sep 252017
 

In de nacht van zaterdag op zondag 28 & 29 oktober kan je bij Fitness & Zo Born terecht voor een Special Spinning Ride. Ze zijn open vanaf 01.00 uur en de Wintertijd Challenge duurt van 02.00 tot 03.00 uur. Ik doe mee, jij ook?!

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 06:54
sep 242017
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 37,0 km
Duur: 1:48:27
Gemiddeld: 20,5 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 74 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 158 slagen per minuut
Weer: 9°C-14°C, droog, zonnetje
Omstandigheden: Druk in het bos, af en toe file fietsen
Gereden met: de Ridley Blast 29er
Kleding: ondershirt, thermoshirt lange mouw, bibshort kort, overshirt lange mouw, handschoenen (open vinger), beenstukken (eerste deel), overschoenen

Het was lekker weer vandaag, dus de Ridley Blast gepakt en er weer op uit. De kleren van gisteren waren nog niet in de wasmachine geweest, dus even een ander setje samengesteld. Beenstukken heb ik meerdere sets van, heb ik alleen het eerste rondje door het Zandbos gebruikt, daarna vond ik het ruimschoots warm genoeg. Thermoshirt korte mouw heb ik er maar eentje, dus die met lange mouw gepakt. Hiervan vond ik het het eerste half uur niet erg, maar daarna had ik best zonder gekund. De overschoenen draag ik niet zozeer voor de temperatuur, maar dat houdt de zooi een beetje van je schoenen af.

Was het vorige keer weer even wennen door het Zandbos, nu voelde het alweer veel vertrouwder. Omdat ik pas relatief laat vertrokken was (9:49 uur vertrek) was het al tamelijk druk in het bos. Ik moet zeggen dat in het algemeen eigenaren van honden super rekening houden met het mogelijk gedrag van hun hond als er een fietser voorbij komt. Alleen in het Bikkeltjesbos leerde ik “Ruud” kennen. Een tekkel. Hij was nog jong en luisterde nog niet zo goed, hij zou wel achter me aan rennen maar hij deed niets, zo verzekerde me zijn baasje toen ik in eerste instantie maar even stopte bij haar omdat Ruud nog een stukje verderop dwars op het stukje single-track stond. Ik wachtte totdat Ruud bij mij (en belangrijker: het baasje) was. Maar in plaats van dat het baasje Ruud even bij de halsband vast hield, hoorde ik hem veel te lang naar mijn zin achter me aanjagen. Kan die hond niks aan doen, die weet nog niet beter, het baasje had wél beter moeten weten.

In het Bikkeltjesbos was het sowieso druk. Toen ik er naar toe fietste vanuit het Zandbos zag ik dat ik een groepje van een MTB club uit Ysselsteyn voor me had zitten en een groepje van een club uit Deurne achter me. In het Bikkeltjesbos zelf kwamen we in de file terecht omdat we achter de jeugdgroep van MTB Club Bikefun uit Liessel terecht kwamen. Waar alle clubleden hun best deden om er zo snel mogelijk voorbij te komen, ben ik er nog even achter blijven hangen om met de begeleider te kletsen. Het blijkt dat de club sinds juli dit jaar een eigen Bikefun-park heeft in Liessel waar de (jeugd-)leden hun techniek kunnen aanscherpen. Ik begrijp dat de aanwezige wip sommige leden nog wat angst inboezemt. 🙂
Uiteindelijk ben ik de groep voorbij gereden, ik kwam even later nog een tweede groep tegen van Bikefun en via het fietspad van de N270 ging het uiteindelijk weer richting thuis.

Lekker rondje weer.

 

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 13:39
sep 232017
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 48,6 km
Duur: 1:51:46
Gemiddeld: 26,1 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 74 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 165 slagen per minuut
Weer: 10°C-19°C, droog, nauwelijks wind
Omstandigheden: heerlijk fietsweer!
Gereden met: de Giant Fastcity RS2 (2017)
Kleding: ondershirt, thermoshirt (kort mouw), bibshort (kort), handschoenen open vinger, beenstukken (alleen heen), overshirt lange mouw (alleen heen)

Vandaag speelden de jongens JB1 van Deurne een uitwedstrijd in Boxmeer. Ik was is mei (toen waren ze nog JC1) ook al een keer op de fiets er naar toe gereden om te kijken. Ook toen was het op een zaterdag, maar nu zat de wedstrijd een stuk korter achter de Bodypump les van ’s ochtend aan. Het kwam er op neer dat ik thuis kwam om half 11, even snel wat gegeten heb, me weer omgekleed heb en op de fiets gestapt ben.

In mei was het heet, heel heet. Dat was het vanochtend zeker niet. Zeker niet onder de bomen, tijdens het stukje heen door het bos bij Stippelberg richting De Rips gaf de Garmin 10°C aan. Aangekomen in Boxmeer scheen de zon echter en was ik heel blij dat ik voor de beenstukken gekozen had en niet voor de lange broek. Terug heb ik namelijk zonder de beenstukken gefietst en zelfs het overshirt met lange mouwen bleef in mijn fietstas. Ondershirt + thermoshirt met kort mouw waren toen ruim voldoende.

Ja, je las het goed, fietstas. Ik had er deze keer namelijk voor gekozen om niet de racefiets te pakken maar mijn “gewone” Giant Fastcity RS2. Dat betekende dus 28 x 1.35 (35-622) bandjes met 3,5 bar in plaats van de 28 x 1.00 (25-622) bandjes met 8 bar van de Ridley. Ik vond het qua banden zeker geen slechte keuze want er lag heel wat zooi (eikels, takjes etc) op de fietspaden. Iets minder “blij” was ik met mijn Satori Crescent Moon FlatBar, mijn rechte stuur. Want voor dit soort stukken vlakke weg wil ik eigenlijk heel graag liggen. Bij de Ridley betekent dat gewoon de handen onder in de beugels en gaan. Dat gaat bij de Fastcity niet. Toch maar eens navragen als hij voor zijn controlebeurt terug naar de fietsmaker gaat. Ondanks dat toch wel tevreden over het vlakke tochtje.

Weinig verval in tempo, redelijk constant tempo en cadans op de paar oversteekmomenten na natuurlijk. Altijd fijn als de getallen het lekker gevoel op de fiets onderschrijven. 🙂

Oh, en de jongens hebben een 2-1 ruststand weten om te buigen in een 2-3 overwinning!

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 16:17
sep 172017
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 26,7 km
Duur: 01:21:45
Gemiddeld: 19,6 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 75 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 163 slagen per minuut
Weer: 7°C, Droog, lekker zonnetje, geen wind
Omstandigheden: Heerlijk fietsweer, bos was niet te nat ondanks regen van afgelopen tijd
Gereden met: de Ridley Blast 29er
Kleding: thermosshirt korte mouw, overshirt lange mouw, handschoenen met open vinger, korte broek, overschoenen.

Korte samenvatting: het was alweer te lang geleden, het weer was perfect, het eerste rondje was wennen, het tweede rondje was sneller. Lekker, eens kijken of er weer wat ritme op te bouwen is.

Ik had nog even terug gekeken naar vorig jaar november, toen ik voor het laatst met de MTB het rondje hier deed. Toen was het nog wat kouder en winderig. Toen had ik het fris gehad terwijl ik meer aan had dan vandaag. Achteraf gezien was een extra ondershirt zonder mouw fijn geweest, maar voor de rest heb ik het niet koud gehad. Waarschijnlijk maakte het ontbreken van wind en het voorzichtige zonnetje heel veel goed.

Het bos lag er heerlijk bij. De dikke laag (kleine) dennenappels op de grond maakte het af en toe glibberen, maar dat zal ook aan mijn onwennigheid in het bos gelegen hebben. Het bos lag er goed bij. Op een paar stukken zijn ze nog flink bezig met het kappen van bomen en daar moet je je weg vinden door de diepe sporen van de grote machines die ze daarvoor gebruiken. Is niet erg natuurlijk, beetje extra modder waar je fiets zich lekker in vast wil grijpen.

Het laatste stuk had ik net twee heren ingehaald die op de bochtige stukken sneller waren maar op de rechtere stukken achter bleven. Ze dienden als een mooie motivatie om net wat sneller te gaan ondanks dat mijn hartslag daar stevig de lucht in ging en mijn benen op ontploffen stonden. Kortom lekkere start van de dag.

 

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 11:10
sep 102017
 

Duiken is een potentieel dodelijke activiteit. Net als ademhalen en de weg oversteken. Meestal gaat het goed, soms gaat het fout. Maar we bij een vliegtuigramp de behoefte hebben om te weten wat er gebeurt is, dan kan er namelijk voorkomen worden dat het weer gebeurt, zo is dat ook bij duikongevallen.
Heel vaak krijg je daar echter niets over te horen, uit respect voor de nabestaanden. Alle begrip voor. Maar zoals ik vorig jaar al schreef, die informatie kan andere duikers ook helpen.

Het maakt dat ik extra blij ben met bovenstaand filmpje, van een duikongeval dat gelukkig niet fataal afgelopen is. Het is een waarschuwing, Jackie is een heel ervaren duiker (met 10x zo veel duiken als wij als gezin hebben), de duik waarbij het mis ging was geen extreme duik. Het was een totaal van omstandigheden.
Het is informatief. Want hoewel het iets is dat je zelf nooit mee hoopt te maken, niet als slachtoffer en niet als buddy / aanwezige duiker, helpt het om te zien hoe het verloop van zo’n ongeval is/kan zijn.

Beterschap Jackie!

p.s. op zijn YouTube-kanaal kun je nog veel meer mooie duikvideo’s vinden.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 14:42