sep 302013
 

Some contents or functionalities here are not available due to your cookie preferences!

This happens because the functionality/content marked as “Google Youtube” uses cookies that you choosed to keep disabled. In order to view this content or use this functionality, please enable cookies: click here to open your cookie preferences.

Is “mooi” een woord dat je in deze context nog kunt gebruiken? Waarschijnlijk niet, want het ziet er uit als een slagveld. Mooi slaat dan ook alleen op de video zelf. Indrukwekkend dan maar? Hoe dan ook, respect voor de heren die de race gisteren wél uitgereden hebben (en fijn dat Nibali niet gewonnen heeft, want dat zou een enorme rel veroorzaakt hebben). En begrip voor alle heren die vroegtijdig afgestapt zijn.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 15:53
sep 292013
 

Some contents or functionalities here are not available due to your cookie preferences!

This happens because the functionality/content marked as “Google Maps” uses cookies that you choosed to keep disabled. In order to view this content or use this functionality, please enable cookies: click here to open your cookie preferences.


Grotere kaart weergeven
Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 48,67 km totaal
Duur: 02:14:49
Gemiddeld: 21,7 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 81 omwentelingen per minuut
Weer: 8,0°C-13,0°C, Heerlijk herfstweer, beetje frisse start, lekker zonnetje
Omstandigheden: Kan haast niet beter.
Gereden met: de Ridley Blast 29er

Heerlijk. Daarmee is vandaag samengevat. Terwijl ik de heren in Toscane door de regen zie fietsen om te bepalen wie wereldkampioen wielrennen mag worden, is het hier nog stralend weer. En dat was het vanochtend ook. Voor de start voelde het nog fris aan, maar na een paar minuten fietsen was het warm genoeg. Ik had de beenstukken aangedaan en een shirt met lange mouwen + windstopper. Gelukkig geen thermosshirt eronder, want dat was veel te warm geweest en ook die lange mouwen had ik na een tijdje best kunnen missen. Want toen het zonnetje door kwam was het heerlijk weer.

En hoewel september blijkbaar heel erg nat is geweest, lag ook in Valkenswaard het parkoers er kurkdroog bij. Bij een toertocht, waar je niet altijd over vaste routes fietst, is het niet altijd zo dat je over MTB-snelwegen fietst, maar ook wat dat betreft was het goed verdeeld vandaag. Er zaten stukken gras tussen die voor geen meter “liepen”, stukjes harde ondergrond waarbij je door elkaar getrild werd, stukken waar je lekker tempo kon maken, stukken zand, bochten omhoog in het zand, slingeren tussen de bomen door. Maar het was nooit heel lang. Dus geen kilometers door het zand ploeteren. Nee, het waren steeds korte stukje van een paar meter zand, dan weer even hard, dan weer een stuk zand en dan weer het bos in of zo.  Voor het overige was de tocht prima uitgepijld, hier en daar stonden leden van TWC DuoTank om de oversteek veilig te laten verlopen. Bij de pauzeplek was voorzien in een lekker soepje, thee, sportdrank, repen en wafels. Ik had kunnen blijven na afloop om een kans te maken op de MTB die verloot werd (was op zich een mooie), maar in plaats daarvan heb ik er voor gezorgd dat ik met de lunch weer thuis was. Toch anders dan bij de gemiddelde wegrit.

Ik ben een paar keer op de foto gezet, ik begrijp dat die vanavond op de website van de club komen. Kan ik meteen mijn Facebook foto aanpassen zodat duidelijk is dat het MTB-seizoen ook voor mij nu echt begonnen is.

Ik realiseer me overigens ook dat als het straks winter wordt, en het weer ploeteren door de blubber wordt, de tochten een stukje zwaarder en trager zullen worden. Maar dat deert me vandaag helemaal niets. Ik heb genoten. En voor een eerste toertocht (en tweede rit) van het seizoen, is dat heel wat waard! 🙂

(en nog steeds ontzag voor de heren die me ook vandaag weer af en toe met hoge snelheid voorbij kwamen én voor de jongste deelnemers die ook best lekker hard rond trapten!)

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 14:59
sep 252013
 

Some contents or functionalities here are not available due to your cookie preferences!

This happens because the functionality/content marked as “Google Maps” uses cookies that you choosed to keep disabled. In order to view this content or use this functionality, please enable cookies: click here to open your cookie preferences.


Grotere kaart weergeven
Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 36,6 km totaal
Duur: 01:37:19
Gemiddeld: 22,6 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 82 omwentelingen per minuut
Weer: 14,0°C-11,0°C, droog, windstil, koelde best wel af
Omstandigheden: Heerlijk fietsweer, flink stuk in het donker gefietst. Niet slecht voor eerste tocht van seizoen.
Gereden met: de Ridley Blast 29er

Ik kon kiezen: ofwel naar de sportschool en een uurtje Spinning, ofwel met de Ridley Blast 29er voor het eerst dit (winter-)seizoen weer eens het bos in. Gezien het weer kon ik eigenlijk niet anders dan het bos in, al ging ik er eigenlijk een beetje vanuit dat het (net als vorig jaar bij de eerst rit) heel erg tegen zou vallen. En dat viel eigenlijk heel erg mee. Natuurlijk, na 5 minuten in het bos stonden mijn benen in de fik en vloog me de snot om de oren, maar het liep eigenlijk best wel. Natuurlijk lang niet altijd heel snel, de gemiddelde snelheid wordt vertekend door de stukken die ik naar het bos, tussen de twee bossen en terug naar huis over het asfalt kon fietsen. Maar goed, voor een eerste rit viel het zeker niet tegen. Het bos lag er heerlijk bij, al betekent kurkdroog in zowel het Zandbos als het Bikkeltjesbos dat daar waar zand ligt (in het Bikkeltjesbos ligt overigens meer zand dan in het Zandbos) je heel goed op de “ideale” (lees: meest gebruikte lijn) moest blijven. Ging je daarbuiten dan kwam je in het losse zand en dat voelt dan alsof twee handen je wielen vastgrijpen.

Omdat ik om half 7 pas de deur uit ging en wist dat ik ongeveer anderhalf uur weg zou zijn, had  ik de lamp alvast op de Ridley bevestigd. Dat was geen overbodige luxe aangezien het blader- /  bomen-dek in het Bikkeltjesbos nog zo dik is dat het er om half 8 al donker genoeg was om het licht aan te zetten. Met 1.400 Lumen op je stuur wordt je niet alleen gezien, maar kun je ook redelijk zien in het bos. Zeker als je een vaste MTB-route volgt waarbij je dan extra houvast hebt aan het spoor dat anderen al voor  je uitgesleten hebben. Helaas zijn ze in het Bikkeltjesbos (toch) weer bomen aan het rooien waarbij ze sporen in de vaste MTB-route getrokken  hebben en het toch wat meer uitkijken was.

Ik ben echter zonder kleerscheuren weer thuis gekomen, het was een lekker trainingstocht en zo is de tocht van zondag in ieder geval al niet meer de eerste tocht van het seizoen. 🙂

p.s. Even voor de duidelijkheid: ja, ik ging alleen, deels in het donker MTB-en. Maar ik heb er wel voor gezorgd dat ze thuis wisten welke (vaste) routes ik ging fietsen; ik had aangegeven hoe laat ik verwachte weer thuis te zijn; ik had een stevige lamp voor op mijn fiets (en voor het stukje op de weg een voldoende rood lampje achteren); had een telefoon bij me en een fietscomputer met GPS. Kortom, ook in het donker kun je veilig op pad op de MTB.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 21:26
sep 212013
 

Some contents or functionalities here are not available due to your cookie preferences!

This happens because the functionality/content marked as “Google Maps” uses cookies that you choosed to keep disabled. In order to view this content or use this functionality, please enable cookies: click here to open your cookie preferences.


Grotere kaart weergeven
Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 126,33 km totaal
Duur: 04:03:58
Gemiddeld: 31,1 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 82 omwentelingen per minuut
Weer: 9,0°C-19,0°C, droog, zuchtje wind (3 km/uur) uit ZZW
Omstandigheden: Heerlijk fietsweer!
Gereden met: de Ridley Fenix Classic

Soms zit het weer tegen, soms zit het heel erg mee. Was het vorige week zondag prachtig fietsweer, ook vandaag was de regen van afgelopen week snel vergeten. De weerman op Radio 2 had het vanochtend (toen ik in de auto naar Ochten zat) nog een “beetje flauwe maaltijd” genoemd. En natuurlijk,  9,0°C bij de start was niet heel warm. Maar met armstukken, beenstukken en een windstopper was het prima uit te houden. Het ontbreken van regen en wind (behalve dan op de dijk) was voldoende.
Het was nog niet druk toen ik even voor achten “Resort Rivierendal” op reed. Ik was de eerste op de parkeerplaats. In de vertrekpost zaten vooral leden van de eigen vereniging (’t Versnellertje uit Ochten). Beetje slordig was dat de mevrouw die mijn NTFU-kaart scande 5 euro afrekende (terwijl de NTFU-website 4 euro vermeld), maar goed, het is voor veel verenigingen een welkom extra zakcentje. En zolang de pijlen dan maar duidelijk zijn en de weg goed wijzen, dan maakt dat niet zo veel uit.  En dat was ook zo, tot in Buren, daar was een pijl linksaf omgevallen en dus miste ik die. Bij de volgende rotonde wist ik dat ik verkeerd zat (rotondes hebben altijd pijlen) en ik kon op basis van de beschrijving op papier, die ik toch maar even meegenomen had, de juiste weg terug vinden.

Tot dat moment had ik alleen gefietst, ik was alleen de fotograaf tegen gekomen. Zijn foto’s staan er nog niet op, dat zal wel vanavond/morgen worden. Door het extra rondje Buren kwam ik wat meer mensen tegen, een groepje van 2 wielrenners en een tandem. Dat ging echter toch niet helemaal in mijn tempo, dus liet ik hen achter en ging weer alleen verder. Via Beesd,  Acquoy, Asperen ging het over de dijk richting Arkel. Ik was inmiddels opgepikt door een groepje van 6 renners, waarvan er 3 voornamelijk het kopwerk deden. Dat was ook niet zo vreemd, want ze gingen tamelijk hard door . Regelmatig met 34-35 km/uur tegen de wind in. En de wind was op zichzelf niet hard, maar boven op de dijk voelde je hem wel maximaal. Eigenlijk had ik ze ook gewoon willen laten gaan, ik kon namelijk wel een sanitaire stop gebruiken, maar op zo’n dijk heb je aan de ene kant een steile helling en het water en aan de andere kant een steile helling en huizen. Dat schiet dan dus niet op.

In Arkel was de (sanitaire) stop voor de 130 km. Ik had er toen 67 km opzitten, ongeveer de helft dus. Ik was in ieder geval niet van plan om weer bij het groepje aan te sluiten, dus genoeg tijd voor een kop thee en een stuk appeltaart (met slagroom). En daarna verder. Voor me zag ik op een gegeven moment een duo fietsen, man en vrouw die met een lekker, maar (in-)haalbaar tempo. Ik haalde ze definitief bij toen ze moesten stoppen voor een oversteek. Na er een tijdje achter gehangen te hebben dacht ik, “laat ik er maar voorbij gaan” en fietste door. Blijkbaar was dat echter een lekker tempo geweest want toen ik even later omkeek hing het duo en nog een drietal heren in mijn wiel. Na een paar kilometer nam de heer van het stel de kop over en gingen we als groep richting Ochten. Hoewel het best rap ging, was dit, met regelmatig de wind in de rug, voor mij wél een heel lekker groepje. Met zijn drieën (de dame van het stel wat minder vaak, daar was ook niet echt achter uit de wind te fietsen) wisselden we steeds om de paar kilometer van kop. De andere heren (tja, het was geen echte groep, wie wilde pikte aan) raakten we onderweg kwijt, al pikte we er op zo’n 12 km voor het einde ook weer eentje op die we een stuk verder ook weer kwijt raakten.
Zo kwamen we uiteindelijk nog voor 13:00 uur weer bij de start aan. Ik was 4 uur en 32 minuten onderweg geweest en had daar 4 uur en 3 minuten van gefietst. Gemiddeld (met autopauze) met 31,1 km/uur. Heerlijk!
Het was overigens een heel vlakke rit geweest. De 95 hoogtemeters die ik geklokt heb waren een paar viaducten onderweg en het beklikken van een paar dijken. Toch wel een verschil met vorige week.
Ik weet niet wat het weer doet volgende week. Maar ik ga er toch maar vanuit dat ik dan het bos in ga en dat mijn racefiets deze week winterklaar gemaakt wordt. Komende week zal ik nog een bericht maken met wat statistieken van dit seizoen.

p.s. Wie weet wat er in de buurt van Ochten te doen was voor wat betreft militaire vliegtuigen?
Gespot boven Ochten
Dit vliegtuig kwam over toen ik terug op de parkeerplaats was en ik zag er tijdens het rijden nog eentje vliegen. Was wel indrukwekkend.

RE p.s. het was de herdenking van Operation Market Garden.
Lees verder »

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 16:56

RearViz: een achteruitkijkspiegel op je arm tijdens het fietsen

 Gadgets  Reacties uitgeschakeld voor RearViz: een achteruitkijkspiegel op je arm tijdens het fietsen
sep 202013
 

Some contents or functionalities here are not available due to your cookie preferences!

This happens because the functionality/content marked as “Vimeo framework” uses cookies that you choosed to keep disabled. In order to view this content or use this functionality, please enable cookies: click here to open your cookie preferences.


Weten wat er achter je gebeurt tijdens het fietsen is belangrijk. En nee, zeker niet alleen/voornamelijk om te zien of er iemand uit je groepje gaat demarreren, maar vooral om niet te schrikken van verkeer dat van achteren komt, of om te zien of het veilig is om over te steken.

De RearViz zou hier een extra veilige optie voor moeten zijn. Het is een spiegel die je op je arm bevestigd. Het idee is dat hij dan minder trilt dan wanneer hij op het stuur zit.
Kosten van dat alles: ruim 30 euro (voor de meeste modellen).

Nou vinden veel wielrenners een bel op het stuur al teveel, dus een spiegel komt er bij hen helemaal niet in. Maar ik denk ook niet dat ze hem op hun arm zullen willen dragen. Hoe strak moet die spiegel dan zitten om niet te gaan schuiven? En wie wil er gezien worden met zo’n ding op je arm?
Daar komt bij dat ik vind dat de dame in het filmpje erg lang in haar spiegel (en niet naar voren) aan het kijken is. Dat lijkt me niet minder gevaarlijk dan achterom kijken.
Ook is het zo dat als er, zoals in het filmpje, een auto van achteren komt, het ook voor de automobilist fijn is als je zichtbaar achterom kijkt. Hij of zij weet dan namelijk dat je hem/haar gezien hebt en dus niet zult schrikken bij een inhaalmanoeuvre.

Kortom, ik ben erg sceptisch over de veiligheid van de RearViz en over de kans dat wielrenners er massaal mee de weg op gaan.

Getipt door Freshgadgets.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 13:43
sep 152013
 

Some contents or functionalities here are not available due to your cookie preferences!

This happens because the functionality/content marked as “Google Maps” uses cookies that you choosed to keep disabled. In order to view this content or use this functionality, please enable cookies: click here to open your cookie preferences.


Grotere kaart weergeven
Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 125,61 km totaal
Duur: 04:22:13
Gemiddeld: 28,7 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 80 omwentelingen per minuut
Hoogtemeters: 773 meter
Weer: 8,0°C-16,0°C, Het was fris, maar heerlijk herfstweer, wind trok na de middag wat aan.
Omstandigheden: Prima fietsweer!
Gereden met: de Ridley Fenix Classic

Eigenlijk had ik helemaal niet zo’n zin om te gaan vanochtend. De Pukkeltocht vertrok vanuit Bemmel, dat is een uurtje rijden. Dus was het om 6 uur opstaan, ontbijten, aankleden, spullen bij elkaar zoeken en om 7 uur met de auto richting Nijmegen (en dan nog een stukje door). Maar ik wist ook dat zodra ik eenmaal op de fiets zou zitten, dat gevoel verdwenen zou zijn. Zeker nu het vandaag toch weer de hele dag droog zou blijven. En gelukkig was dat ook zo. Ik vertrok solo vanuit Bemmel met een lekker tempo en fietste onderweg zo af en toe een van de andere schaarse deelnemers voorbij. Ik weet niet of het vandaag heel rustig is gebleven, maar het was natuurlijk wel heel anders dan twee weken geleden toen je steeds andere deelnemers op het traject vanuit Diekirch zag.

Na een kilometer of 20 begon het klimwerk.  In dat eerste deel zaten twee wat verrassende klimmetjes, die eerder voor een MTB geschikt zouden zijn. Wat dat betreft was het maar goed dat er vandaag geen regen viel. Warm was het overigens niet, bij de start een graad of 9, voldoende dus voor beenstukken, armstukken en windvanger.  En die waren dan eigenlijk vooral handig op de stukken waarbij je in de schaduw fietste, want het zonnetje scheen heel lekker.

In Arnhem was het erg druk. Er was (t/m) vandaag het “Beleef Landleven” evenement (“hét evenement voor iedereen die van buitenleven houdt”) in het Nederlands Openluchtmuseum in Arnhem. Dat betekende lange files van langzaam rijdende auto’s, verkeersregelaars die automobilisten soms richtingen op moesten sturen waar die mensen niet naar toe wilden, kortom, meer dan voldoende aanleiding voor al die dagjesmensen om iets minder kalm te zijn. En dan moet je als wielrenner extra oppassen. Het geheel zorgde er ook voor dat ik na de pauzeplek een extra rondje maakte omdat de route-omlegging van de toertocht als gevolg van dit evenement nog niet aangegeven stond. Kan gebeuren.

Ook vandaag weer de nodige lekker afdalingen, die weliswaar niet allemaal superhard gingen, maar wel voldoende gevoel voor snelheid gaven. De route pikte een stukje van het Nationaal Park Veluwezoom mee, heel erg mooi. Het was er ook heel erg druk met wandelaars, MTB-ers, en uiteraard wielrenners.

En hoewel het vandaag “maar” 120 km waren, heb ik toch nog flink moeten afzien. Na de pauzeplek had ik namelijk aangehaakt bij een groepje van drie lokale wielrenners. Van het drietal was er eentje die langzamer klom dan dat ik deed. Maar op het vlakke gingen ze alle drie hard. Erg hard. Ik heb een paar keer meegedraaid in de roulatie, maar moest op een gegeven moment passen. Het was in het laatste wiel hangen of mezelf opblazen en definitief afhaken. Niet echt netjes, maar het ging gewoon niet harder (wat mij betreft dan). Het resultaat was in ieder geval dat ik vandaag pittiger vond dan die 260 km van twee weken geleden. Dat zegt dus wel genoeg.

Toch heb ik van de rit genoten. Vanwege het weer, het mooie landschap, de mooie klimmen en afdalingen én omdat ik niet heb hoeven afhaken! 🙂

En ook vandaag in het kader van “wat is de kans op…”: om een uur of 11, toen we om Arnhem heen aan het fietsen waren zag ik een loopster op me af komen rennen. Dat was niet de eerste die we vandaag tegen waren gekomen, maar toen ze bij me was herkende ik Esther van der Linde. Te laat om haar nog te kunnen groeten. Maar toen, op gepaste afstand, ook Frank Thuss voorbij kwam, was ik wél op tijd. Frank groette vriendelijk terug, maar de grote vraag is natuurlijk of hij me ook herkend had op de fiets… 😉

Ik ben benieuwd of er volgende week nog een weg-tocht in zit of dat dan het seizoen al echt voorbij is en ook ik weer het bos in moet/ga. We zullen het zien!

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 19:28

Gezien: De Tour van Bauke

 Fietsen, Video  Reacties uitgeschakeld voor Gezien: De Tour van Bauke
sep 122013
 

Ik had hem live gemist, maar tegenwoordig kun je dit soort documentaires gelukkig ook gewoon online terug kijken (ik weet overigens niet hoe lang bovenstaande video beschikbaar blijft!).
Het is een korte documentaire over het Belkin wielrenteam tijdens de Tour de France van 2013. Een cameraploeg volgde het team dat dit jaar de eigen doelstellingen niet helemaal haalde (geen bolletjestrui, geen etappeoverwinning), maar wel heel lang heel goed mee deed voor het klassement.
En mooi was eigenlijk ook om te zien dat de heren in de volgauto (teammanager Nico Verhoeven en ploegleider Frans Maassen) eigenlijk wel een beetje teleurgesteld ogen met de 6e en 13e plek van respectievelijk Bauke Mollema en Laurens ten Dam. Vooraf hadden ze er ongetwijfeld voor getekend, maar nu lijkt het alsof je ze ziet denken “Wat als Bauke niet wat ziek was geweest in de bergen? Waar had hij dan wel niet kunnen staan?”.

De documentaire geeft ook maar weer eens mooi weer hoe zo’n ronde voor de renners is. Kortom, gewoon even op de iPad opstarten en bekijken zolang het nog kan.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 06:46
sep 042013
 

Some contents or functionalities here are not available due to your cookie preferences!

This happens because the functionality/content marked as “Google Youtube” uses cookies that you choosed to keep disabled. In order to view this content or use this functionality, please enable cookies: click here to open your cookie preferences.

Het was iets dat eigenlijk als “moet ik eigenlijk ook eens doen” ontstond toen ik er van hoorde van een collega die aan Alpe d’HuZes mee wilde doen: een sportmedisch onderzoek. Voor Alpe d’HuZes is dat tegenwoordig verplicht, voor mij was er geen directe aanleiding om het te doen (geen klachten etc.) anders dan het willen weten “waar ik sta”. Niet overbodig als je 35+ bent (ben ik al een tijdje) en toch wat intensiever sport.
Het idee werd concreet omdat ik de test als cadeau aangeboden kreeg door mijn twee paranimfen. Dus zat ik gisterenavond in Veldhoven in het Máxima Medisch Centrum bij SportMáx.

Ik heb inmiddels begrepen dat een aantal van de metingen, bijvoorbeeld de inspanningstest nogal afhankelijk zijn van de wijze waarop ze uitgevoerd worden. Het is dan ook zeker geen post die je moet nemen als “kijk eens of jij veel beter bent dan dat ik ben”. Dat geloof ik allemaal wel. Het is een ter info van wat je allemaal kunt verwachten.
Lees verder »

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 12:10
sep 022013
 

Statistieken_Diekirch_Valkenswaard_2Diekirch – Valkenswaard was/is voor mij geen wedstrijd. En dus was eigenlijk ook de positie van binnen komen gisteren helemaal niet relevant. Maar ja, als je deelneemt aan een toertocht waarbij tijdstip van starten, tijdstip van doorkomst bij de controleposten en tijdstip van aankomst in Valkenswaard elektronisch geregistreerd én online weergegeven worden, dan is een logische vraag: hoe deden ‘we’ het?

De ‘Facts and Figures‘ pagina van de organisatie van Diekirch-Valkenswaard laat helaas alleen maar ‘defecte’ afbeeldingen zien, maar in deze blogpost uit 2011 staan wel een aantal mooie overzichten van het aantal deelnemers en hun binnenkomst in 2007, 2008, 2009, 2010 en 2011. De meest recente gegevens, 2012 en 2013 ontbreken daarin. Aan de gegevens van 2012 kon ik niet komen, maar die van 2013 waren met wat werk wél te achterhalen, die staan immers online (totdat de tocht van 2014 er aan komt). Het blijkt dat de server het gisteren tijdens de tocht zwaar gehad heeft, maar de verschillende tijdstippen zouden inmiddels moeten zijn bijgewerkt.

In de data die ik wist te achterhalen zaten een paar eigenaardigheden. Zo waren er een paar deelnemers die zo te zien wel heel erg hard gefietst hebben. Deze heb ik uit het overzicht weg gelaten.
Ook waren er uiteraard mensen die zich wel ingeschreven hadden maar (door omstandigheden) niet van start zijn gegaan. Ook die heb ik uit het overzicht weg gelaten. Uiteindelijk kwam ik zo tot 1.001 deelnemers waarvan een starttijd of een aankomsttijd in Valkenswaard te vinden was op hun persoonlijke pagina. Er waren namelijk ook deelnemers (zie dit voorbeeld) waarvan wel de doorkomst bij de posten geregistreerd was, maar niet de starttijd. Die deelnemers heb ik gewoon in het overzicht laten zitten. Van deze 1.001 deelnemers kwamen er, volgens de data, 45 niet (op tijd) aan in Valkenswaard.
Lees verder »

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 08:39

Op deze website wordt gebruik gemaakt van tools die kleine bestanden (cookies) op je computer opslaan. Cookies zijn veilig en worden gebruikt de site goed te laten werken en om (anonieme) gebruiksrapportages te maken (technische cookies). Andere cookies, zoals van YouTube of Addthis kun je naar wens uitschakelen, maar dan werkt die functionaliteit (uiteraard) ook niet. Je kunt via dit voorkeurvenster schakelen tussen je keuze. Lees meer over het privacybeleid van dit weblog