jan 132013
 

Some contents or functionalities here are not available due to your cookie preferences!

This happens because the functionality/content marked as “Google Maps” uses cookies that you choosed to keep disabled. In order to view this content or use this functionality, please enable cookies: click here to open your cookie preferences.


Grotere kaart weergeven
Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 54,23 km totaal
Duur: 02:29:24
Gemiddeld: 21,8 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 76 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 175 slagen per minuut
Weer: -6,0°C-4,0°C, Droog, fris, mooi fietsweer
Omstandigheden: Gure wind tegen tijdens de rit terug.
Gereden met: de Ridley Blast 29er

Het is altijd zo’n gewetensvraag vooraf bij een tocht: ga je met de auto naar de start of ga je fietsen. Met de MTB ga ik meestal met de auto, ik wil immers door het veld/bos fietsen, niet op het asfalt. Met de racefiets maak je die afweging al sneller in het voordeel van de fiets. In de winter als het, zoals vandaag, vriest, dan is de afweging nog wat moeilijker. Als ik ergens met de auto naar toe ga dan zorg ik er voor dat de verwarming in de auto uit of heel laag staat. Dat betekent dat ik op weg naar de start al begin te wennen aan de temperatuur. Bij vertrek vanuit thuis stap je zo, vanuit de lekker warme woonkamer (onze verwarming springt ’s ochtends automatisch aan en zorgt voor een comfortabele 19,5°C) zo naar buiten, waar het dan ruim 20 graden kouder is.

Maar ja, 10km fietsen of 10km met de auto, dat werd dus toch gewoon fietsen. Het is dan ook logisch dat het gemiddelde vandaag wat hoger ligt dan vorige week. De 10km heen gingen met 26,5 km/uur gemiddeld en de 10km terug gingen (met gure wind tegen) toch nog steeds met 22,7 km/uur gemiddeld. Maar, mede ook doordat alles keihard was en het dus geen geploeter door de modder was vandaag, ging het voor de rest ook niet slecht. Ik had gekozen voor de 30km route (de kortste afstand) en die ging ook gemiddeld met iets meer dan 20 km/uur.

Een voordeel van het er naar toe fietsen was ook dat ik nu 3x een moment had waarop ik weer even op kon warmen. Dat was na de eerste 10 kilometer eigenlijk nog helemaal niet zo nodig, maar wel mooi meegenomen. Dankzij de scan-and-go was ik zo op pad. De pauzeplek lag bijna precies halverwege de 30 km, voor mij dus na zo’n 27 km, grappig is dat je op de temperatuurweergave van de Garmin kunt zien dat de temperatuur daar even oploopt van -6°C naar -2°C terwijl ik de Garmin toch gewoon op de fiets had laten zitten. Na een lekker kopje warme thee (en een kopje thee dat bij mijn bidon erbij ging om het ijs dat zich gevormd had te ontdooien) ging het weer verder voor deel twee.

Ik had op de site van TWC Asten gelezen dat er ook bij de aankomst warme erwtensoep was. Dat was natuurlijk een gokje. Binnen opwarmen en wat warms eten kon er voor zorgen dat ik een stevig klap zou krijgen als ik de laatste 10km weer terug naar huis zou fietsen (dat is waarom het bij een pauze vaak beter is buiten te staan in plaats van binnen). Maar het was ook wel een welkome opwarmer. Ik heb het toch maar gedaan. Helm af, buff af, windvanger en shirt zo ver mogelijk open en niet langer blijven zitten dan nodig was. Ik moet zeggen dat mijn tenen er blij mee waren en ik zelf was blij dat ik lekker warm aan de laatste 10km begon. Er stond namelijk een stevige, gure wind op het traject terug. En dan merk je waarom met een MTB in het bos fietsen (uit de wind) zo veel fijner is. Maar goed, de kracht en energie waren er nog, ook al ging het niet zo snel als heen, dus stampen, hoofd omlaag, opletten met paaltjes en het andere verkeer en terug naar huis.

Ik denk dat ik toch maar die bijna 200 euro uit ga geven die een paar goede Northwave Artic winterschoenen moeten kosten. Want dat vinden mijn tenen vast een stuk fijner. Wat mijn vingers betreft ligt het overigens een stuk moeilijker. Ik draag ook in de winter, relatief dunne AGU Ergovent handschoenen. Dat doe ik omdat in de meeste dikkere handschoenen ik heel snel last krijg van zweethanden. Bij de AGU handschoenen worden mijn vingers meestal eerst heel koud (zo na 10-15 minuten fietsen) en daarna zitten ze redelijk comfortabel. Ik heb dan ook geen last van gevoelloze vingers of zo. Maar op de een of andere manier moet ik met die handschoenen eerst door een soort pijnfase heen. Dus als iemand daar nog een goede tip voor heeft (handschoenen die én goed ademen én goed isoleren), dan hou ik me aanbevolen.

Samenvattend was het een lekker tochtje. Goed verzorgd ook en de natuur was hier en daar op zijn best. Want ook zonder sneeuw was het op een aantal plaatsen helemaal wit van de rijp. De opkomende zon maakte het zicht soms onmogelijk, maar zorgde op andere momenten ook weer voor mooie taferelen. Heel veel beter krijg je het niet op een zondagochtend lijkt me.

[14-1-2013] Er is toch nog een actiefoto van me gemaakt 🙂
Jarno Bakker Bikes Veldtoertocht 13-1-2013

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 13:05

Jumbo Veldtoertocht Luyksgestel

 Garmin, MTB  Reacties uitgeschakeld voor Jumbo Veldtoertocht Luyksgestel
jan 062013
 

Some contents or functionalities here are not available due to your cookie preferences!

This happens because the functionality/content marked as “Google Maps” uses cookies that you choosed to keep disabled. In order to view this content or use this functionality, please enable cookies: click here to open your cookie preferences.


Grotere kaart weergeven
Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 46,14 km totaal
Duur: 02:20:49
Gemiddeld: 19,7 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 77 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 179 slagen per minuut
Weer: 5,0°C-8,0°C, Droog, nauwelijks wind
Omstandigheden: Prima parcours, nauwelijks modder, hier en daar pittige zandpaden.
Gereden met: de Ridley Blast 29er

Je zou denken dan je gaandeweg het seizoen sterker zou moeten worden, meer gewend op een fiets en dus sneller. Dat lijkt bij mij niet echt te gebeuren dit jaar op de MTB. En toch was het een prima tocht. De Ridley had net voor de kerst (dus na de vorige rit) zijn jaarbeurt gehad. De remschijf achter was vervangen en liep dan ook soepeltjes. Geen gepiep of gekraak. En eigenlijk had ik ook niet echt het gevoel dat het traag ging. Maar het eerste deel, dus tot de pauze op ruim 26 km ging met 19,1 km/uur gemiddeld. Nou kan ik dat voor een deel in de schoenen van Ivo schuiven, die is 9 (denk ik) en fietste met een snelheid van zo’n 10-14 km/uur rond. Daar heb ik een minuut of 5-10 achter gefietst (er was geen plek om netjes in te halen). Maar het ging eigenlijk gewoon niet sneller.

Dat werd wat beter in deel 2. Ik haalde twee MTB-ers van TWC Valkenswaard in. Een man en een vrouw. Zij had duidelijk moeite met het tempo, maar hij haakte toch weer aan (ik denk dat hij haar achter gelaten heeft). Zo’n andere MTB-er in je wiel doet iets voor je snelheid. Die gaat namelijk omhoog. Toen hij op ongeveer 38 km me voorbij ging baalde ik wel een beetje. Was natuurlijk niet nodig, het is gewoon netjes om de kop ook eens over te nemen. Dus ik bleef in zijn wiel. Op zo’n 3-4 km voor het einde kon ik het niet laten. Er waren ons al en paar snellere MTB-ers voorbij gestoken (die roken de stal!) en ik ging hem ook weer voorbij. Het tempo ging daarom die laatste paar kilometers nog even lekker omhoog. Kinderachtig natuurlijk, maar het was gewoon een mentale wedstrijd die ik wilde winnen. Hierdoor gingen de tweede 19 km uiteindelijk met 20,5 km/uur gemiddeld. Dat is een snelheid waarover ik voor de hele rit tevreden geweest zou zijn. Maar door dat laatste sprintje voelde ik me toch heel lekker op het einde. 🙂

Ik was best vroeg op pad trouwens. Op de website stond vertrek vanaf 8 uur. Ik had gemikt op ongeveer half 9. Onderweg naar Luyksgestel was het nog heel erg donker en ik baalde er dan ook van dat ik de lamp, de opgeladen thuis klaar lag, vergeten was. Gelukkig werd het snel genoeg licht, ik ben uiteindelijk om iets na half 9 vertrokken en toen was er ook zonder lamp voldoende licht om te fietsen.
Connie Sinteur lag 2x langs de route. De foto’s staan hier online.

Jumbo Veldtoertocht MTB Grensrijders Luyksgestel 6-1-2013

Lekkere tocht dus toch wel weer. Volgende week blijf ik dichter bij huis: dan is in Asten de Jarno Bakker Bikes Veldtoertocht

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 12:40
dec 152012
 

Some contents or functionalities here are not available due to your cookie preferences!

This happens because the functionality/content marked as “Google Maps” uses cookies that you choosed to keep disabled. In order to view this content or use this functionality, please enable cookies: click here to open your cookie preferences.


Grotere kaart weergeven
Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 29 km totaal
Duur: 01:45
Gemiddelde hartslag: 175 slagen per minuut
Weer: 5,0°C-7,0°C, Af en toe een bui, vooral tegen het einde van de rit
Omstandigheden: Heerlijk! Maar wel warm ten opzichte van vorige week.
Gereden met: de Ridley Blast 29er

Dit had gemakkelijk een verhaal kunnen worden over wat er allemaal niet liep zoals zou moeten/ik zou willen. Mijn achterrem liep aan en in het donker krijg je dat niet zomaar gerepareerd. De Garmin heeft maar een klein stukje van de route de trapfrequentie bijgehouden en op het laatst stopte hij (geen idee waarom) helemaal met het registreren van de snelheid waardoor de track niet 100% is. En ik (nou ja, wij, want ik ben dan met een groepje verkeerd gefietst) heb ergens een afslag gemist waardoor ik 4km minder gefietst heb én de pauzeplaats gemist heb. En natuurlijk bleef het niet droog.

Maar daar gaat dit bericht niet over. Dit bericht gaat over hoe ontzettend kicken het was om in het donker te fietsen. Ik had het één keer eerder gedaan in het Verenigd Koninkrijk, maar toen was het in verhouding een veel korter en gemakkelijker stuk dan deze tocht. Die had alles in zich: asfalt, bos, zand, modder, modder en een heleboel zaken die ik niet eens echt heb kunnen zien. Ik had een lamp voor op mijn stuur die 1400 Lumen aan licht zou moeten geven en een klein lampje op mijn helm en als achterlichtje. Bij de start kwam ik een paar ervaren ‘in het donker’ fietsers tegen die een veelvoud hiervan op hun fiets hadden zitten. En ik moet bekennen dat ik inmiddels weet waarom deze toch niet slordige hoeveelheid licht zeker geen overbodige luxe is. Ik kreeg van Appie Verschoor via Twitter nog de tip om een andere lens te monteren zodat de lichtbundel meer in de breedte dan in de rondte schijnt. Dat ga ik voor een volgende keer regelen, want dat die volgende keer er komt is wel zeker wat mij betreft.

Want jemig wat was het ruim anderhalf uur lekker intensief crossen. Zodra het bijna helemaal donker om je heen is en alles wat je ziet de man voor je is, of als je voorop fietst de bundel van je eigen lamp, dan ben je super gefocust op wat er komen gaat. En zoals gezegd, de route was lekker gevarieerd. Bij de start hadden een paar van de ervaren deelnemers aangegeven dat het wel eens een loodzware rit kon worden met vooral modder, maar eigenlijk viel dat reuze mee. Er was één stuk op het einde waarbij je ‘wist’ dat links van ons de Dommel stroomde (een zwarte strook) waarbij het wel een beetje heftig was, maar ook daar ben ik zonder nat pak of gedwongen lopen doorheen gekomen.

Helaas is niet iedereen er zonder kleerscheuren vanaf gekomen, gezien dit bericht. Ik was alleen drijfnat toen ik weer terug kwam in Eindhoven. En het was natuurlijk warm. Bijna 18 graden warmer dan een week eerder. En ik had dezelfde hoeveelheid laagjes aan, het was een beetje moeilijk inschatten vooraf wat de temperatuur zou doen en ook de dreiging van regen maakte dat ik mijn windstopper aangedaan had. Dat had niet gehoeven.
Lees verder »

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 23:00
dec 082012
 

Some contents or functionalities here are not available due to your cookie preferences!

This happens because the functionality/content marked as “Google Maps” uses cookies that you choosed to keep disabled. In order to view this content or use this functionality, please enable cookies: click here to open your cookie preferences.


Grotere kaart weergeven
Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 17,81 km totaal
Duur: 01:04:21
Gemiddeld: 16,6 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 69 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 167 slagen per minuut
Weer: -10,0°C, Droog, sneeuw.
Omstandigheden: Het was vooral koud aan mijn tenen, maar redelijk te doen.
Gereden met: de Ridley Blast 29er

Hoewel gisteren niet de beloofde 10-15cm sneeuw gevallen was, was één ding gisterenavond al duidelijk: de voorspellingen voor het weekend zouden voor een groot deel wél uitkomen. En dat zou betekenen dat het vandaag (zaterdag) zou blijven vriezen na een nacht met stevige vorst en morgen (zondag) zou het gaan regen en dooien. Dat had tot gevolg dat veel toertochten, o.a. de Pedaleurscross in Malden, uit voorzorg afgelast waren. En daarom moest en zou ik vanochtend nog even genieten van het witte landschap. Ik wist dat het al lang niet meer ongerept zou zijn aangezien er vannacht geen nieuwe sneeuw was gevallen, maar dat mocht de pret niet deren.

Vanwege de kou vertrok ik niet al te vroeg, tegen 9 uur pas. De Garmin geeft aan dat het toen +13°C was, maar dat kwam omdat de fiets in de serre gestaan had en daar was het blijkbaar zo warm. Uiteindelijk zakte ook de temperatuur zoals de Garmin hem gemeten heeft naar zo’n -9°C/-10°C. Ondanks dat was het echter goed te doen. Alleen mijn tenen, die werden uiteindelijk redelijk koud.
Lees verder »

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 16:38
dec 032012
 

Some contents or functionalities here are not available due to your cookie preferences!

This happens because the functionality/content marked as “Google Youtube” uses cookies that you choosed to keep disabled. In order to view this content or use this functionality, please enable cookies: click here to open your cookie preferences.

De volledige video duurt 2 uur en 26 minuten. Die versie is alleen voor mij interessant en kost wat veel tijd om van thuis uit op YouTube te zetten (= 19GB groot). Deze impressie duur nog steeds ruim 13 minuten en geeft een beeld van de omstandigheden gisteren. Het ging niet altijd even snel, het was best zwaar, maar ik heb er wel volop van genoten.
Sommige delen van de video hebben wat last van modder op de lens. Daar was niet heel veel aan te doen, als je de foto’s van mijzelf en de fiets gezien hebt, dan weet je dat er niet veel plekjes waren die nog schoon waren na afloop van de tocht.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 16:53
nov 252012
 

Some contents or functionalities here are not available due to your cookie preferences!

This happens because the functionality/content marked as “Google Maps” uses cookies that you choosed to keep disabled. In order to view this content or use this functionality, please enable cookies: click here to open your cookie preferences.


Grotere kaart weergeven
Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 49,73 km totaal
Duur: 2:20:08
Gemiddeld: 21,3 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 77 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 177 slagen per minuut
Weer: 9,0°C, Droog, wel veel wind (windkracht 6).
Omstandigheden: Het was erg droog in het bos, beetje jammer eigenlijk wel.
Gereden met: de Ridley Blast 29er

Ik zeg wel vaker dat de uiteindelijke totale gemiddelde snelheid niet echt alles zegt over een toertocht. Zo ook vandaag bij de MTB Toertocht van TC Buitenlust 68. En dan niet omdat hij lager is, maar juist omdat hij hoger is dan vorige week. Die 19,7 km/uur van toen waren namelijk voornamelijk door het bos, een glibberig bos met veel draaien en keren. Vandaag was die 21,3 km/uur het gevolg van 18 km over de weg (24,0 km/uur gemiddeld over de heenweg en 25,5 km/uur over de terugweg), een droog bos en een redelijk eenvoudig eerste deel van de tocht.

Ik had de camera op het stuur zitten, maar ik zie dat hij in deel 2 van de tocht (dus het derde segment bij de Garmin) nadat hij bij de pauzeplek in de zon gestaan had, weer last van condens gehad heeft, dus ik moet even kijken wat ik daar van kan redden. In dat tweede deel van de tocht zaten op het einde overigens wel de nodige lekker heuveltjes, daar dus zeker geen klachten over, maar zoals gezegd, van mij hadden ze de beschikbare ruimte wat optimaler mogen gebruiken en het feit dat ik een deel van de voor mij bekende vaste route in het bikkeltjesbos weer tegen kwam maakte het vandaag wat minder verrassend dan andere zondagen (dit stuk zat er vorig jaar niet in). Ik hoop ook dat het niet erg is dat ik het eerste deel van de tocht een beetje saai vond. De paden waren breed, erg goed begaanbaar, het was vandaag kurkdroog, geen blubber of modder, nauwelijks uitdaging. Gelukkig kwam er op het laatste stukje (langs Berkendonk door) toch nog een stukje blubber. Helemaal mooi was dat door de wind het water van die plas zó hard opblies dat het leek alsof er een branding stond. Ik weet dat ik nooit meer vooraf mag mopperen als het gaat regenen op een zondag.

Ook vandaag weer foto’s, deze keer van MTB-You.nl, die staan inmiddels online. Geen ‘lopende’ foto’s deze keer. 🙂
(ik heb wel wéér dezelfde rode windstopper aan, moet toch maar eens een andere voor erbij bestellen)
MTB  Tocht Helmond 25-11-2012 MTB  Tocht Helmond 25-11-2012 MTB  Tocht Helmond 25-11-2012
MTB-You.nl hanteert een iets ander principe dan Connie Sinteur. De foto’s worden hier beschikbaar gesteld via de eigen website en zijn, na aanmaken van een account, gratis te downloaden. Dan staat er echter het logo van de website op. Niet storend overigens (zie hierboven). Wil je ze zónder dat logo downloaden of bijvoorbeeld afgedrukt hebben, dan gaat het bestellen ook via oypo.nl (en ook dan goedkoper dan bij Connie). Sympathiek, maar het lijkt me dan nog wat moeilijker om een redelijke omzet te genereren op een dag.

Volgende week gaat het weer richting Eindhoven als de ATB Wintertocht in Veldhoven op het programma staat.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 13:15
nov 182012
 

Some contents or functionalities here are not available due to your cookie preferences!

This happens because the functionality/content marked as “Google Maps” uses cookies that you choosed to keep disabled. In order to view this content or use this functionality, please enable cookies: click here to open your cookie preferences.


Grotere kaart weergeven
Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 46,96 km totaal
Duur: 2:23:11
Gemiddeld: 19,7 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 75 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 176 slagen per minuut
Weer: 5,0°C-9,0°C, Het heeft de hele tocht een beetje gemiezerd.
Omstandigheden: Het was glibberen en van tijd tot tijd ploeteren. Maar dat wist ik. Lekkere tocht.
Gereden met: de Ridley Blast 29er

Ik zal bekennen dat ik niet héééél erg enthousiast was, toen ik vanochtend in Stiphout uit de auto stapte. Buienradar had al duidelijk gemaakt dat het de hele ochtend een beetje zou blijven regenen, en dat betekende glibberen in het bos.

Maar goed, ik was er nou toch, dan kon ik er ook maar beter van genieten. En dat is me eigenlijk heel goed gelukt.
Ik had vooraf ook gezien dat ik deze tocht vorig jaar ook al een keer gereden had en, hoewel de route dit jaar op een aantal punten aangepast is, was het toen ook al een “fietsen op een vierkante kilometer” toertocht. Dat wil zeggen dat zo ongeveer elk stukje bos gebruikt wordt en dat er veel draaien en keren is. Dat betekent ook: niet snel.
En met het geglibber er vandaag bij, bleek dat ook wel. Ik moet zeggen dat het me meegevallen is dat ik maar twee keer in een bocht mijn voet aan de grond heb moeten zetten om er voor te zorgen dat de zwaartekracht het niet van me zou winnen, want er waren heel wat stukken waarbij het op zich duidelijk was welke richting de fiets als geheel op ging, maar waarbij voorwiel en achterwiel verwoede pogingen deden om beiden een verschillende kant op te gaan.
Lees verder »

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 14:13
nov 112012
 

Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 47,98 km totaal
Duur: 2:20:22
Gemiddeld: 20,5 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 79 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 178 slagen per minuut
Weer: 4,0°C-9,0°C, Droog, heerlijk fietsweer
Omstandigheden: Eerste helft van het parkoers was eenvoudig en snel, in laatste helft wat meer hobbels.
Gereden met: de Ridley Blast 29er

Het was heerlijk weer vanochtend. De windvanger bleef dan ook uit, ondanks dat het maar 4°C was bij vertrek. Ik ging lekker snel van start en verbaasde me er over dat ik de eerst 9,5 km nog niet ingehaald was (daarna kwam ook dat wel) maar alleen maar mensen ingehaald had die een stuk langzamer van start gingen. Het was hoe dan ook wel goed voor het zelfvertrouwen. 🙂
Mooi was ook de quad met erop een man en vrouw en er voor een span van 6 of 8 huskies.  De quad was gewoon gemotoriseerd, het was dus niet zo alsof de huskies echt moesten trekken, maar ik neem aan dat het wel een goede training voor ze was. En ook daar kon ik aan voorbij.

Met een gemiddelde snelheid van 21,3 km/uur kwam ik uiteindelijke bij de pauzeplek aan op 27,5 km (van de 48 km in totaal). Na een bakje erwtensoep en een kop thee (er was geen koude drank) ging het weer verder. Na de pauzeplek kwamen er ook wat technisch moeilijkere stukjes waarbij hard doorfietsen gewoon niet ging en je soms bijna stilstaand door de bochten heen moest. Wel lekker was dat ik daar tot drie keer toe achter een groepje heb gezeten waarbij ik dacht “fiets nou eens door!” (maar ik kon er niet omheen omdat het daar te smal was). Niet ideaal voor je gemiddelde snelheid, maar ook hier: goed voor je gevoel. 🙂

Het was maar goed dát ik me zo goed voelde want uiteindelijk overkwam me nog het ergste wat je kan overkomen tijdens een tocht. Op een kilometer of vijf voor het einde stond de clubfotograaf van WSC Zeeland. Die stond boven aan een stevige zandheuvel. Ik had het vermogen van de twee MTB-ers voor me om die heuvel op te komen helaas verkeerd ingeschat. En dus blokkeerden zij samen bijna boven aan de helling de doorgang nét op het moment dat ik er aan kwam. Ik moest daarom ook stoppen. Ik sta dus niet fietsend, maar lopend op een helling op de foto!!!
Ik heb er serieus over gedacht om een stukje af te snijden en het rondje over de helling nóg een keer te doen. Ik kan nu eigenlijk ook alleen maar hopen dat er geen foto gemaakt is op dat moment (al leek hij wel gewoon vrolijk door te gaan met fotograferen) want dit vond ik toch wel té erg. De hellingen die erna kwamen (er zaten een paar pittige tussen met ook nu weer veel zand) gingen wél zonder problemen, bij de hoogste had ik beneden even in de remmen geknepen (natuurlijk zonder helemaal stil te gaan staan of te stoppen) zodat ik zeker genoeg vrije ruimte voor me had. Maar ja, die foto….

Hoe dan ook. Het was weer een heerlijke ochtend fietsen. Ik vond het wel grappig om op de kaart te zien hoe klein het gebied eigenlijk was waarop de route uitgezet is. Hoewel het wel een paar keer duidelijk was dat we dicht in de buurt kwamen van stukken die we eerder doorkruist hadden, voelde het niet alsof we op een dubbeltje aan het rijden waren. En dat is het mooie van een MTB-tocht.
Ik vraag me wel af hoe de NTFU bepaald of een tocht een ster krijgt of niet. Goed, je zou kunnen stellen dat de eerste helft van de tocht te gemakkelijk was en dat ze daarom geen ster krijgen. Of dat ze ook sportdrank bij de pauzeplek zouden moeten hebben. Maar voor het overige kan ik me niet voorstellen wat ze zouden moeten verbeteren. We zijn een groot aantal poortjes door gegaan tijdens de tocht (dat zijn ongetwijfeld de stukken waar hun website van aangeeft dat je daar normaal gesproken niet mag komen). Bij elk van die poortjes stond een lid van de club. Ik neem aan om er voor te zorgen dat er geen honden of zo naar binnen glipten of ander wild naar buiten. Bij kruisingen met voetpaden stonden bordjes om ons te wijzen op het mogelijk gevaar én er stonden bordjes voor de voetgangers om hen te wijzen op overstekende fietsers. En hoewel ik een hekel heb aan tochten die met linten uitgezet zijn (gebruik gewoon een pijl dan hoef ik niet te onthouden welke kleur voor links en welke voor rechts is), was de tocht gewoon goed uitgezet. Bij de pauzeplek was gezorgd voor een mecanicien (die ik gelukkig niet nodig had), er waren douches en de mogelijkheid om je fiets af te spuiten bij de start (ook daar heb ik geen gebruik van gemaakt, dat doe ik thuis altijd wel). Kortom, prima verzorgd.

Volgende week zondag ben ik waarschijnlijk in Stiphout.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 13:27
nov 042012
 

Some contents or functionalities here are not available due to your cookie preferences!

This happens because the functionality/content marked as “Google Maps” uses cookies that you choosed to keep disabled. In order to view this content or use this functionality, please enable cookies: click here to open your cookie preferences.


Grotere kaart weergeven
Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 39,06 km totaal
Duur: 1:58:01
Gemiddeld: 19,9 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 79 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 179 slagen per minuut
Weer: 1,0°C-8,0°C, Droog
Omstandigheden: Het eerste en laatste stuk gingen prima, er tussen in stukken met veel modder en glibberen. Toch goed te doen.
Gereden met: de Ridley Blast 29er

OK, ik zal niet elke week proberen het leven alleen van de positieve kant in te zien: ik baal wel een beetje van die 19,9 km/uur gemiddeld, dat hadden er minstens 20,0 moeten zijn. Als ik naar de segmenttijden kijk, dan was het voor de eerste en laatste 12,5 km ook zo dat ik zeker snel genoeg gefietst heb (21,4 km/uur en 21,0 km/uur gemiddeld). Dat waren de ‘normale’ stukken van de route. Er waren echter ook stukken waar de overwinning vooral was als je niet hoefde te lopen én als je niet een zet van je achterwiel kreeg waardoor je opeens richting sloot ging die soms heel dicht bij was.

Ik ben niet de sloot ingereden en ik heb niet hoeven lopen. Dus dat was wel goed. Ik ben wel een keer té enthousiast de blubber ingereden op zo’n 15 km en daar mijn bidon verloren. Stom natuurlijk, ben waarschijnlijk te snel opgestaan om verder te fietsen. Niet handig omdat je dan geen drinken bij je hebt, nu moest ik het doen met het vocht dat voorhanden was bij de stopplek. Die was een beetje apart gepland: halverwege de kortste route, dus na 12,5 km. Dat is, als je 40 km gaat fietsen eigenlijk net niet ver genoeg voor een eerste stop, maar op zich zat hij er voor het laatste stukje (na 27,5 km kwamen we er weer langs) wel weer heel prettig.  En na die eerste stop werd het allemaal een stuk uitdagender, dus een peperkoekje extra kon geen kwaad. Na 20km sloeg mijn ketting vast. Het was een van de blubberstukken in het bos en waarschijnlijk heb ik gewoon verkeerd geschakeld en tijdens het schakelen teveel kracht gezet. De ketting zat tussen de cassette en de spaken klem. Het was nogal een gedoe om hem daar weer tussenuit te krijgen én om daarna het wiel weer goed op zijn plek te krijgen. Als dat laatste niet zo is, dan weet je dat meteen als je schijfremmen hebt, want die lopen dan meteen aan. Eigenlijk voor het eerst dat ik midden in het bos ruim een kwartier materiaalproblemen had.

Maar ook dat hoort er bij en dus daarna weer lekker door. Zoals gezegd, snel ging het lang niet overal, vooruitkomen was vaak de uitdaging, soms maar met 10km per uuur terwijl het niet eens bergop ging! 🙂

Ondanks dat ik gisteren nog getwijfeld had of ik wel twee weken achter elkaar met de zelfde outfit op de foto kon bij Connie Sinteur, blijk ook ik een gewoontemens (sorry). De weersomstandigheden waren vergelijkbaar en de windvanger die ik vorige week aan had is dan nu eenmaal ideaal (aan mijn broeken zie je niet veel verschil, die zijn allemaal zwart, voor het MTB-en heb ik maar één kleur helm), dus kwam ik toch weer in dezelfde outfit aan haar voorbij op de zandberg. Ik weet alleen heel zeker dat toen ze me de tweede keer op de foto zette, ik er niet  meer hetzelfde uitzag als vorige week. Mijn fiets had toen al minimaal een kilo aan modder, gras en ander spul opgepikt en ikzelf volgens mij ook.  Kijk maar hieronder:
Skoda-Wils najaars MTB-tocht

Foto (c) 2012 Connie Sinteur

Ook vandaag tevreden gevoel. Voor mijn gevoel snel genoeg gefietst toen het kon en niet hoeven lopen op de technisch moeilijkere stukken. De fiets is weer schoon, ik inmiddels ook. Klaar dus weer voor volgende week. 🙂

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 13:30
okt 282012
 

Oei, dat was even een heftige domper op een goed gevoel. Ik kwam thuis, sloot de Garmin aan op mijn computer om de track en data van de tocht van vandaag te uploaden en nou staat er helemaal niets op de micro-SD kaart. Niet eens een beschadigd bestand, helemaal niets.

Ik ben eerst maar even gaan lunchen, maar ook nu na de lunch, staat er nog steeds niets op. Alle data weg. En om het verhaal compleet te maken: normaal gesproken heb ik een tweede GPS-tracker bij me. Maar juist vandaag had ik die aan de oplader laten liggen en vergeten mee te nemen. Ik weet gelukkig nog dat de tocht in totaal 44,6 km lang was én ook dat ik gemiddeld 20,9 km/uur gefietst heb. Bij het rustpunt was dat 20,7 km/uur. En hoewel dat flink langzamer is dan mijn Rondje Bikkeltjesbos van afgelopen week, ben ik daar zelf tevreden mee.

Dan even terug naar het begin. Ik had vandaag de keuze uit twee tochten: de Stratumse Heidetocht of de Jumbo ATB Classic in Gemert. Omdat mijn collega Patrick, waar ik in het voorjaar de Crocusrit mee gefietst had ook de Stratumse Heidetocht zou fietsen met twee van zijn fietsvrienden, werd het deze. Ik had Patrick vooraf al even gevraagd welke snelheid zij in gedachten hadden, want ik wist dat zij meestal erg snel gaan. Op de weg had ik ze kunnen bijhouden, in het bos wist ik dat zo nog net niet.
Patrick en zijn vrienden kwamen op de MTB vanuit Valkenswaard en waren al opgewarmd om 9 uur toen we vertrokken, maar ik betwijfel dat het daar aan gelegen heeft. Het ging vanaf de start hard, erg hard, té hard (voor mij dan). Ik vrees een beetje voor de foto (ik heb ze op moment van typen nog niet gezien) van Conny Sinteur want toen we de eerste keer aan haar voorbij kwamen zat ik al een tijdje aan mijn maximum qua snelheid. Maar goed, het was duidelijk dat ik dat niet 45 km vol ging houden. Patrick wilde wel bij mij blijven, maar na 5km heb ik hem door gestuurd om zijn fietsvrienden bij te halen. Ik heb vandaag een prima rit gehad, maar als je continue aan je max moet fietsen en weet dat iemand anders dan langzamer fietst om bij jou te blijven, dan is dat niet zo. Voor ons beiden niet. Ik heb ze nog gezien bij de pauzeplek en begreep van Patrick dat zij uiteindelijk 23 km/uur op de teller hadden staan. Dat lijkt weinig verschil, maar geloof me 2 km/uur gemiddeld sneller fietsen over 45 km doe je niet zomaar. Petje af dus voor de heren.

Maar zoals ik al zei (en daarom baal ik extra hard van het feit dat ik de route en data niet kan nakijken), ik vond het een heerlijke tocht. Het was een mooie tocht, door gevarieerd gebied. We hebben zandpaden gehad waar je een heel licht verzet moest kiezen om vooruit te kunnen blijven komen en waar je de fiets zijn gang moest laten gaan omdat je anders niet door het diepe zand vooruit kon komen. Stukken bos met keiharde grond en wortels waar je goed op moest letten dat je er niet te hard overheen stuiterde, bredere lanen door het bos, stukje over de weg, door heel hoge grassprieten waarbij je het smalle paatje voor je nauwelijks zag, kortom van alles wat. Het weer was schitterend. In Deurne was het nog mistig geweest, maar in Eindhoven scheen de zon, ook al was het met een temperatuur van rond het vriespunt niet warm.

Prettig was ook wel dat ik van tijd tot tijd ook anderen in kon halen, natuurlijk, ik werd ook regelmatig ingehaald door mensen die veel en veel harder gingen dan dat ik deed, maar het liep vandaag (in mijn eigen tempo) veel beter dan tijdens de eerste rit. En hoewel ik niet eens zo veel sneller gefietst heb als toen, maakt het feit dat ik nu niet het gevoel had dat mijn fiets zich als een nukkig paard gedroeg, maar juist het gevoel dat het lekker liep, een wereld van verschil. Had Cor dus toch gelijk. 😉

Oh, en vandaag heb ik gemerkt dat er ook situaties zijn waarbij het wél verstandig is om een tocht juist tégen een andere route uit te zetten. We hebben een klein stukje route gedeeld met een loopwedstrijd (weet niet of het echt een wedstrijd was of ook gewoon een soort toertocht voor joggers). Daar liepen de routes in tegengestelde richting. Niet alleen stond er voor ons eerst een duidelijk bordje met daarop “gevaar!” maar nu konden de renners ons aan zien komen (en schrokken zij niet) en konden we elk een kant van het pad kiezen om elkaar niet in de weg te zitten.

Kortom, prima tocht, volgend jaar komt die zeker weer op de agenda.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 14:19

Op deze website wordt gebruik gemaakt van tools die kleine bestanden (cookies) op je computer opslaan. Cookies zijn veilig en worden gebruikt de site goed te laten werken en om (anonieme) gebruiksrapportages te maken (technische cookies). Andere cookies, zoals van YouTube of Addthis kun je naar wens uitschakelen, maar dan werkt die functionaliteit (uiteraard) ook niet. Je kunt via dit voorkeurvenster schakelen tussen je keuze. Lees meer over het privacybeleid van dit weblog