El Faradir North (Hurghada)

 Duiken, Duiklog  Reacties uitgeschakeld voor El Faradir North (Hurghada)
apr 292016
 

20160429_181000_kleinDuik nr: 78
Locatie: El Faradir North
Tijd in / uit: 19:02 – 20:05
Flesdruk in / uit: 220 – 60 bar (fles: 12 liter, alu)
Diepte Max: 13,1meter (gem 10,1 meter)
Gewicht lood: 12 kg
Zicht: smilie2 smilie2
Computer: Zoop
Temperatuur (lucht): 28°C
Temperatuur (bodem): 23°C
Omstandigheden:  Zout | Boot | Nacht
Gids: Jessica
Buddy: Marit

Hurghada 29-4-2016De derde duik op onze tweede duikdag was een nachtduik. Het was de eerste nachtduik voor Voodoo Divers dit seizoen. Het is niet iets wat ze standaard elke week doen, maar welk standaard op dezelfde duikstek: El Fanadir North. Daar is namelijk in het donker het meeste te zien. En te zien was er heel wat!
Geen octopus helaas, maar meer dan genoeg murenen, de een nog groter dan de andere.
Ook veel Spaanse Danseressen, knalrode, grote naaktslakken. Ook mooi was de grote Pleurobranchus en heel speciaal was de kleine Kap Sepia die ik tegen kwam en op de foto vast wist te leggen.
In Kreta had ik wel eens eerder een Beerkreeft gezien, maar het exemplaar dat hier naar beneden kwam denderen (op zoek naar een plekje waar wij hem niet meer konden zien) was én heel groot én zeldzaam voor de regio. Kortom, meer dan genoeg om te zien hier.
Bij een nachtduik moet je op deze plek extra opletten met Koraalduivels. Die hebben namelijk geleerd dat “licht” gelijk staat aan “vissen die verschrikt zijn en dus wellicht gemakkelijker op te eten zijn”. Erg eigenlijk, dat wij als duikers die gedragsverandering tot stand gebracht hebben. Het directe resultaat is dat het schijnsel van je lamp, of de flits van de flitser bijna garant staat voor een escorte door een of meerdere Koraalduivels. Het betekende dus ook voor mij extra opletten als ik wat verder wilde afzakken om een foto te maken. Nou wil je sowieso nooit het koraal aanraken, maar koraal blijft op één plek, een Koraalduivel beweegt.
Lees verder »

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 21:00

Erg Sabina + Shaab Sabina (Hurghada)

 Duiken, Duiklog  Reacties uitgeschakeld voor Erg Sabina + Shaab Sabina (Hurghada)
apr 292016
 

20160429_094937_kleinDuik nr: 77
Locatie: Erg Sabina
Tijd in / uit: 10:36 – 11:20
Flesdruk in / uit: 220 – 100 bar (fles: 12 liter, alu)
Diepte Max: 12,2 meter
Gewicht lood: 12 kg
Zicht: smilie2 smilie2
Computer: Zoop
Temperatuur (lucht): 28°C
Temperatuur (bodem): 24°C
Omstandigheden:  Zout | Boot | Stroming | Deining | Wind| Zonnig
Gids: Jessica
Buddy: Marit

20160429_131201_kleinDuik nr: 78
Locatie: Shaab Sabina
Tijd in / uit: 13:49 – 14:54
Flesdruk in / uit: 220 – 80 bar (fles: 12 liter, alu)
Diepte Max: 14,0 meter (gem: 9,8 meter)
Gewicht lood: 12 kg
Zicht: smilie2 smilie2
Computer: Zoop
Temperatuur (lucht): 36°C
Temperatuur (bodem): 23°C
Omstandigheden:  Zout | Boot | Deining | Stroming | Golven| Zonnig | Wind
Gids: Jessica
Buddy: Marit

Hurghada 29-4-2016

De cameraman van No Limit HD.

Hurghada 29-4-2016 De tweede duikdag hadden we wél al onze spullen bij ons, dus nu ook de logboeken en de iPad waarmee ik na de duiken, terwijl de boot terug vaart naar de haven al een selectie van de foto’s van de camera’s af kon halen. Werkt wel zo lekker. Het zal je wellicht opgevallen zijn dat er bij de verschillende logs foto’s staan van whiteboards met daarop een tekening van de duikstek. Die worden élke keer opnieuw met de hand (stift) getekend! Dus geen geplastificeerde vellen of zo. Zo leer je je duikstekken wel kennen zelfs als je de eerste paar keer een geheugensteuntje gebruikt bij het op het bord tekenen.

Vandaag was de boot redelijk vol (er was genoeg plek!) en daarom was er een cameraman van het bedrijf No Limit HD aan boord. Die ging vaker mee als er genoeg duikers aan boord waren. Tijdens het opbouwen van de setjes in de haven en de eerste duik van de dag maakte hij dan gewoon foto’s en filmpjes van alle groepen en tijdens de lunch liet hij een aantal van de groepjes duikers dan alvast een ruwe edit zien van de video die hij dan kon maken van je duik. Als je dan besloot om de video aan te schaffen, dan bleef hij de tweede duik dichter bij jouw groepje in de buurt. Kosten waren afhankelijk van het aantal duikers in je groepje, in ons geval dus 4, heel goedkoop is hij niet, maar het was leuk om ook een video en een paar foto’s te hebben die door een niet-lid van ons eigen gezien geschoten was. De DVD’s en foto’s werden een dag later bij de balie van het hotel afgeleverd. Een aantal van de generieke clips heb ik ook in video’s van anderen terug gezien, maar als geheel is het een leuke herinnering.
Lees verder »

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 17:00

Abu Ramada + Gota Abu Ramada East (Hurghada)

 Duiken, Duiklog  Reacties uitgeschakeld voor Abu Ramada + Gota Abu Ramada East (Hurghada)
apr 282016
 

20160428_132737_kleinDuik nr: 75
Locatie: Abu Ramada
Tijd in / uit: 11:19 – 12:14
Flesdruk in / uit: 220 – 90 bar (fles: 12 liter, alu)
Diepte Max: 13,4 meter
Gewicht lood: 12 kg
Zicht: smilie2 smilie2
Computer: Zoop
Temperatuur (lucht): 28°C
Temperatuur (bodem): 23°C
Omstandigheden:  Zout | Boot | Deining | Golven| Zonnig
Gids: Jessica
Buddy: Marit

Duik nr: 76
Locatie: Gotta Abu Ramada East
Tijd in / uit: 14:27 – 15:16
Flesdruk in / uit: 220 – 100 bar (fles: 12 liter, alu)
Diepte Max: 13,4 meter
Gewicht lood: 12 kg
Zicht: smilie2 smilie2
Computer: Zoop
Temperatuur (lucht): 36°C
Temperatuur (bodem): 23°C
Omstandigheden:  Zout | Boot | Deining | Golven| Zonnig | Wind
Gids: Jessica
Buddy: Marit

Onze eerste twee duiken in Egypte, in de Rode Zee, met Voodoo Divers. Op een onverwacht ruime boot (zo groot hadden wij hem nog niet eerder meegemaakt). Over Voodoo Divers en de boot etc. meer in een aparte post. We waren een dag eerder vanuit Düsseldorf vertrokken met een buitentemperatuur van 4°C, weerbericht voorspelde de hele week temperaturen in Hurghada van ruim boven de 30°C. Toch was het niet heet op de boot. Dit werd veroorzaakt door de soms straffe wind die er stond. Zolang die niet uit het zuiden kwam, zorgde die voor de broodnodige verkoeling.

Op de laatste dag na, en mijn dagtrip naar de SS Thistlegorm werden al onze duiken gegids door Jessica. Eerste opdracht die we kregen voor de eerste duik was het opnieuw uitloden. De Rode Zee is zouter dan de Middellandse Zee en Voodoo divers gebruikt aluminium 12 liter flessen , dus de 4 kg waarmee in bij Malta gedoken had, maakten weinig indruk. Haar advies: 10 kg. Ik glimlachte eens, maar moest constateren dat afdalen niet vanzelf ging en accepteerde gelaten de extra 2 kg. Ik blijf er achteraf gezien bij dat ik met minder toegekund had, maar na die eerste dag heb ik maar gewoon met die heftige kilo’s om mijn middel gedoken. Weer een argument om voor een eigen BCD te gaan, Voodoo Divers gebruikt voor de huurvesten geen pockets, dus alles hangt om je middel.

Hurghada 28-4-2016

Krokodilvis

Hurghada 28-4-2016

Krokodilvis (close-up)

Tja, wat kan ik zeggen over het onderwaterleven? Duiken in de Rode Zee heeft (gelukkig) nog steeds een hoog aquarium gehalte. En ik had nog nooit eerder echt in een aquarium gedoken. En dan is het wat mij betreft super om opeens tussen / langs goudvissen te zwemmen. Goudvissen die daar niet uitgezet zijn omdat iemand dat mooi vond, maar omdat ze daar thuis horen. Of een paartje gele koraalvlinders. Uit de Middellandse Zee kenden we al de fluitvis, al kwam die ook hier veel vaker voor en waren ze vaak veel nieuwsgieriger dan de exemplaren die we elders tegen kwamen.

Een aparte verschijning is de krokodilvis. Een platkopvis die op de bodem van de zee ligt te wachten op zijn prooi. Nee, hij eet geen duikers, maar kleine vissen en schaaldieren.

Lees verder »

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 18:00

Mooi #2: Samenvatting Parijs – Roubaix

 Fietsen  Reacties uitgeschakeld voor Mooi #2: Samenvatting Parijs – Roubaix
apr 122016
 

Some contents or functionalities here are not available due to your cookie preferences!

This happens because the functionality/content marked as "Google Youtube" uses cookies that you choosed to keep disabled. In order to view this content or use this functionality, please enable cookies: click here to open your cookie preferences.

Eigenlijk had ik afgelopen zondag zelf een flinke tocht willen gaan maken. Maar de naweeën van de DTP vaccinatie van vrijdag zorgden er voor dat ik het moest doen met het kijken naar wielrennen.
Nou had ik eerder al aangegeven dat Parijs – Roubaix echt niet op mijn lijstje van toertochten staat, maar de wedstrijd afgelopen Zondag (zeker met het commentaar van de super chauvinistische Belgische verslaggevers) was het kijken meer dan waard.
Zou het een Belg worden? Zou Tom Boonen zijn 5e kei mee naar huis nemen? Zou het Sagan worden (nee, ruim 1 minuut achterstand) of Cancellara (nee, ruim 3 minuten achterstand na zijn onfortuinlijke valpartij). Het werd Mathew Hayman! Wie? Mathew Hayman. Ja, ik had tot zondag ook nog nooit van hem gehoord. Toch deed hij al voor de 15e keer mee met Parijs – Roubaix. Dat hij zelf ook niet verwacht had te winnen, kun je heel goed zien in bovenstaande video. Kijk maar eens naar naar zijn gezicht nadat hij binnen komt. Het duurt gewoon een aantal minuten voordat hij het helemaal kan geloven. Heel erg mooi.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 20:13
apr 102016
 

Some contents or functionalities here are not available due to your cookie preferences!

This happens because the functionality/content marked as "Google Youtube" uses cookies that you choosed to keep disabled. In order to view this content or use this functionality, please enable cookies: click here to open your cookie preferences.

Mooie documentaire van Wilfried de Jong uit 2012 over een wedstrijd die ik naar verwachting zelf ook als toertocht nooit van mijn leven zal rijden. Eigenlijk zéker niet na het zien van deze documentaire. Maar wel met respect voor de professionals én amateurs die hem wél rijden.

(via wielrennen24.nl)

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 11:26
apr 032016
 

Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 141,5 km totaal
Duur: 6:06:56
Hoogtemeters: 2.044 meter
Gemiddeld: 23,2 km/uur (met autopause) max 61,6 km/uur
Gemiddelde trapfrequentie: 70 omwentelingen per minuut
Weer: 16°C, Grijs begin, uiteindelijk toch warm.
Omstandigheden: Pittige tocht, wel lekker.
Gereden met: de  Ridley Fenix Classic

Ik had 182 buitenkilometers en 115 hoogtemeters in mijn benen dit jaar. Maar de weersvoorspellingen afgelopen week waren zó lekker voor vandaag en dus dacht ik “what the heck”en schreef me in voor de Volta Limburg Classic 2016. Ik had twee jaar geleden de 150 km (effectief ook toen 141 km) gefietst. Toen gemiddeld heel wat sneller dan nu, maar ook met een hele winter MTB-en in mijn benen. Ondanks dat wilde ik vandaag niet voor een van de kortere afstanden gaan maar “gewoon” de 150 km doen. De AgrXp rijders zouden gaan en met de afspraak “als het te snel gaat zoek je gewoon je eigen tempo op” kon ik prima leven.

Toch was het vanochtend om 6 uur wel even slikken toen de wekker ging. Het voelde vroeg en de kriebels over hoe het zou gaan namen toe. Stipt om 9 uur vertrokken we vanuit Eijsden. De eerste klimmetjes waren gemakkelijk. Dus dat was er lekker in komen. Ik was uiteindelijk zelfs zot genoeg om achter de club aan te gaan voor het traditionele sprintje naar de eerste stop (de wind stond goed!). Toch nog wat PR’s gescoord vandaag. 🙂

Net voor de tweede stop ging het mis met de versnellingskabel van Manon. Helaas kon de fietsenmaker bij de tweede stop het probleem niet oplossen en dus zat de tocht er voor haar op. Gelukkig zou ze vanaf dat punt ook met die versnelling waarin de fiets vast stond Eijsden moeten kunnen halen. Ronald ging met haar mee en dus was de groep wat kleiner. Zo tegen een km of 80 begonnen mijn benen tocht te protesteren. We hadden toen ook al ruim 1.000 hoogtemeters gehad en bergaf ging het ook hard en omdat ik niet zo’n daler ben is dat voor mij ook regelmatig hard werken. Zoals afgesproken heb ik de rest toen laten gaan. Nog 10 km verder vonden mijn benen het eigenlijk wel goed. De extra energie die je normaal hebt en nodig hebt om te klimmen was er gewoon niet meer. Dat betekende dat ik ongeveer 2 standen over had: bergaf met het grote blad voor en gassen, bergop was alles boven een procent of 2 stijging al reden om voor en achter zo licht mogelijk te schakelen en dan met 10-11 km/uur naar boven te kruipen. Ik had onderweg nog een optie om af te korten via de route voor de kortere afstanden, maar ik wilde hem nu ook gewoon uitrijden. En ik had mezelf 1 doel gesteld: niet afstappen tijdens een klim!  Dat doel heb ik gehaald, het ging niet snel, maar zelfs bij de pittige klim bij Les Waides hoefde ik er niet af. Daar had ik beneden en bijna boven zelf tijd genoeg om even shirtje dicht te ritsen en een brede glimlach op te zetten voor de fotografen (foto’s komen nog).

20160403_151856_2_HDR

Beetje vervelend was dat bij de laatste stop op 125 km geen water meer beschikbaar was. De post had een grote tank en geen vaste aansluiting op de kraan. Onhandig want ik had geen trek om op een zondagmiddag in België nog op zoek te gaan naar een winkel die eventueel open zou zijn, dus zuinig aan met het water. Hoewel ik op basis van vorige keer had kunnen weten dat de officiële afstand niet 150 km maar 141 km is, kwam dat ook nu als een verrassing. Dus toen ik dacht “nog 10km” reed ik Eijsden al weer binnen.

Het was heerlijk weer vandaag. De dag begon grijs, dus beenstukken en armstukken. De armstukken gingen eerst, de beenstukken pas bij de laatste stop, maar dat was toen ook wel heel fijn voor dat laatste stuk. Het deed pijn, dat ook. Maar de voldoening is er ook naar. En och er zijn ergere manieren om een kleur op je armen en gezicht te krijgen op zo’n heerlijk zonnige dag. 🙂

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 19:51