jun 032012
 

Daar waar de Friese Fiets Elfstedentocht tijdens haar 100ste jubileumjaar schitterend weer en daarom een goed bezette en heel mooie tocht had afgelopen maandag, was dat het Eindhovens Dagblad vandaag helaas niet gegund. Het was heel nat en best koud (zo koud als Eerste Kerstdag 2011). En dat zorgde er voor dat er maar 200 mensen aan de start verschenen (tegenover 14.248 in Friesland) en dat veel daarvan het na 100km voor gezien hielden, ook al waren ze eerder van plan geweest om verder dan dat te fietsen.

Ik heb heel erg genoten van de Elfstedentocht, maar had me ook wel gerealiseerd dat dat optimale condities waren. Komende september, tijdens de Zuiderzee Klassieker, kon/kan dat heel anders zijn. Sowieso minder publiek langs de kant, ook daar zeker weten veel minder deelnemers, zeker op de 220km en natuurlijk kon het weer tegen zitten. Ik wilde dus graag kijken, testen, of ik die afstand ook onder minder ideale omstandigheden kon fietsten.
Nou had ik niet direct gehoopt op het weer van vandaag, want dat was toch wel heel erg bar en boos, maar het maakte de test daarmee wel nóg beter.


Totaal: 207,22 km totaal
Duur: 07:58:45
Gemiddeld: 25,97 km/uur (met autopause)
Weer: 7-10°C, Veel regen en veel wind.
Omstandigheden: Zware rit, zeker tegen de wind in aangezien ik hem alleen heb gefietst. Één lekke achterband in de regen vervangen met ijskoude vingers.
Gereden met: de Gazelle Vuelta

Zoals gezegd, de twee tochten hadden bijna niet meer verschillend kunnen zijn. Zat op Tweede Pinksterdag half Friesland langs de kant van de weg om iedereen die voorbij kwam aan te moedigen, vandaag niemand te zien. Ook geen verkeersregelaars die alle verkeer tegen hielden bij kruisingen of verkeerslichten. Omdat ik de auto gebruikt had om naar Eindhoven te gaan, ook geen volgauto (al heb ik op de markt in Deurne wel nog extra proviand gekregen!). En ruim 14.000 deelnemers minder (zeker op de langste afstand) betekende ook alleen fietsen. Alleen door de regen, alleen tegen de wind in.
Niet denken aan de regen, niet denken aan hoe graag je jezelf wilt bewijzen dat je dit kunt, gewoon verstand op nul en met 26-27km/uur verder fietsen.
Je wilt niet weten hoe vaak ik Gusttavo Lima’s Balada (Tchê tcherere tchê tchê) in mijn hoofd gezongen heb. Het hielp elke keer weer om vrolijk te worden (sorry! ;-))

Some contents or functionalities here are not available due to your cookie preferences!

This happens because the functionality/content marked as "Google Youtube" uses cookies that you choosed to keep disabled. In order to view this content or use this functionality, please enable cookies: click here to open your cookie preferences.

Ik vond het fijn dat de route van dit jaar in de vorm van drie lussen was. Ik had mezelf voorgehouden dat ik na elke lus zou kunnen beslissen om er mee te stoppen (ja, alsof ik dat zou doen voordat ik van mijn fiets zou vallen).
Tijdens de tweede lus (60km) kreeg ik op een paar kilometer van de stempelpost bij Hoogeloon een lekke achterband. Te ver om door te lopen tot de post, maar ook niet echt een droog plekje in zicht. Dus heb ik daar met ijskoude vingers in de regen mijn band staan verwisselen. Was ik blij dat ik naar Patrick had geluisterd en tegenwoordig 2 binnenbanden en 2 CO2 cilinders bij me heb. Door de kou zette ik de eerste namelijk verkeerd op het ventiel en spoot driekwart van het cilinder de lucht in. Met de tweede lukte het daarna wel.
Bij het ED paviljoen in Eindhoven hadden ze er tegen de tijd dat ik er de tweede keer aan kwam al helemaal geen rekening meer mee gehouden dat er nog iemand zou zijn die zo zot zou zijn om de resterende 40km (het bleken er 47 te zijn) naar Liempde en terug te gaan fietsen. Ik wel. Ze zouden niet sluiten totdat ik terug was.
Bij Liempde was de post al aan het opruimen, maar ik kreeg een stempel, een volle bidon, een krentenbol en terug ging ik weer. In Liempde vertelden ze me dat ik de 2e (en zeker de laatste) was die daar vandaag voorbij kwam voor de 200km. Een extra zeldzame medaille dus!

Uiteindelijk ben ik, inclusief de vijf stempelposten, het vervangen van de achterband, sanitaire stops (ik heb stug door gedronken en gegeten ondanks de regen) en stops om het eten uit mijn jasje te halen (met de regenjas er overheen en de koude vingers ging dat niet tijdens het fietsen) 9 uur en 18 minuten onderweg geweest. Dat is wat sneller dan in Friesland, maar ook niet zo vreemd aangezien ik niet zo lang hoefde stil te staan bij stempelposten.

Oh, en op de parkeerplaats bij het Wilhelminaplein in Eindhoven moet je blijkbaar ook op Zondag betalen. Wist ik niet. En de controleurs in Eindhoven werken ook op Zondag in de stromende regen.

Conclusie?
Elke mogelijke twijfel voor de tocht in september is nu absoluut weg genomen. Vandaag was een “gevecht” met mezelf en voor mezelf en ik heb gewonnen. En dat geeft een reuze goed gevoel. Dit betekent echter ook niet dat ik nu wel “effetjes” die tocht ga rijden of nu voortaan elke week tochten van 200km of meer ga fietsen. Het was een pittige tocht vandaag, lichamelijk en geestelijk. De komende weken zal ik het wat rustiger aan doen.

De Zuiderzee Klassieker heeft een extra persoonlijke component, dus aan motivatie zal het me ook dan zeker niet ontbreken. Maar mocht jij nou getwijfeld hebben of ik die Zuiderzee Klassieker wel zou kunnen uitrijden, dan zou ik zeggen: twijfel niet meer, sponsor gerust!
Of schrijf je in als lid van team AG. Ik fiets niet hard, gemiddeld zo’n 26km/uur, maar wel redelijk constant. Het helpt natuurlijk wel als je wat kilometers in je benen hebt tegen die tijd, maar dat kunnen we ook samen opbouwen. In augustus en september zijn er nog genoeg weekenden en tochten. Tot 8 dagen geleden had ik ook maar maximaal zo’n 170km op een dag gefietst, en je hebt nog even tijd!

P.S. en ook petje af voor Connie Sinteur die vandaag lang langs de kant van de weg onder een zeiltje heeft gezeten om foto’s van de voorbij komende deelnemers te maken (ik sta er ook op)!

P.S. #2 En de liefste woorden die sinds lange tijd door een voor mij onbekende mevrouw tegen mij gesproken zijn waren “Wilt u misschien een lekker kopje thee meneer?”. Dat was voordat ik aan de laatste lus ging beginnen vanuit Eindhoven. Het was op een punt dat ik het eigenlijk een beetje koud begon te krijgen en dat ene bekertje kikkerde me weer helemaal op (ik was warm genoeg gekleed en mijn bovenlijf was de hele dag droog, maar toch). Het is het enige warme drinken dat ik de hele tocht gedronken heb, het enige warme drinken dat zover ik kon zien beschikbaar was. Wellicht iets voor de organisatie om voor volgend jaar te regelen. Want regenen zal het dan ongetwijfeld weer, dat hoort nu eenmaal bij de Ronde van het Eindhovens Dagblad! 😉

P.S. #3 Tegen de tijd dat ik aan de finish kwam waren de cameraman, fotograaf en verslaggever van het ED en ook de muziek al naar huis, maar als je wilt weten hoe het voor de andere bikkels was, kijk dan even hier.

Ronde van het Eindhovens Dagblad Ronde van het Eindhovens Dagblad Ronde van het Eindhovens Dagblad Ronde van het Eindhovens Dagblad
Foto’s van bij de eerste post in Deurne.

P.S. #4 Even een heel diepe buiging voor Cor Dekkers, hij was die andere deelnemer die de 200km volbracht:

Alleen was hij al om ongeveer 14:30 uur terug. Bijna 2 uur voordat ik binnen kwam. Wauw!

Deel dit bericht:
 Gepubliceerd door om 19:57

  5 reacties aan “22e Ronde van het Eindhovens Dagblad”

Reacties (3) Pingbacks (2)
  1. Petje af met dit weer…..die tocht in september gaat wel lukken lijkt me.
    Ik heb een co2 patroonhouder die je op je ventiel moet draaien en kan dus eigenlijk niet mislukken…..misschien nog een tip, bij deze.

Sorry, het reactieformulier is momenteel gesloten.