mei 292014
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 161,3 km totaal
Duur: 6:13:07
Gemiddeld: 25,9 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 76 omwentelingen per minuut
Hoogtemeters: 2.520 meter
Weer: 12,0°C-32,0°C, droog, zonnig. Beetje wind.
Omstandigheden: Heerlijk fietsweer, pittige tocht.
Gereden met: de Ridley Fenix Classic

Oef. Ik ben een beetje af. Het was een heerlijke dag. Maar ook een pittige tocht. De dag begon al vroeg. Om 5 uur zat ik aan het ontbijt. Om 6 uur was ik omgekleed, lag de fiets in de auto, zat de fietsdrager achterop en vertrok ik naar Maasbree om René op te halen. Om half 7 daar, zijn fiets achterop en naar Maastricht. Daar kwamen ook Koene en Jeroen aan en bij de start troffen we Manon en Ronald. Het weer veranderde nogal op weg naar Maastricht. In Deurne en Maasbree was het nog grijs. Onderweg hadden we wat lichte regen en mist. Maar in Maastricht scheen de zon. Ik besloot mijn beenstukken in de auto te laten, deed wel mijn armstukken aan, maar nog voor de start verdwenen die in mijn shirt. En mijn windstopper ging na 40 km bij de eerste stop uit. Het was gewoon warm. Lekker, maar warm. Mijn armen, benen, en gezicht hebben vanavond dan ook een mooi rood kleurtje.

En waarom ik nu af ben? Nou, omdat die 160 km van vandaag niet zo netjes plat waren als de 150 km van afgelopen zondag. Vandaag kregen we dit voor onze kiezen (even geknipt en geplakt van de website van de KlimClassic):

  • Savelsbos – max 7% – 2.100 m
  • Moerslag – max 7% – 600 m
  • Fond des Cris – max 10% – 1.900 m
  • Hautgné – max 11% – 1.100 m
  • Rue de Miroulle – max 15% – 1.300 m
  • Côte d’Oneux – max 15% – 2.800 m – Tijdregistratie
  • Côte de Havelange – max 8% – 2.900 m
  • Côte de la Redoute – max 20% – 1.700 m – Tijdregistratie
  • Côte de Cornemont – max 7% – 2.800 m
  • Les Forges – max 14% – 1.600 m
  • Côte de Forêt – max 8,5% – 3.000 m
  • Moerslag – max 6% – 900 m

En zoals ik al eens eerder geconstateerd heb, als je hetzelfde aantal hoogtemeters in een kortere afstand stopt, dan wordt de tocht zwaarder. Daardoor voelden voor mij de 230 km van de Amstel Gold Race minder zwaar dan die 160 km van vandaag. En natuurlijk is de kwaliteit van het wegdek onderweg ook een belangrijke factor. En die is in België op veel plekken belabberd. Dat merk je vooral bij het afdalen. Want als je dan 40 km/uur of harder naar beneden gaat en de toplaag van het wegdek is op veel plekken weg waardoor je als een gek door elkaar gestuiterd wordt en verkrampt in plaats van dat je relaxed aan het herstellen bent van de klim.
Lees verder »

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 18:41
mei 252014
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 147,72  km totaal (teller te laat ingedrukt)
Duur: 04:31:25
Gemiddeld: 32,7 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 88 omwentelingen per minuut
Weer: 11,0°C-21,0°C, droog, heerlijk zonnetje
Omstandigheden: Perfect fietsweer, wind 11 km/uur ZZW
Gereden met: de Ridley Fenix Classic

Wat een heerlijke rit! Zo, dat heb ik dan alvast gezegd, kan daar in ieder geval geen misverstand over bestaan. Ik had me er wel een beetje zorgen over gemaakt. Mijn rit van afgelopen vrijdag had bij Koene namelijk de reactie opgeroepen “dat moet zondag sneller kunnen”. En hoewel ik weet dat we op 14 juni inderdaad 150 km (de afstand van vandaag) véél sneller moeten doen, wist ik effe niet of ik dat al echt over zo’n afstand voor elkaar zou gaan krijgen. Nou weet ik 100% zeker dat de Garmin zelf 32,8 km/uur gemiddeld aangaf, maar voor 32,7 km/uur die hij nou zegt doe ik het ook vandaag. Want dat is inclusief het zoeken naar de juiste route in Liempde waar we met ons groepje de weg kwijt raakten. Het was namelijk druk met fietstochten vandaag. En zo kon het gebeuren dat er nóg een route was met twee witte pijlen, maar dat waren er dan met een wit streepje ertussen (en die van ons niet). Weet ik nu, want anders hadden we die niet gevolg in Liempde. En ik had de route bij de start op mijn Garmin laten zetten, maar óf ik heb de verkeerde geselecteerd óf de verkeerde gekregen, want al na 2 minuten na de start was ik van de route af volgens de Garmin. Hoe dan ook, we hebben, ook dankzij die Garmin (ik had de tekstuele beschrijving van de route bij me en op de Garmin een straat ingevoerd die op de route lag, de Garmin stuurde ons er naar toe en toen zagen we de pijlen weer) de route weer gevonden.

Het was wel weer een beetje apart verhaal wat groepjes en groepen betreft vandaag. Wij waren met z’n tweeën van start gegaan, al snel zaten we achter een grote groep van Het Verzetje uit Deurne. Die waren niet zo gediend van ‘aanhangers’. De laatste man, ook echt model baviaan, maakte duidelijk dat het niet de bedoeling was dat we zouden aansluiten. Nou ja, dan maar er voorbij. Ze waren toch te langzaam voor ons. Zo hebben we nog een tweede groep gehad, ook groot. Die hadden er geen probleem mee als we aanhaakten. Maar die wisselden zó in snelheid, tussen de 30 km/uur en 35 km/uur dat het, zeker door het harmonica-effect in de bochten, ook hier niet fijn was om er achter te blijven hangen. Dus ook daar gingen we aan voorbij. En het was bij toeval, nadat we die tweede groep voorbij gingen en daarom wat vaart maakten dat er een klein groepje van 5 renners in de verte zichtbaar werd. Er werd geen woord gewisseld tussen Koene en mij, het was zo ook wel duidelijk: daar moesten we bij aanhaken. Even goed doorgefietst en aangehaakt. Dit groepje had een fijne snelheid, maar ook hier bleek het moeilijk om een vaste snelheid aan te houden, vooral de laatste man hield regelmatig zijn benen even stil, later werd duidelijk dat hij de nodige moeite met de snelheid had, maar het maakte aanhaken vervelender.

Dus zelf maar er omheen en er voor gaan rijden. Koene in mijn kielzog. Daarna Koene op kop en ik weer een keer. Natuurlijk, het is wat harder werken, maar op kop of bij Koene in het wiel is het gemakkelijk zonder inspanning te fietsen. Ik kan hetzelfde verzet en beentempo aan en dan gaat het trappen vanzelf. Hoef je dus alleen maar op de weg te letten, niet op het achterwiel van de man voor je. Na wat aansporing van Koene namen ook de andere drie heren (twee waren er inmiddels afgedraaid omdat ze de 120 km deden) nu de kop over. En met de wind in de rug ging het hard. Dat stuk van 37 km ging, inclusief het verdwaald raken in Liempde met 34,8 km/uur gemiddeld. Dat moet op 14 juni dus ook.
Lees verder »

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 12:11
mei 232014
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 56,33 km totaal
Duur: 01:43:59
Gemiddeld: 32,5 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 84 omwentelingen per minuut
Weer: 15,7°C, droog, beetje wind vanuit OZO
Omstandigheden: Heerlijk weer, zon ging rap onder dus doorfietsen!
Gereden met: de Ridley Fenix Classic

Ik weet niet precies wat het was. Het was niet dat ik de afgelopen dagen geen beweging gehad had, ik was vanochtend een half uurtje gaan CXWORX-en en had gisterenavond gewoon een uurtje Bodypump gedaan. En woensdagavond binnen op de fiets getraind. Ik weet niet, het zal de drukke week, gecombineerd met het hard werken aan de tweede opdracht voor de MOOC over Reproducable Research die ik aan het volgen ben (tegelijkertijd met die over Exploratory Data Analysis), het nog niet buiten gefietst hebben sinds de Gert Jacobs Classic, nu al weer 13 dagen geleden, het zorgde er allemaal voor dat ik opeens in mijn hoofd kreeg dat ik nog even een rondje wilde maken.

Het was toen al kwart voor acht, het zou dus acht uur zijn voordat ik onderweg zou kunnen zijn, maar het kon me niet schelen. Snel even gekeken naar een mogelijke route en daar ging ik. Richting zuiden, want ik had gezien dat de wind uit het zuid-oosten kwam. Eerst naar Vlierden, Ommel en door naar Asten. Over de brug, richting Someren en daarna langs het kanaal richting Nederweert. Vlak voor Nederweert over de brug richting Ospel, door naar Ospeldijk en verder richting Meijel. En daar vergiste ik me. Ik sloeg links af in de veronderstelling dat ik die weg zou kunnen volgen tot de rotonde bij Asten en dan via Liessel terug naar Deurne.
Maar dat kan niet en na een tijdje werd ik richting Heusden geleid. Niet waar ik naar toe wilde want niet alleen werd het stilaan tijd om op huis aan te gaan, maar vanuit Heusden was de enige echt logische route, door Asten en dan terug via een stukje van dezelfde route die ik heen gekomen was. Uiteindelijk ging het dwars door Asten fietsen nog best goed, zeker als je bedenkt dat ze daar eens in de zoveel tijd alle straten veranderen en ik op gevoel mijn weg door het centrum zocht.

Even stampen nog het laatste stukje en na 1 uur en bijna 45 minuten was ik weer thuis met iets meer dan 56 km op de teller. Gemiddeld 32,5 km/uur. Niet slecht, maar natuurlijk wel nog een heel eind van die 35 km/uur af die het over een paar weken zou moeten zijn. Nou ja, eerst zondag nog maar eens met Koene wat kilometers maken. Dan zijn het er 150 km, dus wat meer duurtraining dan vanavond. En dan zien we van daaruit wel weer.

Het was hoe dan ook een lekker rondje, even de benen los gooien op de vrijdagavond. 😉

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 19:49
mei 212014
 

Vlakke_trainingTacx Real Life Training

Duur: 01:30:21
Afstand: 50 km
Hoogtewinst: 0 meter
Gemiddelde snelheid: 33,2 km/u
Gemiddelde trapfrequentie: 104 omwentelingen per minuut
Gemiddeld vermogen: 161 Watt
Gemiddelde hartslag: 144 slagen per minuut
Ondertussen gekeken naar: Game of Trones S04E04 en S04E05
Gereden met: de Gazelle Vuelta op een Tacx Fortius

Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website.

Met in mijn achterhoofd de wetenschap dat ik over een tijdje een afstand van 150 kilometer met 35 km/uur gemiddeld ga proberen af te leggen, leek het me niet verkeerd om de Tacx-training van deze week eens op “het vlakke” uit te voeren. Geen wind mee, geen wind tegen, geen waaier rijden en niet lekker bergaf. Gewoon, één tempo, een redelijk vast beentempo, en tempo draaien.

Was ook wel nodig aangezien ik afgelopen weekend vanwege het uitstapje naar Engeland niet had kunnen fietsen en ik er zondag weer 150 ga maken tijdens Deurne-Deurne (en dan met Koen Rem, dus dan is het #derann). Vanuit dat oogpunt viel het me eigenlijk een beetje tegen. Ik had niet het gevoel alsof ik zo heel erg lichtjes aan het rondtrappen was. Een trapfrequentie van 104 per minuut is ook niet echt langzaam qua beenbeweging, maar 161 Watt gemiddeld is duidelijk minder dan vorige week. Had dat niet zwaarder (en dus sneller) gekund? Moeten kunnen?

Het gaf/geeft in ieder geval iets om over na te denken…

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 22:00

Tacx Training: Slopetraining

 Tacx  Reacties uitgeschakeld voor Tacx Training: Slopetraining
mei 142014
 

slopetraining_14-5-2014Tacx Real Life Training

Duur: 01:02:50
Afstand: 34,99 km
Hoogtewinst: 188 meter
Gemiddelde snelheid: 33,4 km/u
Gemiddelde trapfrequentie: 102 omwentelingen per minuut
Gemiddeld vermogen: 190 Watt
Gemiddelde hartslag: 154 slagen per minuut
Ondertussen geluisterd naar: muziek van CXWORX 14 en Bodypump 89 op Spotify
Gereden met: de Gazelle Vuelta op een Tacx Fortius

Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website.

Het was niet de eerste keer dat ik de slopetraining op de Tacx afwerkte. Niet dat het een officiële naam of officiële training is. Maar het is de naam die ik zelf aan een training gegeven heb waarbij ik eerst een stukje vlak fiets, dan een hele tijd klim, niet hard, maximaal 2%, dan een stukje bergaf, vlak en weer omhoog. Het laatste stuk gaat dan weer bergaf en stuk vlak. Vooral op de afdalingen kun je met mijn Tacx winst behalen omdat je als je tempo gemaakt hebt die ook eenvoudiger vast weet te houden. De motor van de Tacx helpt dan een beetje mee.

Blijft toch dat ik gemiddeld een uur lang met 190 Watt aan de slag was. En dat het niet slecht ging blijkt ook wel uit de vergelijking met de vorige keren. De eerste keer deed ik 1 uur 10 minuten en 20 seconden over de 35 kilometer. Een gemiddelde van 29,9 km/uur. Dat is nu dus iets harder.

Goede training dus ook al was het binnen.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 23:07
mei 102014
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 150 km totaal
Duur: 05:05:59
Gemiddeld: 29,3 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 81 omwentelingen per minuut
Hoogtemeters: 744 meter
Weer: 6,0°C-9,0°C, Na 15 minuten begon het, daarna in de regen.
Omstandigheden: Zware tocht vanwege het weer.
Gereden met: de Ridley Fenix Classic

Laat ik beginnen met: het was weer eens een dag om niet snel te vergeten (en dat is goed!). En ook: wat een k*t weer zeg. Natuurlijk, we wisten het vooraf, het zo het overgrote deel van de dag regenen. Die regen was te zien op Buienradar toen Koene me om 7 uur kwam oppikken om richting Papendal te gaan. Maar ja, van een beetje regen is toch niemand bang? Nou, het heeft in ieder geval er voor gezorgd dat het Papendal Bike Event vandaag letterlijk voor een groot deel in het water viel. Want bij een buitenevent is regen en wind niet handig. Om dan een toertocht van 160 kilometer te gaan fietsen, dan moet je natuurlijk wel een beetje prettig gestoord zijn.

Koene, Henk en ik vertrokken om een uur of 9, de regen begon een kwartiertje later en waar het daarna gedurende de tocht nog droog geweest is heb ik het in ieder geval niet gemerkt vanwege het opspattend water. Toch weerhield dat ons niet om stevig van start te gaan. De eerste 30 kilometer gingen met 33,1 km/uur gemiddeld. Dat was voor mij even een moment om aan de rem te trekken, want door de regenjas die ik aan had (vanwege de regen, duh) en de snelle start kon ik mijn warmte niet goed kwijt. Iets rustiger verder dus. Dat ging eigenlijk vanzelf omdat er vanaf dat moment ook de nodige klimmetjes voorbij kwamen. Niets heel ernstigs, maar toch 744 hoogtemeters over de hele rit, dus zeker geen vlakke tocht. De regen was ook een stuk steviger geworden, dus qua temperatuur kon ik de regenjas prima hebben vanaf dat moment.

Tja, en wat is er te zeggen van bijna 5 uur fietsen in de regen? Het is een mentaal spel. Je moet goed blijven opletten, je bril zit vaak vol water dus er overheen kijken. Je moet blijven bewegen want van stoppen krijg je het koud en worden je spieren stram. Afdalen is niet langer leuk, maar iets waarbij je een stuk beter moet opletten. Waarom dan toch doen? Omdat ook een mentale overwinning goed voelt en vandaag ook was het een uitdaging om in het spoor van Henk en Koene te kunnen blijven. Want, en daar baalde ik natuurlijk wel een beetje van, is was de minst sterke van ons drietal.

Na 78 kilometer ging het even mis. Hoe het kwam? Een moment van onoplettendheid, de kou, toch vermoeider dan anders? Ik weet het niet. We kwamen in Wageningen langs een ernstig ongeluk. Op de Pabstsendam was een wielrenner in aanrijding gekomen met een vrachtwagen. Toen wij er voorbij kwamen was de wielrenner al afgevoerd naar het ziekenhuis, maar zijn fiets lag er nog helemaal in de kreukels. We hebben alle drie blijkbaar in het langs rijden even naar links, naar het ongeluk gekeken. Toen ik weer voor me keek zag ik Koene plots heel dicht voor me. Van de andere kant kwam net een auto die om de politieauto’s heen moest. Ik kon nergens heen en drukte in een reflex mijn remmen in. Met name mijn voorrem kneep ik daarbij té hard in en mijn voorwiel blokkeerde. Resultaat: mijn achterwiel kwam omhoog en ik maakte een duikeling over mijn stuur heen. Ik maakte een mooie smak op het wegdek en rolde tegen de auto aan die tot stilstand gekomen was. Gevolg op dat moment gelukkig alleen een pijnlijke hand, knie en heup. Geen gescheurde kleren. Een wat geschrokken automobiliste, die heel alert was geweest bij het remmen, en twee agenten die nog bij het ongeval waren die toegesneld kwamen om mij op de been te helpen.
Lees verder »

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 20:23
mei 042014
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 115,18km km totaal
Duur: 03:45:21
Gemiddeld: 30,7 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 91 omwentelingen per minuut
Weer: 7,0°C-18,0°C, droog, beetje wind (3 km/uur) uit ONO
Omstandigheden: Heerlijk fietsweer, prima benen!
Gereden met: de Ridley Fenix Classic

Ik zal bekennen dat ik niet helemaal wist waar ik me bevond op de Supercompensatiebezem van Barend de Wit, maar na een goede nacht met 7 uur aaneengesloten slaap was het vanochtend al snel duidelijk dat de Klimclinic van gisteren uit mijn benen verdwenen was en ik dus vandaag optimaal van het mooie weer gebruik zou kunnen maken. Ik had gisterenavond al een route via Strava gepland die ongeveer tegen de wind in zou beginnen, maar aangezien er niet heel veel wind verwacht was, zou dat niet enorm veel uit mogen maken.

De tocht ging eerst een stuk over bekend terrein richting het noorden en de Rips, daarna met een boogje eerst wat naar het westen, maar al snel weer richting noordoosten. De knik naar het westen lag net bij de grens van Graven. Toen had ik er bijna 37 km opzitten met 30,9 km/uur gemiddeld. Niet slecht. Voor een deel ging dat ook omdat enerzijds de Strava route veelal goede fietspaden volgde én omdat ik vandaag definitief het “in de beugels fietsen op het vlakke tegen de wind in” omarmd heb. Omdat ik het rustig uit kon proberen qua zit etc. op de lange rechte stukken weet ik nu hoe ik een comfortabele zit kan vinden waarbij ik meer kracht kan zetten dan anders én scheelt het gewoon in snelheid tegen de wind in. Er is maar één nadeel: ik krijg met geen mogelijkheid een vinger om de remmen heen als ik de handen in de beugels heb. Toch wel relevant als ik het zou doen tijdens het afdalen. Moet ik nog iets op verzinnen. Maar je kunt stellen dat ik vandaag van de 115 kilometer er zeker 110 met de handen in de beugels gefietst heb. Bij kruisingen, door dorpen heen en dergelijke, daar was dat natuurlijk niet veilig, dus lagen de handen óp het stuur, maar voor de rest ging dat prima.

Vanuit Grave ging het naar het westen in de richting van Den Bosch. Ook hier, voornamelijk een rechte weg, maar af en toe een uitdaging om de route te vinden omdat het rechte lijntje op mijn Garmin betekende dat ik links, rechts, links moest of zo om echt rechtdoor te blijven gaan. Maar ook dit stuk, ging lekker. Het was wat korter, 27,88 km en ging wat langzamer, 30,2 km/uur gemiddeld.

Na Den Bosch, of eigenlijk Rosmalen, ging het in zuidoostelijke richting. Ook hier af en toe flink zoeken. Vooral bij Den Dungen waar ze een nieuw viaduct over het kanaal aan het bouwen zijn. Strava wilde me aan de noordelijke kant van het kanaal laten blijven. Maar dat kon niet, het fietspad daar was weg. Er stond een omleidingsbord, maar in eerste instantie was niet duidelijk welke kant ik daarvoor op moest. Nadat ik via de omleidingsroute weer op mijn geplande route zat moest ik door Schijndel, Sint-Oedenrode en langs het randje van Lieshout. Ik heb zo’n hekel aan van die dorpen die denken dat het handig is om in het centrum vooral zo veel mogelijk verschillende klinkers, stenen en andere ongelijke wegbedekkers te gebruiken. Maar goed, na Lieshout ging het langs het kanaal naar Aarle-Rixtel en dan weet je dat je er bijna bent. Even aanzetten tot in Bakel en dan nog de laatste 6 km tot Deurne.

Ondanks het zoeken en de toch wat lagere snelheid in de dorpen (het moet ook veilig blijven) ging het derde traject, 50,33 km in totaal, wat sneller dan het tweede deel, 30,8 km/uur zodat het totaal van deze solotocht van 115 km uit kwam op 30,7 km/uur gemiddeld.

Natuurlijk, de omstandigheden waren ideaal, mijn benen waren goed, er zaten een paar pauzes tussen om rustig wat te eten en voor sanitaire stops (ik heb in totaal 30 minuten stil gestaan), maar het was hoe dan ook de snelste solorit die ik over deze afstand tot nu toe gemaakt heb. Lekker dus.
Enige probleem is natuurlijk wel dat ik zo geen echte smoes meer heb als het gaat over wel of niet deelnemen aan de Markermeer Klassieker.  Die is weliswaar wat langer en moet een stuk harder, maar wordt ook in een groep verreden. Dan rij je dus niet altijd op de kop of in de wind zoals ik vandaag deed. Dus met de benen van vandaag moet me dat ook lukken….

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 14:41
mei 032014
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 44,19 km totaal
Duur: 01:56:41
Gemiddeld: 22,7 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 65 omwentelingen per minuut
Aantal hoogtemeters: 588 meter
Weer: 11,0°C-20,0°C, droog, lekker windje
Omstandigheden: Lekker fietsweer, nodigde uit om harder te fietsen.
Gereden met: de  Ridley Fenix Classic

Soms lopen dagen anders dan gepland en daardoor wordt het verhaal van die dag alleen maar leuker om te onthouden. Het begon eigenlijk al met de voorbereiding. Koene stelde voor om met de fiets richting Eyserheide te gaan. Maar met twee nachten van een uur of vier slecht slapen omdat mijn biologische klok moeite aan het doen is om weer wijs te worden uit het terugdraaien van de 7 uur tijdverschil waar het de afgelopen week aan blootgesteld was, leek dat niet zo’n goed idee. Dus met z’n tweeën met de auto naar Eyserheide.

Bij een clinic is het altijd een beetje afwachten wie de andere leden van de groep zijn. Vandaag zat er een duidelijke tweedeling in de groep die onder leiding van Barend de Wit, NTFU trainer Race 3, de Clinic afwerkte. Het ene deel had duidelijke berg- en fiets-ervaring en was in staat om er een stevig tempo in te zetten. Het ander deel had daar duidelijk moeite mee. Betekende dus aanpassen aan de langzaamste.

Niet dat dat altijd wat uitmaakte. Want deel van de clinic bestond ook uit het luisteren naar uitleg en het uitvoeren van oefeningen, zoals met betrekking tot remmen, slalommen, klimmen etc.
En daar maakte het niet uit of je ervaren was of niet.
Lees verder »

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 20:53