Grotere kaart weergeven
Bekijk een uitgebreider overzicht op de Garmin website
Totaal: 29 km totaal
Duur: 01:45
Gemiddelde hartslag: 175 slagen per minuut
Weer: 5,0°C-7,0°C, Af en toe een bui, vooral tegen het einde van de rit
Omstandigheden: Heerlijk! Maar wel warm ten opzichte van vorige week.
Gereden met: de Ridley Blast 29er
Dit had gemakkelijk een verhaal kunnen worden over wat er allemaal niet liep zoals zou moeten/ik zou willen. Mijn achterrem liep aan en in het donker krijg je dat niet zomaar gerepareerd. De Garmin heeft maar een klein stukje van de route de trapfrequentie bijgehouden en op het laatst stopte hij (geen idee waarom) helemaal met het registreren van de snelheid waardoor de track niet 100% is. En ik (nou ja, wij, want ik ben dan met een groepje verkeerd gefietst) heb ergens een afslag gemist waardoor ik 4km minder gefietst heb én de pauzeplaats gemist heb. En natuurlijk bleef het niet droog.
Maar daar gaat dit bericht niet over. Dit bericht gaat over hoe ontzettend kicken het was om in het donker te fietsen. Ik had het één keer eerder gedaan in het Verenigd Koninkrijk, maar toen was het in verhouding een veel korter en gemakkelijker stuk dan deze tocht. Die had alles in zich: asfalt, bos, zand, modder, modder en een heleboel zaken die ik niet eens echt heb kunnen zien. Ik had een lamp voor op mijn stuur die 1400 Lumen aan licht zou moeten geven en een klein lampje op mijn helm en als achterlichtje. Bij de start kwam ik een paar ervaren ‘in het donker’ fietsers tegen die een veelvoud hiervan op hun fiets hadden zitten. En ik moet bekennen dat ik inmiddels weet waarom deze toch niet slordige hoeveelheid licht zeker geen overbodige luxe is. Ik kreeg van Appie Verschoor via Twitter nog de tip om een andere lens te monteren zodat de lichtbundel meer in de breedte dan in de rondte schijnt. Dat ga ik voor een volgende keer regelen, want dat die volgende keer er komt is wel zeker wat mij betreft.
Want jemig wat was het ruim anderhalf uur lekker intensief crossen. Zodra het bijna helemaal donker om je heen is en alles wat je ziet de man voor je is, of als je voorop fietst de bundel van je eigen lamp, dan ben je super gefocust op wat er komen gaat. En zoals gezegd, de route was lekker gevarieerd. Bij de start hadden een paar van de ervaren deelnemers aangegeven dat het wel eens een loodzware rit kon worden met vooral modder, maar eigenlijk viel dat reuze mee. Er was één stuk op het einde waarbij je ‘wist’ dat links van ons de Dommel stroomde (een zwarte strook) waarbij het wel een beetje heftig was, maar ook daar ben ik zonder nat pak of gedwongen lopen doorheen gekomen.
Helaas is niet iedereen er zonder kleerscheuren vanaf gekomen, gezien dit bericht. Ik was alleen drijfnat toen ik weer terug kwam in Eindhoven. En het was natuurlijk warm. Bijna 18 graden warmer dan een week eerder. En ik had dezelfde hoeveelheid laagjes aan, het was een beetje moeilijk inschatten vooraf wat de temperatuur zou doen en ook de dreiging van regen maakte dat ik mijn windstopper aangedaan had. Dat had niet gehoeven.
Lees verder »
