here to open your cookie preferences.

Gelukkig is hallo zeggen tegen een wildvreemde en er even een kort praatje mee maken, ook zónder Mentos helemaal niet moeilijk of onmogelijk. Datzelfde gold voor de Belgische wielrenner die ik eerst ingehaald had, die toen me weer tegen kwam toen ik bij de brug van Maasmechelen naar Stein stond te bekijken hoe ik boven zou komen en die ik voor de derde keer tegen kwam toen ik de trap genomen had en hij de fietsroute er naar toe wél bleek te kennen en weer aan kwam fietsen. Hij wees het me van boven af de brug (iets verder door nog, rechts en dan weer rechts) en samen deden we het stukje tot aan de overkant, hij ging verder voor een rondje langs Maastricht, ik ging naar Beek.

Na een kort, maar gezellig bezoek aan mijn moeder ging het weer terug. En daar heb ik me waarschijnlijk laten foppen door de wind. Het stuk tot Maasbracht ging hard, te hard, gemiddeld te veel boven de 30 km/uur. Het was namelijk ook gewoon heet. En dus was bij Maasbracht de pijp eigenlijk al leeg. Mijn bidons bevatten alleen nog maar lauwe vloeistof net op het moment dat ik langs het kanaal eigenlijk geen goede pauzeplek had. Die kwam pas weer voorbij Nederweert. Bij Sluis 13, bij Gasterij de Brabander was het tijd om even nieuwe energie te tanken.

Het hielp voldoende voor het laatste stuk naar huis. De Garmin houdt het op 29 km/uur totaal (28,1 km/uur voor de heenweg), Strava is strenger en komt maar op 28,8 km/uur. Hoe dan ook, het was een pittig maar mooi tochtje.

 

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 15:46
jun 042017
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 114,6 km
Duur: 3:53:08
Gemiddeld: 29,5 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 77 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 151 slagen per minuut
Weer: 16°C-23°C, Droog, stevige wind, kracht 3 uit het westen
Omstandigheden: Weer was lekker, weg niet altijd, veel slecht wegdek/slechte fietspaden.
Gereden met: de Ridley Fenix Classic

Er was windkracht 3 voorspeld vanuit het westen, dus wilde ik richting het westen starten. Als je niet *door* Helmond en Eindhoven heen wil, dan betekent dat een boogje maken: Eerst richting noordwesten, langs Aarle-Rixtel, Lieshout en Mariahout. Bij Nijnsel naar het zuidwesten afgebogen en via De Vleut naar Best, langs het vliegveld door naar Wintelre, Vessem. Hoogeloon. En daarna afbuigen naar het zuidoosten en Eersel, Bergeijk, via de rotonde bij Hoek naar het noordoosten, onderlangs Valkenswaard en met de wind mee richting Leende, Heeze, Someren, Asten, Ommel, Vlierden en weer thuis.

Het was een leuke route, maar ook eentje met veel slecht wegdek. Ik had mijn banden al wat leger gelaten, 8 bar is dan namelijk niet helemaal ideaal, maar ondanks dat voel ik nu vooral mijn polsen en armen die vandaag meer dan anders heel veel trillingen te verduren hebben gekregen. Sowieso viel het me op dat er stukken weg waren waarbij de weg voor de auto’s spiksplinternieuw vernieuwd was, terwijl het (gescheiden van de weg liggende) fietspad een hobbel de bobbel tegelpad was. Niet alleen gevaarlijk met 30 km/uur!

Gisteren had ik het niet kunnen laten. Ik weet dat het geen nut heeft om er op te reageren, maar ik wordt tamelijk boos van al die stigmatiserende sensatieverhalen in de pers als het over wielrenners gaat. Petra van Middeldorp van Omroep Brabant had er eentje geschreven, die oorspronkelijk (zo kon ik aan de RSS-feed zien) begon met “Eindelijk!”, uiteindelijk werd het “gewoon” als kop “De politie gaat extra controleren op arrogante wielrenners”. Goed, ik ga hier niet een heel verhaal afsteken over waarom ik me er boos over kan maken, maar wil wel benadrukken dat ik ook vandaag, tijdens die  4 uur onderweg, eigenlijk alleen maar heel positieve ervaringen gehad heb. Van automobilisten die ongevraagd, heel vriendelijk voorrang gaven bij rotondes (nadat ik mijn voet al zichtbaar uitgeklikt had, iets wat ik doe om te laten zien dat ik ga stoppen), hondeneigenaren die hun hond zichtbaar even net wat dichterbij halen zodat ik me geen zorgen hoef te maken of zo’n beest het leuk vindt om naar voorbijkomende fietsers te happen, voetgangers die even achter elkaar op het fietspad gaan lopen in plaats van naast elkaar als ze me aan zien komen (en al aan de goede kant van het fietspad lopen zodat ze me ook zien aankomen), fietsers die even achter elkaar gaan rijden als ik (op ruime afstand) bel en “goedemorgen” terug zeggen als ik dat zeg bij het langs fietsen. Allemaal voorbeelden waarbij we de beperkte ruimte best goed kunnen delen.
En ja, ik ben ook ingehaald door een wielrenner die geen bel had (en net wat sneller fietste) en die merkte dat mijn bel toch wel heel handig was toen we daarna samen bij een ouder echtpaar op de fiets aangekomen waren die ons anders niet gehoord hadden.

Extra eervolle vermelding krijgt van mij de wegkapitein die (in de buurt van Nijnsel) aan kop van een groepje van een achttal wielrenners voor mij duidelijk zichtbaar uit een zijstraat van rechts de voorrangsweg met fietspad naderden waar ik op fietste. Zij moesten blijkbaar de weg oversteken, auto’s waren er niet, ze hadden net wel of net niet zonder problemen voor me langs gekund, waarschijnlijk had ik even in de remmen moeten knijpen. Ik gaf richting aan rechtdoor en toen hij dat zag kneep de wegkapitein in zijn remmen en stopte de hele groep om me voorrang te geven.
Ja, je kunt zeggen “logisch, dat moet hij doen, je had voorrang!”. Dat mag dan wel zo zijn, maar met alle nadruk die er gelegd wordt op uitspattingen aan de negatieve kant wil ik de mensen die er aan werken om er voor te zorgen dat het wél kan, ook vermeld worden.

p.s. andere eervolle vermelding krijgt de jongedame op de snorfiets met stoere koptelefoon op die me tussen Ommel en Vlierden inhaalde. Ik kon het niet nalaten om aan te pikken en haar tempo te matchen. Mijn Garmin zegt dat we op dat stuk (de rotonde maakte een einde aan de sprint) 40 km/uur gereden hebben. De max. snelheid van een snorfiets is 25 km/uur, zelfs op de rollerbank krijg je al een proces-verbaal als hij harder dan 35 km/uur gaat. Dat haalde deze met gemak!

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 13:31

Op deze website wordt gebruik gemaakt van tools die kleine bestanden (cookies) op je computer opslaan. Cookies zijn veilig en worden gebruikt de site goed te laten werken en om (anonieme) gebruiksrapportages te maken (technische cookies). Andere cookies, zoals van YouTube of Addthis kun je naar wens uitschakelen, maar dan werkt die functionaliteit (uiteraard) ook niet. Je kunt via dit voorkeurvenster schakelen tussen je keuze. Lees meer over het privacybeleid van dit weblog