mei 102018
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 33,98 km
Duur: 01:07:07
Gemiddeld: 30,4 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 78 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 160 slagen per minuut
Weer: 19°C, Droog, stevige wind uit noord-westen
Omstandigheden: Wind tegen was het pittig, wind mee was het gaan met die banaan!
Gereden met: de Ridley Fenix Classic

Ik had de route in Strave uitgestippeld nadat ik naar de windrichting gekeken had. Weer maar een rondje van een uur, vanochtend hadden we lekker lui gedaan met de hele familie en de regen op het dak laten tikken. Eenmaal op weg was het ploeteren. De wind was stevig en duwde de snelheid regelmatig omlaag naar 25-26 km/uur. Zou ik zo’n slechte benen hebben na een paar dagen achter elkaar fietsen? Nee, gelukkig niet. Het was de wind die vandaag best wel een grote rol speelde.

De Strava-segmenten hiernaast laten het duidelijk zien. Tot Beek en Donk had ik de wind tegen, daarna kon de gaskraan open. Lekker! 🙂

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 16:21
mei 092018
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 28,3 km
Duur: 55:22
Gemiddeld: 30,7 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 87 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 159 slagen per minuut
Weer: 16°C, Droog, voor de warmte uit.
Omstandigheden: Even rondje voordat ik aan het werk ga.
Gereden met: de Ridley Fenix Classic

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 09:00
mei 062018
 


Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 125 km
Duur: 4:13:33
Gemiddeld: 29,4 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 77 omwentelingen per minuut
Weer: 20°C, Droog, stevig windje uit het oosten
Omstandigheden: Heerlijk fietsweer.
Gereden met: de Ridley Fenix Classic

“Fiets jij Deurne-Deurne” luidde het berichtje van Ronald via Facebook afgelopen vrijdag. Ehm, nog niet echt over nagedacht. De spierpijn van 1x Bodypump en 1x Spinning na de 10 dagen vooral niets doen in de Rode Zee zaten er nog best wel in. “Rijden rustig tempo” was het tweede bericht. Nou ken ik Ronald en Manon al wat langer, dus wist ik dat rustig relatief is. Maar ik had er eigenlijk wel zin in. Sowieso was het alweer lang geleden dat ik met hen samen gereden had. Ronald en Manon hadden met nog twee deelnemers aan de Ride 2017 afgesproken, dus gingen we met z’n vijven om 9 uur op pad vanaf de markt.

De route ging naar het noorden met een tempo van zo rond de 28 km/uur. Lekker starten dus. Ook Albert en Karin hadden nog niet heel veel lange ritten gemaakt. Dus we konden rustig even opbouwen. Het was schitterend weer. Als de route richting het oosten ging was het even bikkelen tegen de wind in, maar voor het overige was het genieten van het zonnetje. Veel volk op de weg, niet iedereen was fan van wielrenners terwijl we toch zo netjes mogelijk probeerden te rijden. Maar goed.

Na de eerste stop op zo’n 45 km ging het tempo langzaam wat verder omhoog en na een tijdje zaten we op 29,4 km/uur gemiddeld. Ik heb op mijn Garmin altijd de gemiddelde snelheid als standaard snelheid staan, die is namelijk normaal gesproken een stuk constanter dan de huidige snelheid en ik voel zelf wel of ik sneller of langzamer ga.

Om 12 uur na zo’n 80 km gestopt in Grave en uitgebreid pauze gehouden en weer door voor de laatste 45 km. Ik moet bekennen dat zo tegen de 100 km het beste er wel zo’n beetje vanaf was. Maar dan blijkt maar weer eens de kracht van het in een groepje rijden. Je kunt jezelf veel gemakkelijker dwingen om dan toch dat tempo aan te houden.

Toen we om kwart over twee terug waren op de markt in Deurne was de start/finish boog alweer afgebroken en waren de heren/dames van De Wekkers druk bezig met het opruimen van de laatste spullen waarna ook zij een plek zochten op het terras. Het was een pittig ritje, maar vooral ook een gezellig en lekker ritje. Bedankt voor de uitnodiging! Het was een epische tocht! 😉

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 17:39
mei 052018
 

In 2016, toen we voor de eerste keer in Egypte bij Voodoo Divers gingen duiken schreef ik na afloop van de duiklogs een uitgebreide blogpost over het duiken in Egypte en bij Voodoo Divers. De mensen die toen onder het bericht reageerden dat we er zeker nog wel eens terug zouden komen hadden helemaal gelijk. Vorig jaar waren we er een week en ook dit jaar weer voor 9 duikdagen. Constante hierbij bleef de duikschool Voodoo Divers, dit jaar zaten we voor het eerst in het SeaGull Beach Resort dat “naast” het Bella Vista hotel ligt. Je kunt in het bericht van 2016 lezen wat we van Bella Vista vonden, we zijn er echter nog niet helemaal over uit of we SeaGull nu voor herhaling vatbaar vonden. Ja, het was nog een stuk goedkoper dan de optie van de vorige twee jaren. Maar nu de Russen (en Duitsers) weer terug zijn in Hurghada is ook SeaGull gevuld. En het is een enorm hotel waarbij Bella Vista een oase van rust lijkt opeens. Kwaliteit van de kamers (Egyptisch) en het all-inclusive restaurant (krijg je als je via Duitsland boekt) waar je alleen het ontbijt en eventueel de toetjes ’s avonds van gebruikt zijn vergelijkbaar. We gaan het zien wat volgend jaar betreft.

Veiligheid
De andere zaken voor wat betreft veiligheid van reizen naar Hurghada zijn in de afgelopen twee jaar niet gewijzigd. Het is gewoon veilig om er naar toe te gaan. Veiliger nog zou ik zeggen omdat de toeristenindustrie weer wat aangetrokken is en er dus weer wat meer inkomsten de stad binnen komen. De Egyptische Pond staat nog steeds dramatisch laag (dramatisch dan voor de Egyptenaren, prettig voor ons). In een restaurant kun je voor 400-500 LE prima steak, vis, pizza eten met 4 personen eten en dat zijn dan iets minder dan €20-€25 incl. fooi en drankjes voor 4 volwassen eters. Voor zo’n €425,- (per persoon) vlieg je er naar toe en verblijf je 11 dagen all-inclusive in een hotel. Wij waren (met vaste klantenkorting) daarnaast nog zo’n €375,- (per persoon) kwijt aan 9 dagen duiken (inclusief drank/lunch aan boord en de riftax). Natuurlijk kunnen alle bedragen voor jou anders zijn afhankelijk van korting, huur apparatuur, last minute aanbiedingen van tour-operators etc.
Duiken kan goedkoper er zijn namelijk veel meer illegale dan legale duikscholen in Hurghada. Maar bij een activiteit die potentieel levensbedreigend is kies ik liever voor zekerheid. En ik heb al heel wat ernstige taferelen gezien onderwater met gidsen met enorme (chaotische) groepen, introductieduiken zonder zelfs maar een pak aan, of groepen die met een snelheid voorbij zwommen alsof ze de volgende bus nog moesten halen. Liever niet.

Ervaring
Tijdens deze vakantie realiseerden we ons dat we, haast ongemerkt, van onervaren duikers doorgegroeid waren naar redelijk ervaren duikers. Dat wil zeggen, er zaten regelmatig heel wat minder ervaren duikers op de boot. En dat is wel een apart gevoel. Voor heel even dan.
Het heeft me wel doen nadenken over de manier waarop wij als gezin hebben leren duiken. Ik ben blij dat we ons Open Water in Nederland behaald hebben en ook enige (niet heel veel) Zeeland-ervaring hebben. Ook het verder leren in Kreta (eerst drijfvermogen met de PPB specialty, toen fotografie, nachduiken, navigeren, EFR / Rescue) waren heel nuttig. In de Middellandse Zee is minder leven in het water te vinden dan in de Rode Zee. Maar als je aan het leren duiken bent dan zou dat eigenlijk ook niet nodig moeten zijn. De duiken hier in Hurghada, altijd vanaf een boot, vaak met stroming, met meer te zien dan je in het begin naar kunt kijken, lijken me in het begin niet bevorderlijk voor je drijfvermogen en je luchtconsumptie.
Maar wellicht ben ik wel gewoon zo’n oude vent aan het worden. Die van mening is dat ze het ‘vroeger’ allemaal beter leerden.
Een beetje zoals die Nederlander op het vliegveld van Hurghada die hoorde dat we duikten, vroeg bij welke organisatie en bij het horen van ‘PADI’ zijn oordeel al hoorbaar en zichtbaar klaar had. Tja. Ik neem aan dat dat de grootste fout is die je kunt maken: denken dat je meteen alles van iemand anders weet en/of denken dat jij het beter weet dan een ander.

Foto’s en video’s
Ook dit jaar hebben we met z’n vieren de nodige foto’s en video’s gemaakt. Op Facebook staat een kleine selectie, op Flickr een grotere verzameling.
Het “2D’ filmpje staat hier:

Some contents or functionalities here are not available due to your cookie preferences!

This happens because the functionality/content marked as “Google Youtube” uses cookies that you choosed to keep disabled. In order to view this content or use this functionality, please enable cookies: click here to open your cookie preferences.

De 360-graden video is nog onderweg (als hij publiceerbaar blijkt). Duidelijk is al dat door het mindere licht (in vergelijking tot in TODI) het resultaat een stuk minder is.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 16:15
mei 012018
 

Duik nr: 174
Locatie: Shaab El Erg
Tijd in / uit: 10:51 – 11:46
Flesdruk in / uit: 200 – 70 bar (fles: 12 liter, aluminium)
Diepte Max: 16,2meter
Gewicht lood: 8+2 kg
Zicht: smilie2 smilie2smilie2
Computer: Zoop
Temperatuur (lucht): 30°C
Temperatuur (bodem): 23°C
Omstandigheden:  Zout |  Boot  | Stroming (!!!)
Gids: Penille
Buddy: Marit + Josine + Niek

Duik nr: 175
Locatie: Poseidon
Tijd in / uit: 13:52 – 15:07
Flesdruk in / uit: 200 – 70 bar (fles: 12 liter, aluminium)
Diepte Max: 14,9 meter
Gewicht lood: 8+2 kg
Zicht: smilie2 smilie2
Computer: Zoop
Temperatuur (lucht): 32°C
Temperatuur (bodem): 23°C
Omstandigheden:  Zout |  Boot
Gids: Penille
Buddy: Marit + Josine + Niek

Shaab El Erg heeft als bijnaam “Dolphin house”. Niet alle gidsen houden ervan. De naam schept namelijk hoge verwachtingen. En er zitten veel vaker géén dolfijnen bij Shaab El Erg. Of ze zitten er wel en je ziet ze niet. Of je ziet ze wel…
We zagen een hele grote groep op weg naar de duikstek en zelfs voordat de duik begon zagen we er een aantal zwemmen. Maar tijdens de duik kwamen we er geen tegen. Het water bij Shaab El Erg is een beetje troebel en als er geen dolfijnen zijn, dan is er niet zo heel veel te beleven. Wat de duik toch nog wat spannender maakte was de sterke stroming. Die was dusdanig stevig op de weg terug dat er voor ons groepje van vier niets anders op zat dan het oplaten van mijn boei, 3 minuten safety-stop op 5 meter (armen in elkaar om niet van elkaar weg te drijven) en het seinen naar de Zodiak om opgehaald te worden. Het was een ervaring op zich, iedereen bleef er kalm bij en de boot heeft de Zodiak op zulke stekken paraat voor dit soort situaties.
Tijdens de lunch zagen we de dolfijnen alsnog, uiteindelijk besloten om snel de pakken aan te doen en er naar toe te snorkelen. Tegen de tijd dat wij er aan kwamen waren ze al bijna weer uitgespeeld, maar konden we toch nog een paar glimpen van ze opvangen in het water. Het was voor het eerst in 3 jaar dat we zo dicht bij ze waren en tja, het is geen dierentuin, dus of je ze ziet hangt af van geluk.

De middagduik bij Poseidon was er eentje met vooral veel koraal. Het rif was mooi, maar breinkoraal is wat moeilijk interessant op de foto te krijgen. 🙂

Foto’s vandaag door Marit en Niek.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 21:00

Op deze website wordt gebruik gemaakt van tools die kleine bestanden (cookies) op je computer opslaan. Cookies zijn veilig en worden gebruikt de site goed te laten werken en om (anonieme) gebruiksrapportages te maken (technische cookies). Andere cookies, zoals van YouTube of Addthis kun je naar wens uitschakelen, maar dan werkt die functionaliteit (uiteraard) ook niet. Je kunt via dit voorkeurvenster schakelen tussen je keuze. Lees meer over het privacybeleid van dit weblog