mei 202013
 


Grotere kaart weergeven
Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 235 km (226 volgens Garmin) km totaal
Duur: 11:03:23 waarvan fietsend: 07:53:00
Gemiddeld: 28,7 km/uur (Autopauze bij < 8 km/uur)
Gemiddelde trapfrequentie: 84 omwentelingen per minuut
Weer: 8,0°C-14,0°C, Vanaf Sneek begon het te regenen.
Omstandigheden: Het was goed te doen tot Sneek. Nauwelijks wind. Daarna nat en best koud.
Gereden met: de  Ridley Fenix Classic

Vorig jaar schreef ik na afloop van mijn eerste Friese Fietselfstedentocht dat het nooit meer zó’n mooie tocht zou kunnen worden als vorig jaar en dat het dus eigenlijk daarom bij één keer zou moeten blijven. Wat het weer betreft had ik toen ook helemaal gelijk. Maar we hebben gisteren in de auto terug naar huis afgesproken dat ik het maar even zou laten om uitspraken te doen over volgend jaar. Is meer iets voor in november als de inschrijving voor volgend jaar nadert.

Eerst even iets over de tijdwaarneming hierboven op basis van de Garmin op mijn stuur en die op Endomondo. Die verschillen nogal en ik kan de verschillen maar deels verklaren. De Garmin meet de meest zuivere snelheid, namelijk die op basis van een magneetje op mijn wiel. Endomondo doet dat op basis van de GPS van mijn iPhone. Maar de Garmin is 6 km aan afstand kwijt ten opzichte van Endomondo en zelfs Endomondo mist 3 km ten opzichte van de officiële afstand van 235 km. Dat de Endomondo pagina 240,53 km aangeeft heeft te maken met het gegeven dat ik hem vergeten was uit te zetten bij aankomst. Hij heeft dus aangestaan toen ik mijn kruisje op ging halen, naar de parkeerplaats buiten Bolsward fietste en een stukje toen we met de auto op weg richting Balk reden. Vandaar ook de max. snelheid van 95,6 km/uur.

Dan het verschil in tijd. Ik had de Garmin zo ingesteld dat hij alles langzamer dan 8 km/uur als autopauze zag (staat normaal op 5 km/uur). Dat betekend dat de Garmin alle wandelacties bij de stempelposten, de rotonde in Leeuwarden (waar we lang en ver hebben gelopen) etc. niet telde als beweging. Daarom ook was de gemiddelde snelheid van de Garmin een stuk hoger dan van Endomondo, die telde namelijk ook 4 km/uur lopen als beweging. Het verschil is aanzienlijk: 7 uur en 53 minuten fietsen volgens de Garmin en 8 uur en 54 minuten bewegen volgens Endomondo. Dat is dus 1 uur lang wandelen!
De Garmin telt echter ook de totale tijd: ik ben 11 uur en 3 minuten onderweg geweest. Dat is maar 20 minuten korter dan vorig jaar. Op zich voelt dat vreemd, want mijn snelheid tijdens de dag was in ieder geval een stuk hoger dan vorig jaar. Tenminste daar waar dat kon. Want met 13.495 andere deelnemers op pad gaan heeft in deze setting toch een speciale dynamiek.

Je vertrekt in grote groepen (ruim 600 deelnemers) op basis van startnummer. De eersten mochten om 5 uur van start, ik pas om 2 minuten over half 8. Toen waren de eersten dus al 2,5 uur onderweg. Het eerste stuk tot Harlingen is hier en daar wat nerveus. Er zit groot verschil van snelheid tussen de deelnemers en op dit stuk zitten nog heel wat stukken fietspad waar eigenlijk maar twee personen naast elkaar kunnen fietsen. Dat doen de meesten ook, maar dan kan er dus maar moeilijk iemand langs die sneller is.

En hoe aandoenlijk ook. Het systeem van stempelkaarten is toch eigenlijk echt achterhaald. Je moet in totaal vijftien keer een stempel laten zetten (de laatste keer in de tent bij het afhalen van je medaille) op een briefje papier dat je droog moet zien te houden als het, zoals gisteren, regent. Dus goed opbergen, te voorschijn halen bij de stempelpost, laten stempelen en weer opbergen. Je kunt dan ook begrijpen dat het vaak lang wandelen is bij de stempelposten. Hoort erbij kun je zeggen, prima manier om de mensen die snel willen af te remmen (of te ontmoedigen). En voor de lokale horeca is het veel fijner als de deelnemers toch al van hun fiets af zijn. Klopt. Maar toch zou ik een chip in een kaart op mijn stuur met automatische registratie van doorkomst tijden, hier en daar automatische foto en video-opname van doorkomsten, zoals bij veel van de andere grote tochten gebeurt veel en veel prettiger vinden.
Het is daarom ook dat je in mijn Flickr-fotoset vooral foto’s ziet van rijen lopende fietsers bij stempelposten.

Het is me gisteren wel duidelijk geworden dat ook in Friesland er twee soorten mensen zijn: zij die lekker binnen blijven als het regent en dus niet langs de kant gaan staan en een grote groep die er hoe dan ook een feestje langs de kant van maakt. Regen of geen regen. Schitterend.

Voor mij kende de dag hoogtepunten en dieptepunten. Dieptepunt was de regen. Het had eerder al een beetje gedruppeld en toen was ik gewoon doorgefietst. Toen het bij Sneek begon te regenen dacht ik ook “oh, kan geen kwaad”. Maar het zette door. En waarschijnlijk ben ik toen té nat geworden voordat ik mijn regenjas aan trok. Resultaat: ik had het door en door koud. Ik heb een tijdje zitten klappertanden op de fiets. Bij Sloten heb ik het enige warme eten wat ik tegen kwam gekocht: een broodje met twee knakworstjes voor €2,-
Maar dat hielp niet echt. Ook de koude aquarius die we onderweg kregen aangeboden was dit jaar niet aan mij besteed. Gelukkig kon ik na Hindelopen mijn dunne regenjas verwisselen voor de dikkere Agu jas die ik in de auto had liggen en mijn dichte handschoenen die ik ’s ochtends heel dom tóch maar niet meegenomen had (omdat het toen al lekker warm was). Een onderschatting van het weer dus.
Maar daar staat tegenover dat mijn benen daar duidelijk geen last van gehad hebben. En toen bij Workum twee jonge heren die bij het stempelen voor me in de rij stonden, tegen elkaar zeiden “zullen we die 12km naar Bolsward nog even doorfietsen?” kon ik besluiten dat ik met ze mee wilde fietsen. Ik kende het stuk tussen Workum en Bolsward goed genoeg (had het een dag eerder nog gefietst) en wist dat het een lekker stukje weg was, ideaal om nog even te knallen.
Eindspringtje
En knallen hebben we gedaan (zie hierboven en ook de Strava data voor dat segment).  Eerlijk is eerlijk: een van de twee heren was beduidend sneller dan zijn vriend. Hij trok het tempo aan. Ik nam genoegen met een plekje in het wiel van zijn collega. Heb dus heel schandalig geen kopwerk gedaan (net als zijn collega overigens). Ik vond het voldoende om te constateren dat mijn benen ook na ruim 200km nog 36+ km/uur in zich hadden zitten. We kregen het nodige commentaar van groepjes die we (netjes, het was een ruime weg) passeerden (“we zijn er bijna hoor!”), het was ook nergens voor nodig anders dan voor mezelf. 🙂

Respect
Ik ben niet ontevreden over de tocht. Maar alles is relatief. Ik heb hem nu 2 keer uitgereden. En er zijn er velen die hem heel veel keer meer uitgefietst hebben. Zoals Durk Reitsma, die hem gisteren voor de 60e (zestig keer!) voltooide. Hij is 79 jaar jong inmiddels en gaf aan dat gisteren zijn laatste keer geweest is.  Maar ook respect voor Henk-Jan. Hij liet zich (heel gemakkelijk overigens) overhalen om mijn extra startbewijs te gebruiken. We hadden afgesproken elk ons eigen tempo te fietsen (ik weet het, niet heel gezellig, maar wel verstandig in dit geval). Waar ik 1.200 km voorbereiding in mijn benen had, had hij er een paar honderd, met als langste tocht 100 km achter elkaar. Maar hij heeft hem glansrijk uitgereden, in minder dan 12 uur. Top hoor! Het zal toch dat Friese bloed in zijn aderen zijn. Heel veel respect ook voor de 160 steppers die de tocht op zaterdag op de step volbracht hebben. Zoals er mensen zijn die zich niet kunnen voorstellen dat ze 235 km op een fiets zouden rijden, zo kan ik me niet voorstellen dat ik de tocht op een step zou kunnen volbrengen. Respect!

Ook respect voor mijn eigen volgauto. Die ook dit jaar weer bijna evenveel kilometers met de auto afgelegd hebben als ik op de fiets om me aan te moedigen onderweg. Die nu veel in de regen hebben staan wachten in plaats van het zonnetje zoals vorig jaar. Dank je!
Dat geldt ook voor de vele vrijwilligers, EHBO’ers, politieagenten en stempelaars die ook de hele dag voor ons in de weer waren. Ook toen het regende. Zonder hen geen Fietselfstedentocht.

Tot slot: ik las afgelopen zaterdag in het Eindhovens Dagblad dat de belangstelling voor de 200 km afstand van de Ronde van het ED (a.s. zondag 26 mei) flink afgenomen is. Waren er eerst een honderdtal deelnemers voor die afstand, de laatste jaren was het slechts een tiental (met een dieptepunt van 2 deelnemers die de 200 km in de stromende regen volbrachten vorig jaar).  Wellicht is het een tip om de route van de ronde eens gewoon vast te leggen en niet elk jaar te wijzigen. Dit jaar gaan we vooral België in. Dat kan best een mooie route zijn, maar de dorpen waar we doorheen komen zeggen me niets. En de mensen in die dorpen zegt de Ronde van heet ED ook niets. Dat betekent dat je hem puur fietst voor de sportieve inspanning van het rijden van 200 km. Maar dan zijn er de nodige concurrenten, zeker komend weekend, met aansprekendere namen. Zoals Limburgs Mooiste of Deurne-Deurne (ok, dat zegt niet iedereen wat, maar mij wel natuurlijk). Er zijn die zondag in totaal 25 andere toertochten (op de NTFU kalender) waar ze mee moeten concurreren.

Voor de Fietselfstedentocht komen mensen uit het hele land en ik heb in ieder geval ook Belgen en Duitsers gezien en gehoord. Mensen weten bij veel dorpjes al of/dat er muziek is, extra veel mensen langs de kant zitten etc.
De Fietselfstedentocht leeft in Friesland, leeft in de plaatsen waar de tocht elk jaar weer doorheen komt. Dat maakt de tocht niet alleen een sportieve uitdaging, maar ook een happening. Waar je bij wilt zijn. Ook als het regent!

p.s. ook dit jaar antidateer ik dit bericht op de dag dat ik de tocht gereden heb (20 mei) in plaats van de dag van schrijven (21 mei).

[update 21-5 14:25] Ik lees dat er ruim 13.000 van de 13.496 deelnemers de eindstreep gehaald hebben. Dat zijn er dan toch een stuk minder dan vorig jaar toen onder perfecte omstandigheden 14.248 van start gingen en er maar 127 de eindstreep niet haalden. In 2011, toen het de hele dag slecht weer hadden ze echter 966 uitvallers.

Foto´s komen nog online via http://www.ikzaghet.nl/ en staan al online bij sportplaat.nl. Ik heb mezelf er nog niet gezocht/gevonden.

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 18:00

  9 reacties aan “Friese Fietselfstedentocht 2013”

Reacties (7) Trackbacks (2)
  1. Met respect je verhaal gelezen. Zo geschreven dat het lijkt of ik erbij was.
    Ik zeg het wél, onder allerlei voorbehoud: volgend jaar ook … ik …?

    • Ik zal in november tijdig via Twitter en hier de datum van de inschrijving aankondigen. Ze gaat het voor komend jaar wijzigen, niet meer op basis van moment van overschrijven inschrijfgeld, maar via website (die ongetwijfeld gaat crashen vanwege de grote belangstelling). Het is voor iedereen met een beetje zitvlees te doen. En het blijft een unieke tocht. 🙂

  2. Heerlijk om te lezen! Voor mij was het de eerste keer dat ik hem gefietst heb. Samen met 3 andere vriendinnen heb ik erg veel plezier gehad en de tocht is ons meegevallen. Vooral de feestjes die in al die dorpen gevierd wordt maakt het erg leuk om te fietsen.

  3. Na 11 keer 11 deze keer maar eens tussen het publiek gestaan, toch volgend jaar maar weer fietsen. Wist je dat er mensen zijn die na 240 km steppen een nachtje slapen en dan weer aansluiten om hetzelfde rondje (8) nog eens te fietsen.

  4. Gefeliciteerd met het behalen van weer zo’n kruisje. Voor mij was het de eerste keer maar de ervaring is net zo mooi als jouw verhalen. Zelf heb ik de tocht gefietst met een bryton GPS. Ik kwam uiteindelijk uit op een afstand van 229.85 km zonder dat de GPS werd uitgeschakeld tijdens het klûnen voor en/of na de stempelposten (moet nog eens ff kijken of die optie er ook opzit) Ondanks de regen is het een onvergetelijke ervaring en mag het van mij volgende week alweer 2e pinksterdag 2014 zijn.

    Veel plezier met de komende fietstochten

  5. Mooi verhaal van een mooie dag, ondanks de regen. Ik ben zelf om half acht gestart en was om kwart over vier weer terug. Je verhaal is heel herkenbaar, behalve de kou. Ik heb daar totaal geen last van gehad. Had wel voldoende kleren aan en heb geen regenjas aan gedaan. Dacht net als jij dat het wel mee zou vallen, niet dus. Inmiddels vier keer uitgereden en zie al weer uit naar de volgende editie. In de week van hemelvaart heb ik de Elfstedentocht gewandeld. Dus binnen tien dagen twee kruisjes. Iedere keer weer een speciale ervaring.

Sorry, het reactieformulier is momenteel gesloten.