Sep 282016
 

Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website

Totaal: 30,6 km
Duur: 1:20:43
Gemiddeld: 22,8 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 73 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 157 slagen per minuut
Weer: 17°C, Nog steeds droog, wat meer wind dan afgelopen tijd
Omstandigheden: Het werd sneller donker dan ik verwacht had, dus minder door het bos dan gepland
Gereden met: de Ridley Blast 29er

OK, ik geef het toe: ik was gewoon te langzaam na het avondeten. Ik had om half 7 de deur uit willen gaan en het werd 7 uur. Dan heb je op dit moment (eind september) gewoon nog maar een half uur licht (Zonsondergang.info geeft “zon onder” voor vandaag om 19:23 uur). En, hoewel ik een stevige lamp op mijn stuur heb, had ik er maar 1 bij me (ik heb een tweede, maar op mijn helm vind ik die nou eenmaal niet zo prettig). Conclusie was al snel dat in mijn uppie het niet zo handig was om die route helemaal af te rijden door het bos. Dus zocht ik het asfalt op, het bos uit en verder over verkeersluwe delen van de omgeving. Die zijn er genoeg, al moet je soms toch nog even goed opletten. Een aantal boeren (agrariërs) waren nog aan het werk. Dat ze met hun zware machines over het land reden, dat was het punt niet, maar de grote vrachtwagens die lading afvoerden hadden soms de hele weg nodig. Ging allemaal goed (anders zat ik hier nu niet te typen) en het was weer heerlijk fietsen. Meer wind dan de afgelopen tijd, maar nog lekker warm (thermosshirt met korte mouw, overshirt met korte mouw, bibshort met korte pijpen, handschoenen met open vinger) en dus werd het daarna een beetje zoeken naar “the longest way home” omdat ik wist dat als ik eenmaal thuis zou zijn, de pijp leeg zou zijn en al fietsend had ik daar ook nu helemaal geen last van.

Lekker. Vooral ook omdat het gevoel duidelijk weer helemaal terug is. Ik fiets weer voor mijn plezier. 🙂

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 21:09
Sep 252016
 

Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 37,5 km
Duur: 01:58:51
Gemiddeld: 18,9 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 68 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 157 slagen per minuut
Weer: 21°C, nog steeds kurkdroog en stoffig in het bos
Omstandigheden: Snip verkouden, lopende neus en dus eigenlijk niet heel gemotiveerd om me in te gaan spannen. 🙂
Gereden met: de Ridley Blast 29er

zeven_vierkante_meterHet is nog steeds ongelofelijk mooi weer voor de tijd van het jaar. Goed, het nadeel is dat je met “stoffige benen” thuis komt als je een ritje met de MTB gaat maken, maar dat is het dan ook wel. Want, stoffig en droog, vooral eigenlijk “zanderig” is het hier in de omgeving op het moment wel. En dat voegt toch wel zo zijn eigen uitdagingen toe aan de, nog steeds perfect onderhouden, permanente routes hier door de omgeving. Heuveltjes worden soms nét wat pittiger (schakelen naar klein verzet dan nét nog wat belangrijker, grip op je achterwiel idem), afdalinkjes worden voor een angsthaas zoals ik ben nét nog weer wat spannender.

Maar een luxe is het natuurlijk wel dat ik op een gebied van nog geen 7 km op een MTB zomaar in staat ben om een (permanent) parkoers van 37,5 km lang te fietsen. Dat vind ik wel cool. Al voelde ik me vanochtend zeker niet zo. Ik ben snipverkouden, nies alles bij elkaar en dan voel je je niet top-fit. Ik heb geen griep, geen paracetamol nodig, ongetwijfeld ook geen verhoging (niet gemeten, maar het zou me heel erg verbazen), dus fietsen moest kunnen. En gelukkig was dat ook wel zo. Heel snel ging het allemaal niet. Het eerste stuk had ik de Garmin nog niet op “auto-pauze” staan (dan stopt hij de tijd automatisch als je stil staat), dat hielp ook niet echt. Maar het stuk door Bakel ging ook echt langzaam omdat dat een heel technisch stuk (single-track met heel veel bochten) is waar ik jaren geleden voor het laatst geweest was.
bruggetjeEn als je nou denkt dat mijn GPS er even geen zin in had: nee, die punt bovenin de track, die klopt gewoon. Dat is de fietsersbrug bij Dierdonk. Geen idee wie die ooit ontworpen heeft, hij gaat echt knal omhoog en dan weer naar beneden. Die kon ik natuurlijk niet links laten liggen. Dus daar ben ik van de ene kan overheen gereden, het weggetje gevolgd, omgedraaid en van de andere kant ook weer overheen. Mijn dikke banden konden qua tijd/snelheid niet op tegen mijn “gewone” Giant fiets, dus geen PR daar.

Het was best druk in het bos, veel wandelaars, hele gezinnen met kinderen, de hond, fietsjes. Ook een paar andere MTB-ers uiteraard. Ging allemaal heel gemoedelijk: even kijken, snelheid wat terug, zorgen dat je elkaar ziet en veilig kunt passeren. Wel zo prettig voor iedereen en fijn als die paar vierkante meters gedeeld kunnen worden.

Tevreden dus dat ik toch naar buiten gegaan ben. Was lekker rondje.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 14:58
Sep 212016
 

Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 28,8 km
Duur: 1:19
Gemiddeld: 21,9 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 69 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 162 slagen per minuut
Weer: 12,9°C, Nog steeds kurkdroog en dus zanderig in het bos
Omstandigheden: Super weer, koelde af toen de zon weg was
Gereden met: de Ridley Blast 29er
Kleding: thermosshirt met korte mouw, shirt met korte mouw, bibshort met korte pijpen, handschoenen met open vingers, buff onder de helm.

Vandaag thuis gewerkt dus ook op tijd meegegeten omdat de jongste ’s avonds naar hockeytraining moest. Het weer is nog steeds super, dus ging ik tegen 7 uur er met de MTB op uit. Wel met achterlampje aan de zadelstang en de grote lamp voor op het stuur voor zodra de zon verdwenen zou zijn.
Eerst naar het Zandbos om daar ook het eerste deel van de route te doen, het deel dat ik zondag overgeslagen had. Daarna nog geen zin om naar huis te gaan, dus nog een stuk fietspad gepakt richting Helmond. Bij Berkendonk op de gok een route om het water heen gezocht. Eerst een afslag te vroeg genomen, daarna de wel heel ruime bocht er omheen genomen. Nou ja, maakte niet uit, was weliswaar superglad asfalt maar inmiddels was het toch al bijna helemaal donker, dus vond ik dat ook wel prima.
Lekker ritje.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 20:37
Sep 182016
 

Bekijk een uitgebreider overzicht op de Strava website
Totaal: 32,0 km
Duur: 1:31:19
Gemiddeld: 21,0 km/uur (met autopause)
Gemiddelde trapfrequentie: 73 omwentelingen per minuut
Gemiddelde hartslag: 164 slagen per minuut
Weer: 14,0°C-17,0°C, Droog, najaarszonnetje
Omstandigheden: Bos was kurkdroog
Gereden met: de Ridley Blast 29er

Als mijn 29er had kunnen praten, dan had hij gisteren waarschijnlijk gevraagd “kennen wij elkaar?”. Het is namelijk al weer een hele tijd geleden dat ik er met hem het bos en de velden in geweest ben. Of vanochtend nou de eerste van een serie nieuwe ritten gaat worden? Ik weet het niet, we gaan het zien.
Het ging in ieder geval tamelijk onwennig van start. Niet dat het eerste stukje over de weg nou zo ingewikkeld was, maar toen ik op het zand en de zachte ondergrond terecht kwam realiseerde ik me dat ik beginnersfout #1 ook dit keer gemaakt had: banden veel te hard opgepompt. Ik weet nog dat ik dacht “oh 3 bar moet kunnen, wel heel weinig vergeleken met die 4,5 van mijn gewone fiets en de 8 bar van mijn racefiets”. Nou, daar mocht nog wel een bar vanaf. De banden die ik er op heb liggen (“Schwalbe Nobby Nic Performance”) moeten minimaal 1,8 bar hebben, dus daar was nog wel wat ruimte. Meteen had ik ook veel meer gevoel voor de fiets.

Dat betekent niet dat het echt heel erg hard ging. De meeste andere MTB-ers die ik vanochtend gezien heb stonden te pauzeren, de enige die mij inhaalde, een meneer met eveneens grijze haren die vriendelijke goedendag zei, liet zien dat als je het echt kunt, dat slingerende single-track paadje waar ik overheen stuiterde er opeens uit kan zien als een strakke spoorrails waar je zonder problemen, soepel en met veel hogere snelheid overheen kunt glijden. Nou ja, het was mooi om te zien, het was een lekker ritje, dus ik was tevreden.
Lees verder »

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 12:56
Sep 102016
 

BodyPump 99 zit er aan te komen, release 98 kennen we inmiddels wel al door en door, dus vroeg Lusi naar verzoeknummers uit oude releases om af en toe een andere track van te gebruiken. Het is namelijk een ideale manier om te voorkomen dat je helemaal op automatische piloot de laatste weken tot een nieuwe release afwerkt.

De track die mij meteen te binnen schoot was de biceps track van Bodypump release 90. Maar goed, dat is er maar één. Dus ging ik de verschillende releases langs op zoek naar “lekkere” nummers. Van het een kwam het ander en het resultaat zijn bovenstaande 10 tracks voor een hele les BodyPump op basis van oude releases.

Lees verder »

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 20:33
Sep 092016
 
Dit keer een Spinning “CD” die niet op CD terecht gekomen is. Ik heb mijn telefoon gewoon aan de audio-installatie aangesloten. De Spotify-player stond op direct overlopen van track naar track, dat houdt het tempo er lekker in. Daarom wel belangrijk om voldoende rustmomenten in te plannen.

Track 1 en 2 (Snow + Freestyler) zijn voor de tijd voordat de les begint, anders is het zo stil en het nodigt iedereen uit om te gaan zitten en alvast de benen te laten draaien. Vanaf track 3 start de les:

Track 3: Warming Up September ’99 – Basisweerstand, enkel tempo start, bijdraaien en staan op refrein; weerstand laten staan op einde en tempo iets omhoog;
Track 4: Freeze (rechtop) – SummerThing! – Enkel tempo staan (p3) dan over naar rechtop (p1) en freeze op refrein (3x). Weerstand laten staan;
Track 5: Jumps No Money – 4 tellen staan, 4 tellen laag, enkel tempo. Eerste keer 4x, tweede keer 8x. Weerstand beetje terug op einde;
Track 6: Staande klim + Freeze (boven zadel)  – One More Night – Enkel tempo staan, bijdraaien, freeze op refrein (2x)
Track 7: Sprint –  Run Wild – Terug naar basisweerstand, met muziek mee versnellen naar 30 sec. sprint (2x)
Track 8: Jumps – Can’t stop the feeling – 3 series jumps (6x, 8x, 8x), 4 tellen hoog, 4 tellen laag, tussendoor bijdraaien. Weerstand beetje terug op einde;
Track 9: Snelle zittende/staande klim – Rio – Enkel (!) tempo, let op versneld na begin en is dus best snel; Staan op refrein; Tussendoor bijdraaien (niet teveel!)
Track 10: Zware zittende klim Panda – Enkel tempo (heel langzaam!). In begin meteen maximaal opdraaien, 2 minuten maximaal en dan stapje voor stapje minder weerstand (óf de 4 minuten volmaken!!)
Track 11: Biceps – Cheap Thrills – Mogelijkheid om benen te laten herstellen. Basisweestand, 2 series (6x) opdrukken op stuur;
Track 12: Staande klim + jumps – This One’s for You – We gaan weer opbouwen: enkel tempo staand fietsen (p3), wisselen naar zitten, laatste stuk jumps, bijdraaien. Weerstand beetje terug op einde (niet teveel!);
Track 13: Freeze  – This Girl – Enkel tempo staand fietsen (p3), door naar p1 en freeze op refrein; optie: laatste volhouden tot het einde.
Track 14: Zittende klim – Riders on the storm – Laatste nummer, dus alles mag er uit! We beginnen dubbel tempo, steeds slag erbij. Nummer duurt 6:30 – hoe lang kun je dubbel tempo volhouden? Ogen dicht en gaan!!!

Track  15 en 16: Cooling down! 🙂

Track 17 staat er bij voor na de les en omdat het nou eenmaal vrijdag is….

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 13:31

Welke kwal zwemt daar?

 Duiken  Reacties staat uit voor Welke kwal zwemt daar?
Aug 262016
 

Kwallen_overzicht Naar aanleiding van een foto op Facebook was ik nieuwsgierig naar het soort kwal dat daar te zien was. Dus ging ik op zoek online. En kwam bij deze site van PERSEUS (Policy-oriented mariene Environmental Research in the Southern EUropean Seas, meteen een bewijs dat je zowat elke gewenste afkorting kunt maken) met een mooi overzicht van kwallen.

Per kwal kun je ook zien of ze een beetje en een heleboel steken. Daarbij kan “mild stinger” ook betekenen “voor mensen ongevaarlijke” zoals bij de Aurelia aurita, in Nederland beter bekend als de Oorkwal.

De meest vervelende die wij ooit bij het duiken tegen zijn gekomen is de Pelagia noctiluca (de parelkwal). De site weet daarover te vertellen:

This is the worst stinger of the whole Mediterranean, in terms of number of stung people. The stings can be very painful and can leave scars on the skin. The effects can persist even for a relatively long time. Most jellyfish stings in the western Mediterranean are from this species.

Mijn dochter ging voor de kust van Mallorca te water, zonder handschoenen omdat dat normaal gesproken in die temperatuur niet nodig is en schampte met haar hand voordat we naar onderen gingen een heel klein exemplaar. Ze heeft er weken later nog de plekken van op haar hand kunnen laten zien. Nadat ze over de ergste pijn heen was, zijn we toch nog een duik gaan maken (zout water is overigens een prima verzachter van de pijn) en toevallig kreeg ik de kwal bij het afdalen voor mijn lens. Het leverde heel mooie plaatjes op (en voor haar een mogelijkheid om achteraf op te zoeken wat het nou was):

Mallorca 2014 Mallorca 2014 Mallorca 2014

Klik even op de foto’s voor een exemplaar in volledig formaat.

Het is maar een heel kleintje en op de foto’s heeft hij zijn tentakels bijna helemaal ingetrokken.

Voor Nederland is de site http://kwallenradar.nl ook aan te bevelen, daar zie je een actuele kwallenradar voor de Nederlandse kust. Dan weet je wat je kunt verwachten.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 11:46

How to replace Aqualung Slingshot Straps and Buckles

 Duiken, Materiaal en kleding  Reacties staat uit voor How to replace Aqualung Slingshot Straps and Buckles
Aug 182016
 

DoneI will do this post in English to somewhat increase it potential audience. I write it mainly though because like with many things, the next time I need to do it, I will probably have forgotten how I did it this time.

I bought a replacement set of Aqualung Slingshot Straps and Buckles. They use springs and are expected to be more durable than the original ones. However they also look much cooler than the original ones, so I decided to make them my main straps and use the original ones as spares. This comes in handy because the whole family uses Aqualung fins and the all can use the same straps.

Lees verder »

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 15:18

How to replace a Aqualung Slingshot Power Band

 Duiken, Materiaal en kleding  Reacties staat uit voor How to replace a Aqualung Slingshot Power Band
Aug 182016
 

Step 2I will do this post in English because I’ve seen this being asked online a couple of times and chances are more people who are not Dutch will read this than vice versa.

During my last vacation one of the Power Bands of my Aqualung Slingshot snapped. Thanks to Alberto who, during our previous diving vacation, had advised my to buy some spare ones, I had brought two spare power bands with me. But I had never replaced them before. I turned out to be really easy. I documented the steps below.
You will need:

  • 1 spare power band;
  • 1 fork; just a plane metal one from the kitchen.

Lees verder »

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 14:59
Aug 142016
 

Regenboog bij Dive2gether in Plakias Daar waren we alweer voor de vijfde keer in Plakias bij Dive2gether. Dit jaar om tijdens de eerste week lekker rustig aan te doen en dan de tweede week hard aan het werk te gaan tijdens de EFR en Rescue Diver trainingen. We waren op maandagochtend 1 augustus heel vroeg vanuit Weeze vertrokken, en ’s middags waren we al bij de duikschool in Plakias nadat we al boodschappen gedaan hadden en ons appartement hadden opgezocht.

Ook dit keer weer een warm weerzien met de mensen van de duikschool. Sommigen kennen we al van de eerste keer dat we er kwamen, hebben we contact mee via Facebook ook tussen de vakanties. Anderen zijn nieuw. Sommigen hebben we elk jaar meer volwassen zien worden, anderen zijn nog jong (ik weet het, het komt ook omdat we zelf elk jaar ouder worden) en maken ook al indruk. En er waren ook mensen die er dit jaar niet meer bij zijn. Dat is jammer, maar divemaster of instructor zijn is niet iets wat veel mensen hun héle leven doen. En dus zijn er mensen die een andere opleiding gaan volgen, ander werk gaan doen.

Waarom 5 jaar op rij terug gaan naar dezelfde duiklocatie en duikschool? 
Nou, niet omdat het de mooiste duikstekken ter wereld zijn. Dat klinkt hard, maar je moet je wel realiseren dat je op Kreta, net als op de meeste andere plekken in de Middellandse Zee wel ook bereid moet zijn om naar het onderwaterleven te zoeken. Het is geen Bonaire, geen Rode Zee, geen ….. (vul maar een exotische plek in).

Wil je kennis maken met duiken en trekt het groene water van Nederland je niet? Wil je opleidingen volgen in lekker warm water maar wel met serieuze en goede instructors? Duik je met (jonge) kinderen en wil je een plek in het buitenland waar ze echt goed op ze letten, gewend zijn om rekening met ze te houden? Wil je daarbij zeker zijn van goed materiaal, dat goed onderhouden wordt? Zoek je een duikschool met mensen die houden van hun vak, het land waar ze wonen en werken en de natuur waarin ze duiken?

De Rescue Diver cursus groep met Josine, Pierre, Marit, Niek G, Martijn, Niek vd K

De Rescue Diver cursus groep met Josine, Pierre, Marit, Niek G, Martijn, Niek vd K

Ja, dan kom je vijf jaar achter elkaar bij Dive2gether.

We hebben ons Open Water brevet in Nederland gehaald, maar de PPB, DUP en Underwater Navigator specialties in Kreta. Net als de adventure dives voor Nachtduiken en Diep. En dit jaar dus EFR en Rescue Diver. Inmiddels hebben we ook op Mallorca, Malta, in Hurghada (Rode Zee) en het Grevelingenmeer gedoken en dat aantal locaties zal zich nog wel uitbreiden (begrensd door het vakantiegeld uiteraard). Zijn we nu uitgeleerd? Nee, zeker niet. Ik wil nog graag de Diep specialty afronden zodat ik tot 40 meter gebrevetteerd ben. Nitrox is een optie, idem voor droogpak (en dan bijvoorbeeld ice diver of zo). De Stroming specialty gaan we zeker doen, maar dan in Zeeland. De Diver Propulsion Vehicle specialty lijkt me super gaaf, maar die apparaten zijn zó duur dat gebruik dan waarschijnlijk beperkt blijft tot tijdens de specialty.

Kortom, genoeg te leren.Zijn we volgend jaar weer op Kreta te vinden? Ik weet het niet, die plannen zijn nog lang niet rond. Wellicht gaan de kinderen (als ze oud genoeg zijn) nog terug voor een Bootcamp, maar dat duurt nog een paar jaartjes.

Lees verder »

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 08:10